Ήταν ένα ζεστό βράδυ του καλοκαιριού όταν καθόμασταν στην παραλία και μείναμε ξύπνιοι μέχρι το πρωί μέχρι να δούμε τις πρώτες αχτίδες του ήλιου να προβάλουν και να χαϊδεύουν τα ταλαιπωρημένα μας μάτια και τα χαμογελαστά μας πρόσωπα

Ήταν το πρώτο δροσερό αεράκι του φθινοπώρου που οδηγούσε το καράβι προς έναν τόπο ξένο αλλά και τόσο οικείο, που επιφύλασσε πρωτόγνωρες εμπειρίες

Ήταν μια κρύα νύχτα που η φωτιά μας έλουζε με φως και ζέστη και έδιωχνε από τα σκονισμένα μας μάτια κάθε φόβο και δισταγμό

Ήταν ένα ακόμη ταξίδι που έφερνε τη λύπη του αποχωρισμού αλλά και την προσμονή για την εξερεύνηση του αγνώστου

Ήταν μια φωτογραφία που θύμιζε τις πιο όμορφες στιγμές που έχουμε ζήσει και κράταγε ζωντανή την επιθυμία μας να αδράξουμε πάλι τη στιγμή στο παρόν και στο μέλλον

Ήταν η αγωνιώδης προσπάθεια να χτίσουμε κάτι με γερά θεμέλια που να αντιστέκεται σε κάθε δυσκολία

Ήταν η προσπάθεια αυτή που έγινε συνήθεια και τελικά διέλυσε το μυστήριο

Ήταν το ταξίδι που ξεκινήσαμε, αλλά δεν τελείωσε…

Είναι αυτό που μένει.

Είναι η αγάπη.

Η φλόγα που δεν έσβησε

Σχόλια

X