«Η δημοκρατική ανατροπή στην οποία προσβλέπει και για την οποία αγωνίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ περνάει μέσα από τη συγκρότηση μιας νέας μεγάλης, κοινωνικής, αλλά και πολιτικής πλειοψηφίας. Αναφερόμαστε σε μια πλειοψηφία αντιμνημονιακή, δημοκρατική, προοδευτική και πατριωτική. Μια ήρεμη δύναμη ανατροπής. Σε αυτή τη στόχευση εντάσσουμε και τη σχέση μας – την ισότιμη σχέση μας-  με τη ΔΗΜΑΡ», τάδε έφη ο Γιάννης Μπαλάφας, μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ σε συνέντευξή του στη Real News.

Ο Γ. Μπαλάφας είναι γνωστός στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ ως ήρεμη πολιτική δύναμη. Αυτό έχει τα καλά του, έχει όμως και τα κακά του. Είναι θετικό διότι μπορεί να διαχειρίζεται και ν’ αντιμετωπίζει με ψυχραιμία δύσκολες καταστάσεις, αλλά είναι κι αρνητικό διότι καμία ανατροπή, καμία επανάσταση στον κόσμο δεν έγινε με αγάπη και προδέρμ.

Η Αριστερά έχει βιώσει πολλές φορές στο πετσί της τη σκληρότητα της σύγκρουσης και του πολέμου μέχρις εσχάτων. Την έχει βιώσει κι ο Γ. Μπαλάφας. Ειδικά στα πάνελ, τις αρένες των καναλιών.

Ως ήρεμη πολιτική δύναμη, χάνει.

Δεν θυμάμαι να ‘χω ακούσει ποτέ για την επιβλητική του παρουσία ή για τις αποστομωτικές του απαντήσεις.  Δεν θυμάμαι να τις έχω δει κιόλας. Ασαφείς απαντήσεις, χωρίς δυναμική και με εύκολες πάσες στον αντίπαλο.

Μαζί με τον Μπαλάφα χάνει κι ο ΣΥΡΙΖΑ. Διότι ο ουδέτερος, ο απολιτίκ, αυτός που ψάχνεται να δει για πρώτη φορά στη ζωή του τι πάει στραβά κι έμεινε άνεργος, θα πειστεί περισσότερο εύκολα από τον φωνακλά της Χρυσής Αυγής με τις «απτές αλήθειες» «φταίει ο μετανάστης» παρά από τους βερμπαλισμούς ενός συμπαθητικού στην όψη κυρίου, που δεν είναι και σίγουρος τι θα κάνουμε με το Μνημόνιο.

Δεν χρειάζεται φυσικά να γίνει… ούγκανο κι ο Μπαλάφας.

Πρέπει όμως να δείξει, όπως κι όλοι όσοι τον εκπροσωπούν, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η επόμενη μέρα όχι λόγω συγκυρίας, αλλά επειδή είναι η κατάλληλη πολιτική απάντηση σ’ ένα αμιγώς καταπιεστικό σύστημα.

Δεν το κάνει. Ας ελπίσουμε επειδή δεν μπορεί κι όχι επειδή δεν θέλει.

Αντιθέτως τα καθεστωτικά μέσα θέλουν και παραθέλουν Γιάννη Μπαλάφα. Συμπαθής, ευγενικός, αλλά κι ακίνδυνος.

Έτσι και στη Real πόνταραν στα σίγουρα. Οι απαντήσεις που πήραν, έβγαλαν και τον τίτλο που έπρεπε. ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ together. Και δεν πρόκειται για το γνωστό δημοσιογραφικό μαγείρεμα, ο άνθρωπος το λέει ανοικτά. Ονειρεύεται μια μεγάλη κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία με μοναδικό κριτήριο το στοπ στις πολιτικές λιτότητας.

Κίνηση τακτικής; Πιθανόν. Αν τα κουκιά δεν βγαίνουν στις επόμενες εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ με κάποιους πρέπει να κυβερνήσει κι εφόσον οι αριστερές δυνάμεις δεν συμμαχούν, μένουν η ΔΗΜΑΡ, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, αλλά και το… ΠΑΣΟΚ.

Βέβαια όταν ο Γ. Μπαλάφας μιλά για συμμαχία με τη ΔΗΜΑΡ ή το ΠΑΣΟΚ, σημαίνει ότι λέει στον άνεργο, στον οικογενειάρχη που δεν μπορεί να ταίσει τα παιδιά, στους συνταξιούχους που δεν μπορούν να πάρουν φάρμακα, στους μετανάστες που βασανίζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, ότι θα λύσει τα προβλήματά τους με αυτούς που τα δημιούργησαν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πριν καν κυβερνήσει, κάνει τα πάντα για να τον θεωρήσουν μία από τα ίδια. Κι αυτός είναι ο βασικότερος λόγος της δημοσκοπικής, αλλά και ουσιαστικής του στασιμότητας.

Σχόλια

X