«Πού καιρός και πού κεφάλι να στοχαστούνε,
να βρούνε τη φύτρα και τη ρίζα τού κακού.
Όλοι φρενιασμένοι τρέχανε…»

Ήμουν ανέκαθεν «οπαδός» της πλούσιας παράστασης. Λέγοντας πλούσια, εννοώ όλα αυτά τα στοιχεία που θα έπρεπε να υπάρχουν επί σκηνής για να εισάγουν τον θεατή στην ατμόσφαιρα του έργου. Πέρα από την υποκριτική δεινότητα και την σκηνοθετική αρτιότητα, το επίθετο πλούσια περιλαμβάνει τα ανάλογα σκηνικά, τα ανάλογα κοστούμια βάσει του έργου, έναν ηθοποιό για κάθε ρόλο, φώτα, μουσική, οτιδήποτε πρόσθετο ως βοηθητικό μέσο, όπως ένα videowall και φυσικά μια κανονική σκηνή που να διαχωρίζει τους ηθοποιούς από το κοινό.

Στις περιπτώσεις που κάποια από τα προαναφερόμενα στοιχεία απουσιάζουν για διαφόρους λόγους, πέφτει ακόμα μεγαλύτερο βάρος στις πλάτες των ηθοποιών και του σκηνοθέτη να αναδείξουν το κείμενο με τα μέσα που διαθέτουν και να κερδίσουν το ενδιαφέρον και την προσοχή του θεατή. Είναι ένα πολύ δύσκολο στοίχημα με πολλά ρίσκα.

Διαβάστε τη συνέχεια στο fermouart.gr

Σχόλια

X