Το συμβόλαιο του Φρανκ Λάμπαρντ λήγει το καλοκαίρι και με τα τωρινά δεδομένα, το πιθανότερο σενάριο είναι να μην ανανεωθεί και ο Άγγλος μέσος να πει αντίο στην ομάδα του Λονδίνου, τη φανέλα της οποίας φοράει από το 2001…

Ο πρόεδρος της ομάδας του Stamford Bridge, Ρόμαν Αμπράμοβιτς, ονειρεύεται μία νεανική Τσέλσι στην οποία φαίνεται ότι ο 34άχρονος πλέον Λάμπαρντ, δεν χωράει. Η πλειοψηφία των οπαδών της κατόχου του Champions League δεν ξεχνάει τι έχει προσφέρει ο «Φράνκι» όλα αυτά τα χρόνια και έχουν ταχθεί υπέρ της παραμονής του στην ομάδα.

Αν όμως, επιβεβαιωθούν τα ρεπορτάζ που τον θέλουν να αποχωρεί, δεν θα αργήσει να βρει ομάδα, καθώς η Φιορεντίνα και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχουν εκφράσει ήδη, δημόσια το ενδιαφέρον τους για την απόκτησή του. Παρόλα αυτά η περίπτωση του δεν θα μπορούσε να είναι μοναδική στο σύγχρονο ποδόσφαιρο στο οποίο κυριαρχεί πλέον το marketing έναντι του ρομαντισμού.

Τρεις ακόμα εμβληματικές ποδοσφαιρικές φυσιογνωμίες, αντίκρισαν την πόρτα της εξόδου, όταν το συμβόλαιο τους ολοκληρώθηκε παρά τα όσα είχαν προσφέρει για χρόνια στις ομάδες τους. Πρόκειται για τους Ραούλ Γκονζάλεθ και την Ρεάλ Μαδρίτης, τον Αντρέα Πίρλο και την Μίλαν καθώς και τον Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο και την Γιουβέντους.

Ας δούμε τί είχε προσφέρει ο καθένας από αυτούς στην ομάδα του, πριν θεωρηθεί περιττός και τελειωμένος, καθώς και τί έκανε μετά την αποχώρηση του.

Φρανκ Λάμπαρντ – Τσέλσι (2001-2013)

Για πολλούς από τους οπαδούς της Τσέλσι, ο Φρανκ Λάμπαρντ θεωρείται ο κορυφαίος παίκτης που φόρεσε ποτέ τη φανέλα της ομάδας. Υπερβολικό; Μάλλον όχι, αν δει κανείς τα κατορθώματα του τα τελευταία 12 χρόνια.

Με ό,τι έχει να κάνει με τις ατομικές διακρίσεις, μπορεί να υπερηφανεύεται ότι είναι ο δεύτερος σκόρερ στην ιστορία τις ομάδας και χρειάζεται μόλις 8 τέρματα για να ξεπεράσει τον Μπόμπι Τάμπλινγκ, που έχει 202 γκολ με τη φανέλα της Τσέλσι. Αυτό του το κατόρθωμα αποκτά ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα, από τη στιγμή που δεν είναι επιθετικός αλλά μέσος!

Επίσης, είναι ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές σε ευρωπαϊκά ματς στην ιστορία της Τσέλσι (93) και έχει τις περισσότερες παρουσίες στην διάρκεια μιας σεζόν (62). Εκτός αυτών των ρεκόρ, είναι ο ρέκορντμαν συμμετοχών με την εθνική ομάδα της Αγγλίας έχοντας φορέσει τη φανέλα των «λιονταριών» 91 φορές όσο καιρό είναι στο Stamford Bridge.

Σε συλλογικό επίπεδο αυτά τα 12 χρόνια ο Λάμπαρντ έχει κατακτήσει 3 Πρωταθλήματα, 4 FA Cup, 2 League Cup, 2 Community Shield και το μοναδικό Champions League στην ιστορία της ομάδας (2011/2012).

Τι άλλο να κάνει για να δικαιούται να κλείσει την καριέρα του στην ομάδα που πρόσφερε κυριολεκτικά τα πάντα;

Ραούλ Γκονζάλεθ – Ρεάλ Μαδρίτης (1994-2010)

Επειδή για να περιγράψει κανείς τα κατορθώματα του Ραούλ στην Ρεάλ με λόγια θα χρειαστούν τόμοι, θα αφήσουμε τους αριθμούς να μιλήσουν.

