Έγινε πάλι κάλεσμα και δόθηκε το σήμα
να κάνουμε επίθεση στης Καλλιθέας το τμήμα.

Οι σύντροφοι με ψάχνουνε, ζητούν τον ταραξία
που κάποτε ήταν παρών σε κάθε φασαρία.

Μα εγώ δεν είμαι πια αυτός που ξέρανε παλιά
Όταν ριχνόμουν άφοβα στης μάχης τη φωτιά.

Έχω καιρό που δίπλωσα τη μαύρη μου σημαία
και δεν τα βάζω τώρα πια ούτε με την Τροχαία.

Όχι, δεν παραδόθηκα στον μικροαστισμό.
Όχι, δε λύγισα μπροστά στου κράτους το θεσμό.

Είναι που μ’ άφησες εσύ, και τα ‘χω πια χαμένα
Σε ποιον αγώνα θα δοθώ, αν δεν δοθώ σε σένα;

Μακριά σου δεν αντέχω πια και η καρδιά παγώνει
Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι.

Ευαίσθητος Ταραξίας

Σχόλια

X