Οι αποστάσεις κοντινές με το αμάξι σου
κι εγώ απλώνομαι σαν ροζ ηρωίδα του Ναμπόκοφ
Η τεστοστερόνη αλλοιώνει την αθωότητα
Παραμορφώνει τα χαρακτηριστικά
Οδηγείς στο δρόμο προς το σπίτι μου
με το φωτάκι της βενζίνης σου μονίμως αναμμένο
Μα εσύ έχεις πρόσωπο μωρού
Στέρνο όπως πρέπει άντρα, φτερά αετού
Ηρεμείς τ’ αυτιά μου από ακούσματα πολλά
Γαργαλάς τα πόδια μου και φοράς στα δικά σου αστείες κάλτσες
Το δέρμα σου θυμίζει χιονόνερο
Μου αρέσει το δέρμα σου
Μπορώ να αφουγκραστώ
Το ζωντανό αίμα να χτυπάει
Με ερωτεύεσαι κρυφά ίδια ώρα κάθε νύχτα
Καρτερείς στωικά τις ενηλικιώσεις μου
Ξαγρυπνάς ως το πρωί να κοιμηθώ
και φιλάς τα χείλη μου καθώς παραμιλάνε
Η αγκαλιά σου καταφύγιο
Και η βενζίνη δεν τελειώνει, πώς
Και ο δρόμος μεγαλώνει

Σχόλια

Αρθρογράφος

Λίνα Φούντογλου

Αποφοίτησε με υποτροφία από τη Δραματική Σχολή Αθηνών - Γιώργος Θεοδοσιάδης, και από το τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει συμμετάσχει εκτός άλλων στις παραστάσεις: Χορεύοντας στη Λούνασα (σκην. Ν. Κοντούρη, ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης - ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων κ’ ΚΘΒΕ), Το τρίτο Κύμα (σκην. Ν. Αρβανίτης, Εθνικό Θέατρο), στις παραστάσεις του Urbn Theatr από τον σκηνοθέτη Ηλ. Παναγιωτακόπουλο, A Simple Product (Εθνικό Ωδείο) The Official Trailer, The Random Effect, καθώς και στον μονόλογο Wordwhore (του συγγραφέα Tam Cy Albert). Έχει εκδώσει την πρώτη της ποιητική συλλογή ‘δημιουργικό μηδέν’ μέρος της οποίας μεταφράστηκε και στα Γαλλικά απο τον εκδοτικό οίκο Riveneuve Continents, διατηρεί τη στήλη "Απεριορίστων διαδρομών" στο 3pointmagazine.gr, αποτελεί συνιδρύτρια και ηθοποιός της κινηματογραφικής ομάδας NAIL με πληθώρα ταινιών μικρού μήκους, και με set τους δρόμους της Αθήνας. Με την ομάδα NAIL ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση και υλοποίηση του 1ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά, 2017.

Σχετικά Άρθρα

X