Σε ένα παράλληλο σύμπαν, ξυπνάω μία ωραία πρωία και γράφω ένα άρθρο. Ήμουν, λέει, σε μία ομιλία του Αλέξη (ένας είναι ο Αλέξης) και αναφέρω τα εξής: «Ε, μα καλά, ίδιοι είναι όλοι αυτοί οι αναρχοσυμμορίτες. Τί μας είπε ο Αλέξης; Ότι θα φέρει τη δικτατορία του προλεταριάτου, θα κολεκτιβοποιήσει την περιουσία όλων των νοικοκυραίων και βέβαια θα μας βγάλει από το ευρώ. Αν είναι δυνατόν».

Στο ίδιο φανταστικό σύμπαν, 10.000 νοματαίοι διαβάζουν το άρθρο μου (δικό μου είναι το σύμπαν, τόσοι με διαβάζουν) και γίνονται έξαλλοι με τις προθέσεις του Αλέξη. Οι περισσότεροι βρίζουν, κάποιοι λίγοι που πιστεύουν ακόμα στην κολεκτιβοποίηση πανηγυρίζουν. Το μοιράζονται με τους φίλους τους, μέσω e-mail, facebook, twitter και ταχυδρομικών περιστεριών, και έτσι η δήλωση-βόμβα φτάνει στη μισή Ελλάδα. Οι αντιδράσεις γενικεύονται. Όλοι συζητάνε για τον Αλέξη και εγώ είμαι ο πιο πολυδιαβασμένος αρθρογράφος της χώρας.

Την άλλη μέρα το πρωί κάποιος συνάδελφος, που ήταν παρών στην ίδια ομιλία, «ανεβάζει» στο site όπου εργάζεται την ακριβή απομαγνητοφώνηση των όσων είπε ο Αλέξης. Διαβάζουμε:

«Η Οκτωβριανή Επανάσταση έχει πολλά να μας διδάξει, ακόμη και σήμερα. Μπορεί ο υπαρκτός σοσιαλισμός να μην είχε την κατάληξη στην οποία βάσισαν τις ελπίδες τους οι λαοί, αλλά δεν μπορούμε να αμελήσουμε τα μαθήματα των μεγάλων δασκάλων του μαρξισμού. Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να καταφύγουμε στις πρακτικές της δικτατορίας του προλεταριάτου. Υπάρχουν πολλοί δρόμοι για την κοινωνική δικαιοσύνη, ανάμεσα στον καπιταλισμό και την πλήρη κολεκτιβοποίηση. […] Στόχος μας είναι μία πιο δίκαια Ευρώπη, με την Ελλάδα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ζώνης του Ευρώ. Όμως το νόμισμα δεν μπορεί να είναι φετίχ».

Ο συνάδελφος με έχει κάνει προφανώς ρόμπα. Πού να φανταστώ ο κακόμοιρος ότι θα ήταν κι άλλος δημοσιογράφος στην ομιλία (μην επαναλαμβάνομαι: δικό μου είναι το σύμπαν, στις ομιλίες του Αλέξη πηγαίνουν το πολύ δύο δημοσιογράφοι).

247
Ευτυχώς δεν χρειάζεται να ανακαλύψω καμία υπερασπιστική γραμμή: οι χιλιάδες φανατικοί πολέμιοι του Αλέξη έγιναν αυτομάτως υπερασπιστές μου, αφού κοινοποιώντας το σχόλιό μου είχαν ήδη πάρει θέση. Κι όταν παίρνεις θέση σε αυτή τη χώρα, απαγορεύεται να αναγνωρίζεις το λάθος σου, ακόμη κι όταν εκ των πραγμάτων έχεις βγει «φάουλ». Καταπιάνονται λοιπόν με το να βρουν στην «ουσία» των λεγόμενων του Αλέξη την -υποτιθέμενη- «αλήθεια» που έγραψα εγώ:

«Μα, αφού λέει ότι υπάρχουν διδάγματα από τους μπολσεβίκους, προφανώς υπεραμύνεται της δικτατορίας του προλεταριάτου». «Φυσικά και θα κολεκτιβοποιήσει τα πάντα, αφού δεν το αποκλείει κιόλας». «Είναι φως-φανάρι ότι θα μας βγάλει από το Ευρώ. Δεν βλέπεις που λέει ότι δεν είναι φετίχ το νόμισμα;»

Η συζήτηση ξεφεύγει. Kάποιοι λίγοι συζητάνε θεωρητικά για τη δικτατορία του προλεταριάτου, την κολεκτιβοποίηση και το Ευρώ, αλλά οι περισσότεροι συνεχίζουν να διαφωνούν απλώς για τις προθέσεις του Αλέξη. Λιγοστοί γραφικοί τύποι προσπαθούν να μιλήσουν για δεοντολογία και διασταύρωση πηγών.

Εγώ κάθομαι αναπαυτικά, ανάβω ένα πούρο και παρακολουθώ τα κλικ, τις κοινοποιήσεις και τις αναδημοσιεύσεις του άρθρου μου να αυξάνονται.

ΥΓ. Στο φανταστικό μου σύμπαν, αυτό το άρθρο είναι άσχετο με τις πρόσφατες δηλώσεις της Κικής Δημουλά

Σχόλια

X