Η περίπτωση του βιασμού και της δολοφονίας της Ελένης Τοπαλούδη δεν είναι η μόνη ούτε στην Ελλάδα ούτε και στο εξωτερικό. Δυστυχώς παντού στον κόσμο οι γυναίκες πέφτουν θύματα της βίας, έχοντας μάλιστα να αντιμετωπίσουν συχνά και μια εχθρική δικαιοσύνη που προωθεί την ατιμωρησία των δραστών.

Στην Αργεντινή, δικαστήριο αποφάσισε να αθωώσει τους τρεις κατηγορούμενους για τον βιασμό και τη δολοφονία της 16χρονης Λουσία Πέρες τον Οκτώβριο του 2016. Το δικαστήριο καταδίκασε τους δύο άνδρες σε οκταετή φυλάκιση για κατοχή ναρκωτικών, ενώ ο τρίτος απαλλάχθηκε απ’ όλες τις κατηγορίες. Κανένας του όμως δεν καταδικάστηκε για βιασμό και τη δολοφονίας της 16χρονης Λουσία, που τη νάρκωσαν για να της κάνουν όλα αυτά. Η υπόθεση της Λουσία είχε οδηγήσει σε τεράστιες διαδηλώσεις στο Μπουένος Άιρες τον Οκτώβριο του 2016 και συνέβαλε στην ανάπτυξη του κινήματος #Niunamenos- Ούτε μία λιγότερη με αίτημα την απονομή δικαιοσύνης για την άνοδο των γυναικοκτονιών- feminicidios στην Αργεντινή. Μάλιστα σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της La Casa del Encuentro, μια γυναίκα δολοφονείται κάθε 32 ώρες στην Αργεντινή.

Η απόφαση του δικαστηρίου φυσικά προκάλεσε την αντίδραση οργανώσεων γυναικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων που σήμερα απαντάνε με απεργία και διαδηλώσεις το απόγευμα σε πολλές πόλεις της χώρας. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν εκφράσει την ανησυχία τους για την απόφαση αυτή που αθωώνει τους κατηγορουμένους ως προς το σκέλος της σεξουαλικής κακοποίησης και ανθρωποκτονίας και ζητούν από το Ανώτατο Δικαστήριο της Αργεντινής να εξετάσει την υπόθεση της νεαρής Lucía Pérez. Επίσης επιτροπή για τα ανθρώπινα δικαιώματα επισημαίνει ότι τα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν για τη συγκεκριμένη απόφαση δημιουργούν ένα μήνυμα ανοχής έναντι της βίας κατά των γυναικών στην κοινωνία και αντικατοπτρίζουν σαφή στερεότυπα για το φύλο που χρησιμοποιούνται για την εκδίκαση της υπόθεσης.

Και στην Ισπανία όμως η ανοχή στην κουλτούρα του βιασμού συνεχίζεται με τη σφραγίδα των δικαστηρίων. Περιφερειακό δικαστήριο της Ναβάρρα απάλλαξε τους πέντε κατηγορουμένους για τον ομαδικό βιασμό μιας 18χρονης γυναίκας στη διάρκεια του φεστιβάλ Σαν Φερμίν της Παμπλόνα, μια υπόθεση η οποία είχε προκαλέσει διαδηλώσεις σε όλη την Ισπανία εναντίον του ανδρικού σοβινισμού και της σεξουαλικής κακοποίησης των γυναικών. Το δικαστήριο  που επανεξέτασε την υπόθεση απάλλαξε τους πέντε άνδρες- ένας πρώην αστυνομικός και ένας πρώην στρατιώτης- γνωστοί ως «Αγέλη των Λύκων»  από την κατηγορία του ομαδικού βιασμού και τους καταδίκασε σε φυλάκιση εννέα ετών για σεξουαλική επίθεση. Το δικαστήριο έκρινε ότι μπορεί οι δράστες να εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός ότι το θύμα ήταν σε αδύναμη θέση και είχε καταναλώσει αλκοόλ, αλλά δεν υπήρξε βιασμός γιατί δεν χρησιμοποίησαν βία.

Η απόφαση, η οποία μπορεί τώρα να προσβληθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας, είχε αποτέλεσμα την αποφυλάκιση των ανδρών με εγγύηση τον Ιούνιο λόγω μιας τεχνικής λεπτομέρειας σύμφωνα με την οποία κανείς δεν μπορεί να κρατείται για περισσότερα από δύο χρόνια χωρίς να του έχει επιβληθεί η οριστική ποινή.

Το 3point magazine είναι ένα οριζόντια δομημένο μέσο που πιστεύει ότι η γνώμη όλων έχει αξία και επιδιώκει την έκφρασή της. Επικροτεί τα σχόλια, την κριτική και την ελεύθερη έκφραση των αναγνωστών του επιδιώκοντας την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Σε μια εποχή όμως που ο διάλογος τείνει να γίνεται με όρους ανθρωποφαγίας και απαξίωσης προς πρόσωπα και θεσμούς, το 3point δεν επιθυμεί να συμμετέχει. Για τον λόγο αυτόν σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού, σεξιστικού περιεχομένου θα σβήνονται χωρίς ειδοποίηση του εκφραστή τους.

Ακόμα, το 3point magazine έχει θέσει εαυτόν απέναντι στο φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, σχόλια ανάλογου περιεχομένου θα έχουν την ίδια μοίρα με τα ανωτέρω, τη γνωριμία τους με το "delete".

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 3point.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Μελίνα Βελιμέζη

Γεννήθηκε στην Αθήνα, όπως αναγράφεται στην ταυτότητα της, μεγάλωσε όμως σε δύο πόλεις, σε πολύ μικρή ηλικία στη Λαμία-και τα καλοκαίρια στο χωριό-και ύστερα μόνιμη κάτοικος Αθήνας. Όταν τέλειωσε το σχολείο και δήλωνε τη σχολή Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, έβλεπε όπως τα περισσότερα παιδιά πιο ρομαντικά την ιδέα της δημοσιογραφίας. Αργότερα, δουλεύοντας συνειδητοποίησε ότι η δουλειά είναι πάντα δουλειά και για ένα τόνο διαφέρει από τη δουλεία. Πέρασε από διάφορα διαδικτυακά μέσα μέχρι να καταλήξει να την κερδίσει η διεθνής επικαιρότητα και το ραδιόφωνο. Στην ομάδα του 3point όμως και την αυτοδιαχείριση βρήκε αυτό που έλειπε από την δημοσιογραφική της καθημερινότητα, το πάθος για κάτι συλλογικό, γράφοντας ελεύθερα χωρίς αφεντικά πάνω από το κεφάλι της για όσα αλλού δεν θα μπορούσε να εκφράσει.

Σχετικά Άρθρα

X