Είδα στον ύπνο μου πως είχατε πεθάνει
είχατε όλοι εξαερωθεί
Βγήκα σε δρόμους που δεν είχα περπατήσει
σε μαγαζιά, σταθμούς και μπαρ δε βρέθηκε ψυχή

Χαθήκαν στο λαβύρινθο του αυτιού μου
Στο μαξιλάρι μου σφηνώσαν και ζούνε τώρα εκεί
Πιο μόνη δεν υπήρξα όσο ζούσα
Αφεντικό παντού ως την Αμερική

Μου λείψαν τόσο όλοι
Όσοι αγαπούσα
-ακόμα πιο πολύ όσοι δε συμπαθούσα-
Και τι δε θα ΄δινα πίσω να ήσασταν εκεί
Πόσο μου λείψατε όσοι δε γνώρισα και δε θα συναντούσα
Αχ να σας έλεγα πόσο σας αγαπώ πολύ

Ξύπνησα και όλα στο ρυθμό τους
Ω θε μου, σ’ ευχαριστώ πολύ

Μην πεθαίνετε γλυκοί σαν σας σκοτώνουν
Προσπαθήστε να είστε ζωντανοί.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Λίνα Φούντογλου

Αποφοίτησε με υποτροφία από τη Δραματική Σχολή Αθηνών - Γιώργος Θεοδοσιάδης, και από το τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει συμμετάσχει εκτός άλλων στις παραστάσεις: Χορεύοντας στη Λούνασα (σκην. Ν. Κοντούρη, ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης - ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων κ’ ΚΘΒΕ), Το τρίτο Κύμα (σκην. Ν. Αρβανίτης, Εθνικό Θέατρο), στις παραστάσεις του Urbn Theatr από τον σκηνοθέτη Ηλ. Παναγιωτακόπουλο, A Simple Product (Εθνικό Ωδείο) The Official Trailer, The Random Effect, καθώς και στον μονόλογο Wordwhore (του συγγραφέα Tam Cy Albert). Έχει εκδώσει την πρώτη της ποιητική συλλογή ‘δημιουργικό μηδέν’ μέρος της οποίας μεταφράστηκε και στα Γαλλικά απο τον εκδοτικό οίκο Riveneuve Continents, διατηρεί τη στήλη "Απεριορίστων διαδρομών" στο 3pointmagazine.gr, αποτελεί συνιδρύτρια και ηθοποιός της κινηματογραφικής ομάδας NAIL με πληθώρα ταινιών μικρού μήκους, και με set τους δρόμους της Αθήνας. Με την ομάδα NAIL ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση και υλοποίηση του 1ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά, 2017.

Σχετικά Άρθρα

X