Ατομικές διακρίσεις:

Πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης: 323 γκολ

Πρώτος σε συμμετοχές στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης: 741 ματς

Πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης στο πρωτάθλημα: 228 γκολ

Πρώτος σε συμμετοχές στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης στο πρωτάθλημα: 550 ματς

Πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης στο Champions League: 66 γκολ

Πρώτος σε συμμετοχές στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης στο Champions League: 144 ματς

Συλλογικές διακρίσεις:

6 Πρωταθλήματα Ισπανίας

3 Champions League

4 Super Cup Ισπανίας

2 Διηπειρωτικά Κύπελλα

1 Super Cup Ευρώπης

Παρόλα αυτά το 2010, οι δρόμοι του Ραούλ με την Ρεάλ Μαδρίτης χώρισαν. Τότε, ο Ισπανός επιθετικός βρήκε «καταφύγιο» στην Γερμανία και την Σάλκε. Εκεί, όχι μόνο δεν πήγε για τουρισμό, αλλά στα δύο χρόνια που έμεινε, πρόλαβε να κατακτήσει 1 κύπελλο Γερμανίας και ένα Σουπερ Καπ. Τώρα, αγωνίζεται στην Al Sadd του Κατάρ.

Αντρέα Πίρλο – Μίλαν (2001-2011)

Στα δέκα χρόνια που φόρεσε τη φανέλα της Μίλαν, ο Αντρέα Πίρλο πρόλαβε να κάνει περισσότερες από 300 συμμετοχές σε όλες της διοργανώσεις με την ομάδα του Μιλάνου.

Μπορεί να μην έσπασε κανένα αξιοσημείωτο ατομικό ρεκόρ, αλλά ήταν ένα πολύ σημαντικό… εργαλείο όλα αυτά τα χρόνια. Δύο πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο, 1 Super Cup Ιταλίας, 2 Super Cup Ευρώπης, 1 Παγκόσμιο Κύπελλο συλλόγων και 2 Champions League ήταν ο «ταπεινός» απολογισμός του «Maestro». Επίσης, ήταν βασικό μέλος της εθνικής Ιταλίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 2006.

Στην τελευταία του σεζόν στο Μιλάνο, κατέκτησε το πρωτάθλημα, αλλά οι συχνοί τραυματισμοί του δεν του επέτρεψαν να αγωνιστεί περισσότερες από 17 φορές. Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος (σε συνδυασμό με λόγους τακτικής, «αν είναι δυνατόν») που δεν ανανεώθηκε το συμβόλαιο του.

Δεν χρειάστηκε παρά λίγες μέρες για να υπογράψει στην Γιουβέντους και στη συνέχεια να την οδηγήσει στην κατάκτηση του πρωταθλήματος την αγωνιστική περίοδο 2011/2012. Την φετινή σεζόν, συνεχίζει τις εντυπωσιακές εμφανίσεις, έχοντας πάλι την Γιούβε στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος την ώρα που έχει προκριθεί και στην επόμενη φάση του Champions League.

Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο – Γιουβέντους (1993-2012)

Ο ορισμός της «σημαίας» μιας ομάδας. Κέρδισε τα πάντα με τη φανέλα της Γιουβέντους και είναι ρέκορντμαν σχεδόν σε κάθε κατηγορία και υποκατηγορία στην ιστορία του συλλόγου. Τίποτα από αυτά όμως δεν ήταν αρκετό για να του χαρίσει το τελευταίο του συμβόλαιο πριν… κρεμάσει τα παπούτσια του.

Σήμερα αγωνίζεται στην Αυστραλία! Για όποιον ενδιαφέρεται, υπάρχει εκτενές αφιέρωμα του 3pointmagazine στον «Μέγα Αλέξανδρο» και τα κατορθώματα του με την φανέλα της Γιουβέντους το οποίο έχει τίτλο: «Αχαριστία!»

Όπως αποδεικνύεται από τα παραπάνω παραδείγματα, ο ρομαντισμός έχει πεθάνει εδώ και πολλά χρόνια στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Το μόνο που μένει να δούμε είναι αν ο Φρανκ Λάμπαρντ θα είναι ακόμα μια σημαία που υποστέλλεται από τον ιστό της.

Σχόλια

X