Είναι η ζεστή και χουχουλιάρικη γωνιά της πλατείας Βαρνάβα στο Παγκράτι. Το ξύλινο καφέ με τις τζαζ και ροκ μουσικές. Ένα σαλόνι σε δημόσιο χώρο. Ένας δημόσιος χώρος σε ιδιωτικό. Είναι το μαγαζί του Πέτρου, ή μάλλον μιας παρέας που μεγαλώνει.

Η αρχή έγινε σε κάποια κοπάνα από το μάθημα. Πιτσιρίκοι με τις τσάντες στην πλάτη, έκαναν την πρώτη «έφοδο» στο μαγαζί, έπιασαν θέσεις και άραξαν για ώρες. Από τότε το ίδιο σκηνικό επαναλαμβανόταν σταθερά. Κάποια στιγμή οι φίλοι έκοψαν τις κοπάνες γιατί δεν πήγαιναν πια σχολείο, δεν έκοψαν όμως το στέκι τους. Όταν δόθηκε η ευκαιρία όλοι του είπαν «πάρτο ρε φίλε» και εκείνος το πήρε. Το 2008 το Βαρνάβα καφέ είχε ιδιοκτήτη τον Πέτρο, αλλά στην πραγματικότητα μια άτακτη παρέα, που απλώς ήταν κατά λίγα χρόνια μεγαλύτερη και πιο μουσάτη.

Για όλες τις εποχές, για όλα τα γούστα
Το καφέ είναι ιδανικό για τον χειμώνα, γιατί δεν κρυώνεις. Είναι ιδανικό το καλοκαίρι γιατί έχει τραπεζάκια και έξω, κάτω από δέντρα, σε απόσταση αναπνοής από την πλατεία. Είναι ιδανικό όμως και για το φθινόπωρο και την άνοιξη, αρκεί να είσαι λιγουλάκι ρομαντικός. Να γουστάρεις να διαβάζεις ή να γράφεις με φόντο φύλλα που πέφτουν ή λουλούδια που ανθίζουν. Άμα είσαι σε αυτό το mood και λιγάκι παραπάνω τυχερός μπορεί να πέσεις σε κάποια ποιητική βραδιά.

Το Καφέ Βαρνάβα διοργανώνει συχνά – πυκνά ποιητικές βραδιές, ακουστικά live και συμμετέχει όπως όλα τα μαγαζιά της πλατείας στην μεγάλη μουσική γιορτή που γίνεται στην πλατεία με έξοδα αποκλειστικά των καταστημάτων. Η γιορτή γίνεται εδώ και 7 χρόνια, μαζεύει πολύ κόσμο και έχει γίνει πλέον αγαπημένος θεσμός. «Mε τα μαγαζιά εδώ βιώνουμε κάτι σπάνιο. Υπάρχουν πολύ καλές σχέσεις και όχι ο ανταγωνισμός που βλέπεις αλλού. Φυσικά με τους γείτονές σου είναι λογικό να έχεις και κάποια κόντρα ανά καιρούς, όμως όλα εκδηλώνονται σε ένα νορμάλ πλαίσιο», λέει ο Πέτρος. Όσο για τη γιορτή, η λογική των μαγαζιών είναι πως κάνουν κάτι για τη γειτονιά που τους στηρίζει.

Η πλατεία στα καλύτερά της
Γενικώς η πλατεία Βαρνάβα είναι στα πάνω της τα τελευταία χρόνια. Αναμορφώθηκε και οι θαμώνες της έγιναν περισσότεροι. Τα μαγαζιά σα να ομόρφυναν και αυτά μαζί. Η ανάπλαση που συζητήθηκε πολύ, που θα μπορούσε μάλλον να είναι και πιο οικολογική, έδωσε μια πνοή και κούμπωσε δίπλα στα διάφορα νέα και ωραία πράγματα που γίνονται στο Παγκράτι, είτε είναι μαγαζιά, είτε νέα θέατρα, είτε ανακαινίσεις νεοκλασικών. «Έχει κάτι που είναι στη σφαίρα του μεταφυσικού αυτή η πλατεία. Έχει μια ομορφιά χωρίς να έχει κάτι συγκεκριμένο που την κάνει όμορφη. Είναι όμως όμορφη», λέει ο Πέτρος.

