Πολλές φορές μεγάλοι καλλιτέχνες έχουν κατακριθεί ότι σε περιόδους κρίσης έχουν σωπάσει και έχουν κοιτάξει τη βόλεψή τους, αποφεύγοντας μία δημόσια τοποθέτηση που ενδεχομένως θα τους στερήσει προνόμια που εξασφαλίζουν με τη σιωπή τους.

Στην Ελλάδα της υπερβολής και του οξύμωρου όμως ακόμη και αυτό αντίθετα γίνεται. Αφορμή στάθηκε η πρόσφατη δήλωση της Δήμητρας Γαλάνη σε συναυλία της, όπου ανέφερε ότι η Ελλάδα περνάει μια νέα δικτατορία και η μετέπειτα επιστολή της δημοσιογράφου του Μέγκα, Μαρίας Σπυράκη.

Η κα Σπυράκη παρουσιάστηκε προσβεβλημένη επειδή στη δικτατορία όπως αναφέρει υπήρχαν ξερονήσια γεμάτα πολιτικούς κρατουμένους, υπήρχε η ΕΑΤ-ΕΣΑ, είχαν καταστραφεί ψυχές και κορμιά ανθρώπων, υπήρχαν χαμένες ζωές, η Ελλάδα είχε συρθεί στο περιθώριο του κόσμου και στο τέλος, η Κύπρος προδόθηκε. Σήμερα δε συμβαίνει κάτι τέτοιο, καθώς όπως τονίζει, η Ευρωπαϊκή Ένωση που σήμερα δοκιμάζεται, δεν είναι ούτε Χούντα ούτε μηχανισμός επιβολής λιτότητας.

Είναι το σπουδαιότερο εγχείρημα στην Ιστορία του πολιτισμένου κόσμου -εγχείρημα που μπορεί να έχει  πολλά και σοβαρά προβλήματα, αλλά που στη διαδρομή του έδειξε ότι μπορεί να οδηγήσει στη συνύπαρξη λαούς, τους οποίους είχαν χωρίσει ποταμοί αίματος.

Απλά και επιγραμματικά λοιπόν αξίζει να αναφερθούν κάποιες ομοιότητες, ώστε να μπορεί ο καθένας να καταλάβει αν έχουμε ή δεν έχουμε μια δεύτερη δικτατορία.

– Τότε υπήρχαν ξερονήσια με πολιτικούς κρατούμενους. Τώρα υπάρχουν στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών όπου στοιβάζονται ανθρώπινες ζωές με κριτήριο το χρώμα του δέρματός τους.

– Τότε η ΕΑΤ-ΕΣΑ εκτελούσε ανθρώπους κατά κύριο λόγο αριστερούς ή αντιφρονούντες. Τώρα οι τράπεζες, το ευρωπαϊκό κεφάλαιο, οι ελληνικές κυβερνήσεις και το ΔΝΤ οδηγούν χιλιάδες ανθρώπους σε αυτοκτονία με τον αριθμό να φτάνει πια σε δυσθεώρητα ύψη.

– Τότε είχαν καταστραφεί ψυχές. Τώρα περισσότερο από ποτέ οι ανθρώπινες ψυχές καταστρέφονται με την χειρότερη βία που μπορεί να επιβληθεί: την έμμεση. Οι ψυχές των ανθρώπων που παίρνουν 400 και 600 ευρώ σύνταξη και δεν έχουν να πληρώσουν τα φάρμακά τους έχουν ήδη καταστραφεί. Οι ψυχές όσων απολύονται καθημερινά και δεν μπορούν να συντηρήσουν την οικογένειά τους, έχουν και αυτές καταστραφεί. Οι ψυχές όσων βλέπουν τους γονείς τους, τους παππούδες τους ή και χειρότερα, τα παιδιά τους να αυτοκτονούν, είναι ήδη κατεστραμμένες.

– Τότε υπήρχε η εξορία. Τώρα ο ένας στους δύο νέους δεν έχει δουλειά και ένα τεράστιο ποσοστό της νεολαίας (και όχι μόνο) αναγκάζεται να μεταναστεύσει ώστε να μπορεί να κάνει το αυτονόητο. Να δουλέψει για να μπορέσει να ζήσει.

– Τότε αποφάσιζε μία μικρή ομάδα που βρισκόταν στην εξουσία: οι πραξικοπηματίες συνταγματάρχες. Τώρα αποφασίζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και ένα κόμμα που στις εκλογές δεν πήρε ούτε 30% (είπαμε ψηφίζεις Σαμαρά, παίρνεις και Βενιζέλο και το αντίστροφο).

Τέλος αναφορικά με τα περί Ευρωπαϊκής Ένωσης και του λόγου που δημιουργήθηκε, σίγουρα δεν είναι το αποτέλεσμα της θέλησης των λαών να συνυπάρξουν. Είναι το αποτέλεσμα της θέλησης των λίγων (πολυεθνικών, τραπεζών, μεγάλου κεφαλαίου κτλ.) να ελέγξουν τον πλούτο, αναδιανέμοντάς τον ξανά ώστε αυτός να συσσωρευτεί ακόμη περισσότερο στα χέρια τους.

Τα συμπεράσματα δικά σας…

Υ.Γ. Οι δικτάτορες του 1967 δεν το έπαιξαν ποτέ δημοκράτες. Αντιθέτως σήμερα μεγάλοι δημοκράτες, κάποιοι από τους οποίους και… έγκριτοι συνταγματολόγοι, μας έχουν βομβαρδίσει… δημοκρατία!

Σχόλια

X