Η προσπάθεια παραγραφής της ιστορίας και φέτος είχε την τιμητική της και εκφράζεται ειδικά σε επετείους σημαντικές για την ιστορία της Ευρώπης.

Τώρα ήταν η επέτειος της νίκης των Σοβιετικών εναντίον των Γερμανών στον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Με βάση το καινούργιο, που καθόλου καινούργιο στην ουσία δεν είναι, αφήγημα, οι Σοβιετικοί ταυτίζονται με τα στρατεύματα του Χίτλερ και τον εθνικοσοσιαλισμό, ή ακόμα γίνεται προσπάθεια να υποβαθμιστεί η συμβολή του Κόκκινου Στρατού στην απελευθέρωση της Ευρώπης, αλλά και του Σοβιετικού λαού, που με τόσο μεγάλες ανθρώπινες θυσίες απέτρεψε την επικράτηση του ναζισμού.

Την ώρα που μεγάλα κομμάτια της ηπειρωτικής Ευρώπης είχαν παραδοθεί στη ναζιστική μπότα, έχοντας στην πλειοψηφία τους δωσιλογικές κυβερνήσεις, που οδήγησαν χιλιάδες ανθρώπων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στη φυσική εξόντωση, η Σοβιετική Ένωση αντιστάθηκε και οδήγησε στην μεγαλειώδη νίκη εναντίον του Χίτλερ.

Αυτά τα γεγονότα γίνεται συστηματική προσπάθεια να παραγραφούν και να αλλάξει το ιστορικό αφήγημα μετά την κατάρρευση των καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού με στόχο την ιδεολογική ήττα της αριστεράς μια για πάντα, με το ξέπλυμα των εγκλημάτων των ναζί και την υποβάθμιση της υποστήριξής τους από μεγάλα κομμάτια της παγκόσμιας αστικής τάξης. Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας παραγραφής της ιστορίας εξελίσσεται μια πολλαπλή επίθεση σε κάθε δυνατό πεδίο οικοδόμησης
άποψης και ιδεολογικού στίγματος, καθώς και μαζικής κουλτούρας.

Η προσπάθεια αυτή εξελίσσεται ως μέρος ενός γενικότερου σχεδίου, που έχει στόχο να απονομιμοποιήσει από τη συλλογική συνείδηση κάθε αναζωπύρωση αριστερών κινημάτων και λαμβάνει χώρα την ώρα που στην Ευρώπη βρίσκεται σε εξέλιξη η χειρότερη ταξική επίθεση μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με μαζική αναδιανομή εισοδήματος από τα κατώτερα στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα.

Τα παραδείγματα είναι πολλά και ποικίλα. Δύο χαρακτηριστικά τέτοια είναι η υιοθέτηση από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο ψηφίσματος ταύτισης του ναζισμού και του φασισμού με τον κομμουνισμό το 2009 και η υποστήριξη της νεοναζιστικής κυβέρνησης που ανέλαβε την εξουσία στην Ουκρανία πριν από τρία χρόνια, μετά την πτώση του Γιανουκόβιτς.

Στη δεύτερη περίπτωση, μετά την επικράτηση των νεοναζί, υπήρξε συνειδητή υποβάθμιση του ρόλου των Ουκρανών ναζί κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής 1941-1945, με την παρουσίαση των δωσιλόγων συνεργατών των Ναζί, όπως του Στέπαν Μπαντέρα, ως ακτιβιστών εναντίον των Ρώσων, αποκρύπτοντας την εγκληματική τους δράση και τη συνεργασία τους στο Ολοκαύτωμα εναντίον των Εβραίων, όταν χιλιάδες άνθρωποι μεταφέρθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, προερχόμενοι από τις εβραϊκές μειονότητες στο Λβιβ και αλλού, μετά την κατάληψη της Ουκρανίας το 1941. Ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η συζήτηση για τον εκτοπισμό των Τατάρων από τον Στάλιν μετά τον πόλεμο, με αφορμή την νίκη στον περσινό διαγωνισμό της Eurovision του τραγουδιού της Ουκρανίας, αποκρύπτοντας το γεγονός ότι οι Τάταροι υπήρξαν συνεργάτες των Ναζί και υπεύθυνοι για μεγάλα εγκλήματα πολέμου στην Ουκρανία.

Κάθε εναντίωση στο σταλινικό καθεστώς και στα εγκλήματα που εκείνο διέπραξε εναντίον του λαού του, δεν είναι δυνατό να παραγράψει την ιστορική πραγματικότητα. Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος στην Ευρώπη, που άφησε την ήπειρο με εκατομμύρια νεκρούς και πλήρως κατεστραμμένη, κερδήθηκε χάρη και στην αποφασιστική συμβολή του Σοβιετικού λαού. Η Σοβιετική Ένωση σε αυτόν τον πόλεμο είναι η χώρα που υπέστη τις μεγαλύτερες απώλειες, τόσο σε οικονομικό, όσο και σε ανθρώπινο επίπεδο και χάρη στην δική της συμβολή ο ναζισμός ενταφιάστηκε για χρόνια. Μέχρι που πρόσφατα, επειδή έτσι βολεύει, κάποιοι αποφάσισαν να τον επαναφέρουν.

Σχόλια

X