Στην όμορφη αυτή πλατεία, από εκεί που ξεκινά, στο νούμερο 1, θα πιεις καλό καφέ. By the book, που λένε. Το μαγαζί ανεβάζει ρολά στις 7 και οι μηχανές του καφέ κλείνουν στις 10.30 το βράδυ. «Στο μαγαζί έρχεται κόσμος όλων των ηλικιών. Πιο πρωί θα δεις ηλικιωμένους να πίνουν το καφεδάκι τους, τις μαμάδες που μόλις έχουν πάει τα παιδιά τους στο σχολείο και πιο μετά έρχονται οι πιο νέοι». Ούτε το βράδυ όμως στο μαγαζί γίνονται… rave party. «Η φιλοσοφία μας είναι να έχουμε χαμηλή μουσική, διότι θέλουμε να ενθαρρύνουμε την παρέα και την κουβέντα. Θέλουμε να έχουμε ένα ωραίο χώρο για να έρθει να πιει κάποιος ένα χαλαρό ποτάκι πριν συνεχίσει κάπου αλλού τη διασκέδασή του».

Κοκτέιλ Εμπεδοκλέους
Χαλαρό ποτάκι, αλλά και ξεχωριστό, καθώς το καθένα από τα 8 κοκτέιλ με συνταγές του μαγαζιού έχει το όνομα ενός δρόμου που καταλήγει στην πλατεία. Για το κοκτέιλ δεν θα πληρώσεις περισσότερα από 7 ευρώ. Δεν θα πληρώσεις περισσότερα από 5,5 ευρώ για τα κλασσικά ποτά και 3,5 για τη μπύρα. Μέχρι 3 ευρώ είναι όλοι οι καφέδες. Αν είσαι τυχερός θα βρεις το ξεχωριστό κρασί που κρατά από τη Σέριφο και το οινοποιείο Χρυσολωρά. Βιολογικό κρασί από τοπικές ποικιλίες, σε περιορισμένη παραγωγή για την αθηναϊκή ζήτηση. Προσφέρονται ακόμη χειροποίητα γλυκά και σνακ.

H Αλεξάνδρα, η Πέλη και η Ηλιάνα. Τον τελευταίο χρόνο είναι υπεύθυνες για τη διαχείριση του μαγαζιού. Απόδειξη ότι η παρέα του Βαρνάβα Καφέ μεγαλώνει, ανανεώνεται, ομορφαίνει και συγχρόνως παραμένει μια οικογένεια.

Το πιο σημαντικό «χειροποίητο» προϊόν του είναι η ατμόσφαιρα. «Έχουμε καταφέρει να μη το νιώθει ο κόσμος ως μία επιχείρηση το καφέ, αλλά ως ένα δημόσιο χώρο στον οποίο μπορεί να ξεφύγει από την καθημερινότητά του. Και αυτό το καταφέρνουν οι άνθρωποι. Ούτε η ωραία διακόσμηση, ούτε ο καλός καφές, ούτε το φτηνό ποτό. Το καταφέρνει η επικοινωνία που έχουμε οι εργαζόμενοι με τον κόσμο». Συνεπώς ο μεγάλος στόχος δεν είναι τα αμύθητα κέρδη, οι βίλες και οι πισίνες. Το δείχνουν άλλωστε και οι χαμηλές τιμές. Ο στόχος είναι η κοπάνα από τη ρουτίνα. «Εδώ φτιάχτηκε μια παρέα κάνοντας κοπάνα από το σχολείο. Θέλουμε αυτή η παρέα να μεγαλώσει και να μπορέσει ο οποιοσδήποτε να γίνει μέλος της». Ας γίνουμε.

Κείμενο: Κώστας Παπαντωνίου

Φωτογραφίες: Έφη Γιάννου

 

Σχόλια

X