Μάστορας του συγκεχυμένου
πότε φωνές, πότε ανεξέλεγκτες αναταράξεις
Σήμερα είμαι όπως και χτες, ίσως όπως και προχτές
Και καλά και άσχημα.

 

Το πρόσημο μπαίνει ανάλογα με το νικητή.
Κάθε μέρα είναι διαφορετική.
Το ίδιο να σε τρομάζει. Τότε είσαι νεκρός και απλώς μένει το φτυάρι.

 

Όλα στο χέρι μας είναι.
Οι συνέπειες έχουν το συντελεστή, που εμείς τους χαρίζουμε
Η ώρα είναι κοντά.

 

Απλώς το πλοίο δεν έχει δέσει ακόμα…
Γι’ αυτό και εγώ καθυστερώ.

 

Εκείνο με περίμενε χρόνια.
Θα ήμουν άπληστος…

 

Όλα στο χέρι μας είναι.
Να βρούμε τον αριθμό, να ταιριάξουμε την μοίρα,
να φυσήξουμε τη σκουριασμένη σκόνη, να γευτούμε την αλμύρα της

 

Μερικά στιχάκια άπλωσα
μιλήσαμε και ξαπόστασα
από το αδιάλειπτο, το καθημερινό, το ανυπέρβλητο,
που πήγες να σπάσεις αλλά βρήκες τοίχο

 

και αυτόν όμως, τον έβαψες με ζωηρά λόγια,
από άλλων μπογιές, τι σημασία έχει;
O πίνακας δεν έχει οδηγίες

 

Εσύ τον βλέπεις γκρίζο και εγώ σαν πολύχρωμη βεντάλια
Όταν η απάντηση θα είναι αφιλόξενη, τότε να ανησυχήσεις…

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Από τα 9 του κυκλοφορεί με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει Verve, Μπαλάφα και Grunge. Διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής, της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς. Venceremos.

Σχετικά Άρθρα

X