Σκέψου ότι είχες μία παιδική φίλη με την οποία μοιραζόσουν τα πάντα, σε μάθαινε στη μικρή και εύπλαστη παιδική ηλικία τι θα πει ζωή, τι θα πει αγάπη, τι θα πει πόλεμος, τι θα πει φιλία. Και σκέψου αφού έχεις μεγαλώσει, αφού έχεις κάνει άλλες παρέες και ζεις κάτι εντελώς διαφορετικό, να σου λένε ότι αυτή η φίλη πέθανε.

Μπορεί να μην ήταν συνομήλική σου, ήταν όμως αυτή που μαζί της έκανες τα πρώτα σου βήματα, πήρες τα πρώτα ερεθίσματα και απέκτησες μία ωριμότητα, αρκετά σημαντική για παιδί του δημοτικού. Έμαθες τι θα πει δικτατορία, έμαθες τι θα πει Μικρασιατική καταστροφή, έμαθες τι θα πει λογοκρισία, έμαθες τι θα πει «δουλάκι», έμαθες τι θα πει ψέμα, έμαθες πάνω από όλα τι θα πει φιλία. Ενωμένες Πάντα…

Η παιδική σου φίλη λοιπόν, η Ζωρζ Σαρή, δεν ζει πια. Μπορείς να μιλάς μαζί της όμως μέσα από τα βιβλία της. Να ξαναζωντανεύουν μπροστά σου η Άννα από τα «Γενέθλια», η Χριστίνα από το «Ψέμα», η Μάτα από «Τα Χέγια», η Άλκη και η Ζωρζ από το «Ε.Π.», η Νινέτ και η Σοφία από τα ομώνυμα έργα.

Ήξερες τα πάντα για τη ζωή της. Γεννημένη από Γαλλίδα μαμά και Μικρασιάτη μπαμπά το 1925, μεγαλωμένη στην Αθήνα, αυτοεξόριστη φοιτήτρια στο Παρίσι. Πάντα μέσα στην κοινωνία και πάντα απέναντι σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Συμμετοχή στην Αντίσταση, αντιδικτατορική δράση στη χούντα των Συνταγματαρχών και πάντα αυτοβιογραφική στα περισσότερα έργα της.

Η «φίλη» σου αντιμετώπισε το παιδί ως αυτόνομο άτομο με δική του προσωπικότητα, προβάλλοντας ήρωες άκρως ρεαλιστικούς και τις περισσότερες φορές όντως αληθινούς.

Πάντα καταλάβαινες ότι πίσω από κάθε της ήρωα, βρίσκεται ένα πρόσωπο που η ίδια ήξερε. Και μάλιστα ήρωες που δεν έμεναν μόνο σε ένα βιβλίο, αλλά «πηδούσαν» από τη μία ιστορία στην άλλη. Από τον «Θησαυρό στης Βαγίας» στη «Νινέτ», από τη «Νινέτ» στο «Ε.Π.» και από εκεί στη «Σοφία».

Χιλιάδες παιδικοί φίλοι της Ζωρζ Σαρή έμαθαν από πολύ μικρή ηλικία, ή τουλάχιστον πήραν μία γεύση, από την Οκτωβριανή Επανάσταση, τη Μικρασιατική Καταστροφή, τη Δικτατορία Μεταξά, αλλά και από τις σχέσεις της ίδιας της συγγραφέως με τους γονείς της, με τα αδέρφια της, με τις φίλες της, με τους συναγωνιστές της.

Την ήξερες, απλά είχες καιρό να την δεις. Τώρα δεν θα μπορέσεις να το κάνεις πρακτικά. Μπορείς όμως να το κάνεις ανοίγοντας απλά ένα βιβλίο που θα σε γυρίσει πίσω. Τότε στην εποχή της αγνότητας που ήσασταν φίλες και ξετρύπωνες ένα ένα τα μυστικά της, όσο γυρνούσες τις σελίδες…

Αντίο…

Σχόλια

X