Το 2010 ο Γκάρεθ Μπέιλ ήταν πολύ κοντά στο να παραχωρηθεί από την Τότεναμ στην Μπέρμιγχαμ για μόλις 3 εκατομμύρια λίρες. Αν αυτό γινόταν πραγματικότητα, κανείς δεν θα στεναχωριόταν στην ομάδα του Λονδίνου, καθώς μέχρι εκείνη τη χρονιά, ο Ουαλός δεν είχε αποδώσει τα αναμενόμενα. Λιγότερο από τρία χρόνια μετά, είναι αυτός πού θα διαλέξει το καλοκαίρι το που θα συνεχίσει την καριέρα του.

Σαουθάμπτον και αριστερό μπακ

Είναι ο δεύτερος νεότερος παίκτης που έχει φορέσει τη φανέλα της Σαουθάμπτον σε επίσημο παιχνίδι όντας τότε σχεδόν 17 χρονών (2006). Πρώτος στην σχετική λίστα είναι ο Θίο Γουόλκοτ της Άρσεναλ.

Ο Μπέιλ ξεκίνησε την καριέρα του ως αριστερό μπακ και ως τέτοιος αποκτήθηκε από την Τότεναμ το 2007. Η εκρηκτικότητά του σε συνδυασμό με την ταχύτητά του, ήταν τα δυνατά του στοιχεία στα πρώτα χρόνια της καριέρας του. Επίσης, από τότε ειδικευόταν στις απευθείας εκτελέσεις φάουλ.

Στο τέλος της σεζόν 2006-2007, μετά από 38 εμφανίσεις με τη φανέλα της Σαουθάμπτον και πέντε γκολ, ο νεαρός Ουαλός, έκανε το μεγάλο άλμα για την Premier League και την Τότεναμ, έναντι 7 εκατομμυρίων λιρών. Όχι και λίγα για ένα παιδί που δεν ήταν ακόμα 18 χρονών.

Τότεναμ – Από την αμφισβήτηση στην απόλυτη αναγνώριση

Από τον Αύγουστο του 2007 μέχρι και τον Δεκέμβρη, όλα πήγαιναν σύμφωνα με το καλύτερο δυνατό σενάριο για τον νεαρό άσο. Στα πρώτα τέσσερα επίσημα ματς που αγωνίστηκε πρόλαβε να πετύχει τρία γκολ παρά το γεγονός ότι αγωνιζόταν σε θέση αριστερού μπακ.

Τον Δεκέμβρη του ίδιου έτους, σε αγώνα πρωταθλήματος απέναντι στην Μπόλτον, τραυματίστηκε πολύ σοβαρά στο γόνατο, μετά από σκληρό μαρκάρισμα του Φαμπρίς Μουάμπα (του παίκτη που πριν από λίγο καιρό λιποθύμησε την ώρα του αγώνα και σταμάτησε το ποδόσφαιρο λόγω προβλήματος στην καρδιά).

Το πρόβλημα στον δεξί αστράγαλό του, αποδείχθηκε πολύ πιο σοβαρό από ό,τι είχε εκτιμηθεί αρχικά και αποφασίστηκε από τους γιατρούς της ομάδας, ότι η χειρουργική επέμβαση ήταν αναπόφευκτη λύση για την αποκατάσταση του τραύματος. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, ο Μπέιλ να χάσει ολόκληρη την υπόλοιπη σεζόν (2007/2008).

Το 2008 ξεκίνησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, καθώς η διοίκηση των πετεινών τού πρότεινε ανανέωση συμβολαίου για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, θέλοντας να του δείξει ότι τον πιστεύει ακόμα και μετά τον σοβαρό τραυματισμό, αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Μετά από συνεχόμενες κακές εμφανίσεις στα πρώτα ματς της σεζόν, έχασε τη θέση του βασικού από τον τωρινό συμπαίκτη του, Ασού Εκοτό, κάνοντας ελάχιστες συμμετοχές στην ενδεκάδα μέχρι το τέλος της σεζόν 2008-2009.

Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι χρειάστηκε να περάσουν 24 αγώνες πρωταθλήματος, για να συνδυαστεί μία συμμετοχή του με νίκη της ομάδας του (έστω κι αν μπήκε ως αλλαγή λίγα λεπτά πριν από τη λήξη του αγώνα και συγκεκριμένα στις 26 Σεπτεμβρίου του 2009).

 

y2lm

«Ο θάνατος σου, η ζωή μου». Αυτό το ρητό, ταιριάζει απόλυτα στην περίπτωση του Μπέιλ, ευτυχώς με την μεταφορική του έννοια. Αν και έχασε σχεδόν ολόκληρη την προετοιμασία και τα φιλικά του καλοκαιριού, σχεδόν με το που επέστρεψε στην αγωνιστική δράση, τραυματίστηκε σοβαρά ο Ασού Εκοτό. Ο παίκτης που του «έφαγε» την θέση. Μην έχοντας άλλη επιλογή, ο τότε προπονητής της ομάδας, Χάρι Ρέντναπ, έδωσε την ευκαιρία στον Μπέιλ να ξανακερδίσει τη θέση του και τους οπαδούς της ομάδας. Όχι μόνο τα κατάφερε, αλλά στο τέλος της σεζόν δέχτηκε αναπροσαρμογή συμβολαίου για την συμβολή του στην συμμετοχή της Τότεναμ στο Champions League της επόμενης περιόδου.

