«Είμαι 53 χρονών κι έχω αλλάξει 16 σπίτια», λέει ο γηραιότερος στην όψη πελάτης. Ο περιπτεράς κάνει ότι τον ακούει, αλλά δεν ακούει. Δεν θέλει να συμπάσχει, θέλει να περάσει ο επόμενος πελάτης, εγώ δηλαδή.

Μου κάνει νόημα να του πω τι θέλω να πάρω, μα, του λέω, δεν έχω αποφασίσει. Ο περιπτεράς με κοιτά ενοχλημένα και στρέφει το βλέμμα του αλλού. Ο ηλικιωμένος συνεχίζει να μιλά. Εγώ ψάχνω ενοχικά να βρω κάτι να πάρω για να ανακουφίσω τον περιπτερά, ενώ εκείνος που πονά πραγματικά είναι ο 53 χρονών κύριος.

Μέσα στη προσπάθεια να βρω κάτι να πάρω, ο περίγυρος γίνεται βουβός. «4 ευρώ» η πρώτη και τελευταία φράση που ακούω ξανά καθαρά.

Είχα χάσει την ιστορία μιας ολόκληρης ζωής, γιατί κάποιος βιαζόταν να πάει στο απέναντι προποτζίδικο να παίξει στοίχημα.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Σπούδασε Επικοινωνία και ΜΜΕ στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ξεκίνησε να δημοσιογραφεί το 2009, ως μπασκετικός ρεπόρτερ στo sport.gr όπου έμεινε μέχρι το 2011. Στη συνέχεια συμμετείχε στο trollradio.gr ως μουσικός παραγωγός για ένα χρόνο. Τον Μάρτη του 2012 δημιούργησε μαζί με φίλους και συναδέλφους το αυτοδιαχειριζόμενο διαδικτυακό περιοδικό 3pointmagazine.gr, ενώ από το καλοκαίρι του '12 εργάζεται στην εφημερίδα Αυγή.

Σχετικά Άρθρα

X