Έχω δυο σπίτια. Το ένα στεγάζει το σώμα μου, το άλλο τις σκέψεις μου. Το δεύτερο δίνει αέρα στο μυαλό μου, επιβραβεύει τη φαντασία μου, παρηγορεί τις ανασφάλειες μου, κλείνει σε αγκαλιά τους ανομολόγητους έρωτες μου, ανοίγει ένα ορίζοντα μπροστά μου καθαρό, ανέφελο, παρεϊστικο, ανθρώπινο.

Έχω ένα σπίτι που μοιράζομαι με φίλους. Ανθρώπους που μιλούν την ίδια γλώσσα, εκείνη της καρδιάς. Μην το θαρρείς λίγο στις μέρες μας. Δεν έχει πιο σημαντικό! Έχω ένα σπίτι με φίλους τρελούς! Εκείνους με τις καθαρές ανθρώπινες σκέψεις, που υποστηρίζουν τους αδύναμους, τους παρίες, τους «αλήτες», τους διαφορετικούς! Που ζουν στα Εξάρχεια, που δεν πιστεύουν στην αρχισυνταξία, στον αρχηγό, στο διευθυντή μα μονάχα στο συλλογικό, στο μαζί, στο εμείς και όχι στο εγώ! Μην το προσπερνάς το πρώτο πληθυντικό στις μέρες μας!

Μπήκα στην παρέα αυτή πριν λίγους μήνες. Τυχαία! Να είναι καλά ο Νικόλας! Έγραφα από τότε που γεννήθηκα. Πόρτες κλειστές. Παλιομοδίτικες μάλλον οι απόψεις μου. Τι ενδιαφέρον να ‘χουν τα σακατιλίκια της ζωής, του έρωτα, του θανάτου; Τι χάρη να ‘χει η ματαιότητα, το συναίσθημα σε ένα κείμενο;

Αυτοί οι άνθρωποι μου άνοιξαν την πόρτα! Με εμπιστεύτηκαν, με έκαναν μέλος της παρέας τους, με άκουσαν, με διάβασαν, με πίστεψαν!

Αγαπώ το 3point για τις αλήθειες του, τις σκέψεις, την ποίηση, τις λέξεις!

Για εκείνη την παρέα των νέων ανθρώπων που με κάνουν να ελπίζω ότι ο κόσμος αλλάζει με το μαζί και όχι το χώρια! Για όλες τις φρέσκιες ιδέες που διαβάζω κάθε μέρα! Για τη δύναμη που έχουν στην καρδιά, στο μυαλό, στην ψυχή! Γιατί δεν παραιτούνται από το αδύνατο!

Ευχαριστώ! Ευχαριστώ! Ευχαριστώ!!!

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κλειώ Βλαχάκη

Ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης. Σπούδασε Ιστορία – Αρχαιολογία και Συντήρηση Έργων Τέχνης αλλά εργάζεται στην εκπαίδευση. Πιστεύει στην αυτοδιάθεση των ανθρώπων και στην ελευθερία. Ονειρεύεται ακόμα σαν παιδί κι ελπίζει πως κάποτε θα καταφέρουμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Γράφει όταν οι σκέψεις στριμώχνονται και διεκδικούν χώρο στο κεφάλι της. Έχει πια την πεποίθηση ότι όλοι είμαστε περαστικοί κι έχουμε την ανάγκη να βρούμε άξιους συνταξιδιώτες που θα λέμε μόνο αλήθειες. Αγαπημένες της λέξεις η ουτοπία και η χαρμολύπη. Ίσως γιατί έχει καταλάβει πως αυτό είναι η ζωή.

Σχετικά Άρθρα

X