Η σεζόν 2010/2011 ήταν πολύ σημαντική για τον Μπέιλ, καθώς ήταν η πρώτη σεζόν στην οποία ξεκινούσε ως βασικός, μετά την πρώτη του χρονιά στην ομάδα. Οι εμφανίσεις του ήταν τόσο καλές που ακόμα και όταν γύρισε ο Ασού Εκοτό από τον τραυματισμό του, ο Ουαλός δεν έχασε τη θέση του.

Για να χωρέσουν και οι δύο στην ενδεκάδα, ο Ρέντναπ δοκίμασε τον Μπέιλ σε ρόλο αριστερού χαφ, με τον Εκοτό να καλύπτει τα νώτα του, στην αριστερή πτέρυγα της Τότεναμ. Αυτή ήταν και η κίνηση που εκτόξευσε την καριέρα του πολυτάλαντου Ουαλού στα ύψη.

Έχοντας ήδη τρεις σεζόν στα γήπεδα της Premier League (αν και όχι όλες γεμάτες) δεν θα μπορούσε να μην εξελιχθεί τεχνικά και σωματικά. Έπαψε να είναι ένα ψηλόλιγνο παιδάκι και απέκτησε μεγάλη μυική μάζα. Βελτίωσε πολύ το «κακό» του πόδι, το δεξί, ενώ η αυτοπεποίθησή του βρισκόταν μετά από πολύ καιρό στα ύψη. Δεν ήθελε και πολύ να ξεχωρίσει, με το που του δόθηκε μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και είχε λιγότερες αρμοδιότητες στο ανασταλτικό κομμάτι.

Στις 20 Οκτωβρίου του 2010 ακόμα και οι… πέτρες έμαθαν τον Γκάρεθ Μπέιλ. Εκείνη τη μέρα, η Τότεναμ αντιμετώπιζε την Ίντερ εκτός έδρας και παρά το γεγονός ότι οι Άγγλοι βρέθηκαν πίσω στο σκορ με 4-0 το ματς έληξε με το αξιοπρεπέστατο 4-3. Υπεύθυνος για αυτό ήταν ο Μπέιλ, καθώς πέτυχε χατ τρικ ενώ η ομάδα του αγωνιζόταν με 10 παίκτες!

Η σεζόν του συνέχισε να είναι εντυπωσιακή και στο τέλος της, κέρδισε το PFA (Players’ Player of The Year Award) όντας ο καλύτερος παίχτης του πρωταθλήματος, σύμφωνα με συμπαίχτες και αντιπάλους. Η επόμενη σεζόν (2011/2012) ήταν και αυτή μέρος της ανέλιξης του Μπέιλ στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο, κερδίζοντας μάλιστα μία θέση στην ενδεκάδα της χρονιάς, σύμφωνα με την UEFA.

Ποιό είναι το ταβάνι του;

Στα πρώτα 4 χρόνια του στην Τότεμαμ, σε 118 συμμετοχές είχε πετύχει 17 γκολ. Φέτος σε μόλις 23 εμφανίσεις, έχει καταφέρει να σκοράρει 19 φορές! Θα μου πείτε ότι στα χρόνια που αναφέρομαι έπαιζε ως μπακ. Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι ο σημερινός Μπέιλ είναι κλάσεις ανώτερος ποιοτικά, από τον Μπέιλ των πρώτων χρόνων.

Στα τελευταία έξι ματς της Τότεναμ έχει… σαλέψει τα δίχτυα 8 φορές! Σε αυτά, δεν σκόραρε μόνο σε ένα, δίνοντας όμως την ασίστ του μοναδικού γκολ της Τότεναμ απέναντι στη Λιόν! Τα έξι από αυτά τα τέρματα, έχουν δώσει στην ομάδα του Αντρέ Βίλας Μπόας 10 βαθμούς!

Αν μείνει μακριά από τραυματισμούς, από εκεί που κόντεψε να φύγει ως αποτυχημένος, το καλοκαίρι, την ώρα που θα είμαστε σε κάποιο μπαράκι και το δίλημμά μας θα είναι «Μοχίτο ή Μοχίτο φράουλα», ο Γκάρεθ Μπέιλ θα σκέφτεται «Μπαρτσελόνα, Ρεάλ Μαδρίτης, Παρί Σεν Ζερμέν ή Μπάγερν Μονάχου»; Μη σου τύχει…

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Χατσιανίδης

Αφού απέτυχε να γίνει μεγάλος και τρανός εντός των γραμμών ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου (όχι δεν τον έφαγαν τα κυκλώματα, ούτε ένας σοβαρός τραυματισμός), αποφάσισε να ασχοληθεί με ό,τι κοντινότερο με το ποδόσφαιρο. Σπούδασε δημοσιογραφία στο Κέντρο Αθλητικού Ρεπορτάζ και δούλεψε σε αθλητικές ιστοσελίδες (balla.gr, sport.gr). Επίσης, εργάστηκε ως LOC στον τελικό του Champions League της Αθήνας το 2007 και ως απεσταλμένος του NovaΣΠΟΡ FM σε εκείνον της Μόσχας το 2008. Όπου κι αν εργάστηκε στάθηκε τυχερός, καθώς ασχολιόταν με αυτό που αγαπούσε περισσότερο, το διεθνές ποδόσφαιρο.

Σχετικά Άρθρα

X