Μάστορας του συγκεχυμένου
πότε φωνές, πότε ανεξέλεγκτες αναταράξεις
Σήμερα είμαι όπως και χτες, ίσως όπως και προχτές
Και καλά και άσχημα.

 

Το πρόσημο μπαίνει ανάλογα με το νικητή.
Κάθε μέρα είναι διαφορετική.
Το ίδιο να σε τρομάζει. Τότε είσαι νεκρός και απλώς μένει το φτυάρι.

 

Όλα στο χέρι μας είναι.
Οι συνέπειες έχουν το συντελεστή, που εμείς τους χαρίζουμε
Η ώρα είναι κοντά.

 

Απλώς το πλοίο δεν έχει δέσει ακόμα…
Γι’ αυτό και εγώ καθυστερώ.

 

Εκείνο με περίμενε χρόνια.
Θα ήμουν άπληστος…

 

Όλα στο χέρι μας είναι.
Να βρούμε τον αριθμό, να ταιριάξουμε την μοίρα,
να φυσήξουμε τη σκουριασμένη σκόνη, να γευτούμε την αλμύρα της

 

Μερικά στιχάκια άπλωσα
μιλήσαμε και ξαπόστασα
από το αδιάλειπτο, το καθημερινό, το ανυπέρβλητο,
που πήγες να σπάσεις αλλά βρήκες τοίχο

 

και αυτόν όμως, τον έβαψες με ζωηρά λόγια,
από άλλων μπογιές, τι σημασία έχει;
O πίνακας δεν έχει οδηγίες

 

Εσύ τον βλέπεις γκρίζο και εγώ σαν πολύχρωμη βεντάλια
Όταν η απάντηση θα είναι αφιλόξενη, τότε να ανησυχήσεις…

Σχόλια

X