Κυκλοφορεί ένα ανέκδοτο-ευφυολόγημα, για τον αριστερών πεποιθήσεων πολίτη, που αυτές τις μέρες, μέσα στην ανακάμπτουσα αχλή για το ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ, αναρωτιέται για τη σημασία του ζητήματος. Συγκεκριμένα, διερωτάται αν το γράφει στα παλιά του τα παπούτσια ή στα μαύρα τα κατάστιχα.

Όχι γιατί δεν είναι σημαντικό, μα γιατί ίσως δεν αποσκοπεί πουθενά αλλού η ένταση που γεννάται στις συζητήσεις γύρω από τις διαπραγματεύσεις με τη γείτονα χώρα, παρά μόνο στη δημιουργία ευκαιριακών προϋποθέσεων για (μικρο)πολιτικό πόλεμο μεταξύ των κομμάτων και των παρατάξεων. Αλήθεια είναι πάντως ότι, ποιος να το περίμενε, για ένα θέμα που έριξε κυβερνήσεις και ταλαιπώρησε την κοινή γνώμη για πάνω από 20 χρόνια, πως θα κληθεί ο αριστερών καταβολών ΣΥΡΙΖΑ να επιλύσει.

Αυτό φάνηκε να συμβαίνει το βράδυ της Δευτέρας 12 Ιουνίου, με το διάγγελμα του πρωθυπουργού και το σήμα πως η κουβέντα έληξε. Βόρεια Μακεδονία, Severna Makedonija, North Macedonia και τα λοιπά είναι όσα θα συναντά κανείς πλέον στην ούγια πίσω από τη χώρα, που δεν υπολείπεται όπως φαίνεται φασιστοειδών σε σύγκριση με την Ελλάδα. Τα ημέτερα ξεκίνησαν ήδη το κάλεσμα για διαμαρτυρίες στις Πρέσπες, μετά την ανακοίνωση για την κατάληξη των διαπραγματεύσεων.

Τι πέτυχαν αυτές οι διαπραγματεύσεις; Τον ορισμό ενός ονόματος με αυστηρά γεωγραφικό προσδιορισμό, την αναθεώρηση του συντάγματος για την απαλοιφή των στοιχείων αλυτρωτισμού, την απόρριψη κάθε είδους εθνικιστικής επιδίωξης, από πλευράς FYROM και φυσικά το περίφημο erga omnes, την αποδοχή του για όλες τις χρήσεις.

Αυτά αποτέλεσαν τη βάση και την ουσία, αφού το ζήτημα που ανέκυψε με τη μακεδονική γλώσσα εισχωρεί σε θολά νερά  της ιστορίας, που είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν επιχειρήματα Αλέξανδρου και Βουκεφάλα, ενώ περισσότερο ανέδειξε την τρικυμία στις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας, παρά αφορούν την ουσία το 2018. Αυτή διαμορφώθηκε μετά από διαπραγματεύσεις ή «διαπραγματεύσεις» πολλών χρόνων, τα παράγωγα των οποίων δεν γινόταν να παραμεριστούν και να γραφτούν όλα από την αρχή σε tabula rasa. Εδώ δεν έγινε με μνημόνια και μέτρα λιτότητας αυτό, από αριστερούς τάχα ανθρώπους…

Από κει κι έπειτα, το θέμα μάλλον θα ατονήσει σύντομα. Ο καθένας θα πάρει θέση ανάλογα με το ακροατήριό του και σύντομα το ζήτημα όλο θα είναι «να ‘χαμε να λέγαμε και να ‘χαμε να πούμε». Αυτό έγινε και τους τελευταίους μήνες, όταν ενώ το Μακεδονικό είχε «φουντώσει», αρκούσε να αναδειχθεί κάτι άλλο στη δημόσια ατζέντα για να παραμεριστεί. Παναπεί, αποδείχθηκε στην πράξη πως υπάρχουν σοβαρότερα ζητήματα, επίκαιρα και ουσιώδη, από τις φαντασιώσεις των γνωστών αγνώστων φωνακλάδων πως «η Μακεδονία είναι μια και είναι ελληνική» και πως η Ελλάδα είναι ένα βήμα από την προδοσία. Ιστορίες για αγρίους και ως γνωστόν οι άγριοι δεν διαβάζουν ιστορία.

Το μόνο που έχει σημασία είναι πως θα μείνει πίσω, διευθετημένο πλέον, το ζήτημα της ονομασίας της FYROM, ώστε να ασχοληθεί πια η κυβέρνηση και με άλλα θέματα, που έχουν «καθαρή» έξοδο ή μονοπάτια γεμάτα ακαθαρσίες, σαν αυτά που οδηγούν στις Πρέσπες τους κάθε λογής «μπατριώτες»…

Σχόλια

X