Τα καλά τραγούδια κάποτε ήταν η μεθυστική τους μελωδία ή τα λόγια που άγγιζαν την ψυχή. Κάποιες φορές ήταν και τα δύο. Σήμερα, η εικόνα μετράει εξίσου.

Ο Χρήστος Πεχλιβανίδης, δημιουργός των ΒΜΣ, στο πρώτο του video clip τα συνδυάζει όλα, κάνοντας ένα ταξίδι στο χρόνο, αλλά και στην καθημερινότητά μας. Το μυστικό μάς το αποκαλύπτει παρακάτω. Παράλληλα μας προτείνει ν’ ακούσουμε ωραία παλιά τραγούδια του ’30. Εμείς πάλι, τριγυρνάμε στα λημέρια της Britpop και νοσταλγούμε τον Lou Reed…

Music Stories…

Xρήστος Πεχλιβανίδης – Αυτός

«Μάιος 10 η ώρα το πρωί, ημίγυμνος τρέχω στο σαλόνι. Ψάχνω να βρω το τετράδιο. Έχω μόλις ξυπνήσει. Είναι η 5ή ημέρα που δεν παίζω μουσική μετά από ένα κοπιαστικό σερί 5μισι μηνών. Προφανώς, αυτή η μικρή αποτοξίνωση με ωφέλησε. Όλες οι μελωδίες κάθισαν στον πάτο του μουσικού μου βαρελιού. Πιάνω το στυλό και γράφω. Οι στίχοι τρέχουν και προσπαθώ να τους προλάβω για να τους αποτυπώσω όσο πιο γρήγορα μπορώ.

Δεν πήγαν στο βρόντο οι ατελείωτες νύχτες όπου ο Gus Viser λειτουργούσε ως οδηγός στο συναισθηματικά ακροβατικό μουσικό μου ταξίδι.

pexlivanidis

Συσσωρευμένα άγχη, αμήχανες στιγμές, βαρύγδουπες εικόνες και αντιφατικές εκφράσεις, εκτονώθηκαν. Έτσι απλά και ίσως και πιο γρήγορα, το «Αυτός» ήταν έτοιμο. Μετά από λίγο χόρευα μόνος στα 3/4 ενώ η κυρία της απέναντι πολυκατοικίας κοιτούσε σαστισμένη».

 

O Xρήστος ακούει στο repeat…

Ella Fitzgerald – Guilty

Προτείνω την κυρία Ella Fitzgerald γιατί στη φωνή της ακούω την στοργή της μητέρας μου, την παιδικότητα της αδελφής μου, τις συμβουλές του πατέρα μου. Με κάνει να ανατριχιάζω με το βιμπράτο της, να κλαίω χωρίς να ξέρω αν είναι από χαρά ή από λύπη.

Ξέρω ότι θα είναι εκεί για να μ’ αγκαλιάσει και να μου δώσει ελπίδα.

Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι σύνθεση του 1931 των Richard Whiting και Harry Akst σε στίχους του Gus Kahn και έγινε γνωστό στο ελληνικό κοινό από τη φωνή του Al Bowlly στην ταινία Amelie. Η εκτέλεση είναι του 1947 όπου η βασίλισσα της Jazz συνοδεύεται από την ορχήστρα του Eddie Heywood.

 

Εμείς ακούμε στο repeat…

Coldplay – One I love

Eρωτεύσιμο κομμάτι. Ζευγαρώνει ωραία με το I will follow των U2. Η φωνή του Chris Martin χαρίζει ό,τι καλύτερο θα μπορούσε στα riffs και νομίζω πως πρόκειται για ένα από τα καλύτερα τραγούδια των Coldplay. Παρότι διάσημο στο youtube, χρειάζεται λίγο ψάξιμο για να το βρεις σε δισκάδικα. Βλέπετε, είναι στην πίσω πλευρά του single Ιn My Place για το δεύτερο άλμπουμ A Rush Of Blood To The Head, άρα είναι πιθανό να μην το έχετε στη συλλογή σας.

Ξέχωρα όμως από το μουσικό σκέλος, οι Coldplay στο σύνολο τους σε κερδίζουν και για έναν ακόμα λόγο. Είναι καλά παιδιά. Σε μια συναυλία του Ιουνίου το 2011, μπροστά σε 10.000 κόσμο, o Chris Martin σταμάτησε απότομα να παίζει κιθάρα στα μισά του κομματιού Us Against the World ζήτησε χαμογελαστός από τον ντράμερ Will Champion να πάνε το σημείο που «έχασε». «Τα θαλάσσωσα κι υποτίθεται ότι είμαστε επαγγελματίες headliners». O κόσμος γέλασε κι η συναυλία εξελίχθηκε εκπληκτικά, με τους Coldplay ν’ αποδεικνύουν ότι όσους δίσκους κι αν πουλήσουν, δεν ξεχνούν την ανθρώπινή τους πλευρά, δεν ξεχνούν την απλότητα.

 

Νέα κυκλοφορία…

Nick Cave and the Bad Seeds – Give us a Kiss

«Αυτό το τραγούδι είναι για τον Lou Reed. Πέθανε σήμερα. Είναι μια πολύ άσχημη μέρα». Ο Nick Cave απέτισε τον δικό του φόρο τιμής στον ποιητή της ροκ Lou Reed με μια νέα σύνθεση. Ένα γλυκόπικρο φιλί από τον Ν. Cave που μας χάρισε ένα νέο «κόλλημα», αλλά πακέτο πάει κι η μελαγχολία.

 * Μην ξεχνάτε να στέλνετε τις δικές σας προτάσεις στο papantoniou90@yahoo.gr. Ραντεβού την άλλη εβδομάδα…

Σχόλια

X