Κι αυτή η αμήχανη φλυαρία στα τραίνα
Τ’ άδεια βλέμματα
κι οι διαφορετικές αγωνίες που ενώνονται
σε κάνουν αδίστακτο ακόμα και σε σένα τον ίδιο

Γιατί αποδέχτηκες
γιατί σκόρπισες κι εσύ ένα από τα κομμάτια σου
Τ’ άδεια σαν τα μάτια τους
τα ξένα σαν το τυχαίο άγγιγμά τους

 

 

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Από τα 9 του κυκλοφορεί με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει Verve, Μπαλάφα και Grunge. Διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής, της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς. Venceremos.

Σχετικά Άρθρα

X