Διασπορές: ένα καλλιτεχνικό εγχείρημα για την μετανάστευση και την διασπορά στη Θεσσαλονίκη και όχι μόνο.

Τον Οκτώβρη στη Θεσσαλονίκη θα δούμε το φεστιβάλ «Δημήτρια» να κλείνει τα 50 του χρόνια. Το φεστιβάλ αυτό είναι θεσμός πλέον για την πόλη και προσπαθεί να τη μετατρέψει σε ένα πολιτιστικό κέντρο, με εξωστρεφή χαρακτήρα, φέρνοντας νέους ανθρώπους και ιδέες που θα μπορούν με τη σειρά τους να μεταμορφώσουν την πόλη όχι μόνο σε πανελλαδικό, αλλά σε ένα διεθνή προορισμό.

Σ’ αυτό το φεστιβάλ θα δούμε και το εγχείρημα δύο κοριτσιών, της Περσεφόνης Μύρτσου και της Εύας Γιαννακοπούλου, τις «Διασπορές». Η διασπορά θα μπορούσε να πει κάποιος πως είναι το χαρακτηριστικό της γενιάς μας, της πραγματικότητας που έχει φέρει τους ανθρώπους σε μια διαρκή κινητικότητα και έχει προσθέσει μια συλλογική ανάμνηση σε όσους τη βιώνουν. Την ανάμνηση της αρχικής τους τοποθεσίας, της πόλης τους, της χώρας τους. Η μετανάστευση όμως είναι κάτι το οποίο υπάρχει εδώ και χρόνια, και κάθε φορά αναπαράγεται για διαφορετικούς λόγους.

Η Θεσσαλονίκη έχει μεγάλες εμπειρίες από τις διαπολιτισμικές ανταλλαγές εθνοτικών και θρησκευτικών ομάδων, αλλά η σημερινή μετανάστευση δίνει ένα νέο χαρακτήρα στη διασπορική οπτική της πόλης.

Η Περσεφόνη Μύρτσου, η μία εκ των επιμελητριών, μας μίλησε για αυτό το εγχείρημα των «Διασπορών».

διασπορές 2_Θεσσαλονίκη

Πως ξεκίνησε η ιδέα των «Διασπορών»;

Αυτή η ιδέα ξεκίνησε από την εμπειρία την δική μου και της Εύας ως μετανάστριες καλλιτέχνιδες στην Γερμανία.

Επίσης, εγώ λόγω της έρευνας μου για τους μετανάστες καλλιτέχνες στην Τουρκία και η Εύα δουλεύοντας χρόνια ως καθηγήτρια ελληνικών για μετανάστες, γνωρίσαμε κόσμο που ήταν καλλιτέχνες στην Ελλάδα των οποίων όμως το έργο είτε γιατί η χώρα δεν είχε τις κατάλληλες υποδομές, είτε γιατί οι περισσότεροι ήταν transit μετανάστες, δεν αναγνωριζόταν στην Ελλάδα.

Επίσης υπάρχει μια άλλη μεγάλη ομάδα καλλιτεχνών, κυρίως από δυτικές χώρες, οι οποίοι μετανάστευσαν για διάφορους λόγους στην Ελλάδα, και ειδικά στη Θεσσαλονίκη. Αυτές όλες οι ομάδες καλλιτεχνών-μεταναστών ή μετοίκων (όπως τους χαρακτηρίζει η διευθύντρια του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, Μαρία Τσαντσάνογλου), ζούνε στην χώρα μας και παράγουν έργο.

Περιγράψτε μας λοιπόν, τι θα δούμε στις “Διασπορές”.

Θέλαμε να κάνουμε μια έκθεση αφιερωμένη σε άτομα που είτε οι ίδιοι έχουν μεταναστεύσει, είτε είναι απόγονοι μεταναστών, είτε που ανήκουν σε «μειονότητες” (π.χ. Εβραίοι, Ρομά), και να παρατηρήσουμε κοινωνικοπολιτικά θέματα που αφορούν την Ελλάδα και ιδιαίτερα την Θεσσαλονίκη από την δική τους μεταναστευτική/διασπορική οπτική, μια οπτική που πολλές φορές είναι αυτόματα παράλληλη στην κυρίαρχη αφήγηση των πραγμάτων (π.χ. την Εθνική ή Ελληνική οπτική).

Αυτό που είναι βασικό για εμάς είναι η έννοια της intersectionality (διαθεματικότητας), τι σημαίνει να είσαι και ξένος, και μετανάστης, και πρόσφυγας, και καλλιτέχνης, και γκέι κ.λπ. … Και πως πολλές φορές κάποια στοιχεία της ταυτότητας μας «καταπιέζονται” ή «αισθητικοποιούνται” ανάλογα με τις συγκυρίες που βρισκόμαστε.

Για παράδειγμα, ζούμε τώρα μια άκρα αισθητικοποίηση των Σύριων προσφύγων, με αποτέλεσμα να μην μιλάει κανείς για τους ανθρώπους από το Ιραν, το Αφγανιστάν και τις Αφρικανικές χώρες.

Οι «Διασπορές» λοιπόν είναι κατά κύριο λόγο μια εικαστική έκθεση από καλλιτέχνες που άμεσα ή έμμεσα σχετίζονται με τη Θεσσαλονίκη, έχοντας ποικίλες πολιτισμικές και γλωσσικές καταβολές. Οι ίδιοι είναι παρατηρητές της διασποράς, αλλά και διασπορικά στοιχεία και προσπαθούν να μας μεταφέρουν όλο αυτό το συναίσθημα αναπαράγοντας ζωγραφικές, φωτογραφικές, γλυπτικές και κινηματογραφικές φόρμες που δείχνουν στο πέρας των χρόνων αυτή την ανθρώπινη κινητικότητα. Η έννοια αυτή της κινητικότητας και της μετανάστευσης είναι ένα γεγονός που ταλανίζει τις χώρες και τους ανθρώπους για χρόνια. Ειδικά όσους αναγκάζονται να φύγουν. Είναι πολύ ενδιαφέρον λοιπόν να δούμε την πολιτιστική σκοπιά του όλου ζητήματος, μέσα από τα μάτια ανθρώπων που αν και έχουν διαφορετικές εμπειρίες, έχουν βιώσει παρόμοιες καταστάσεις.

διασπορές 3

Αναμένουμε λοιπόν να δούμε το συνολικό φεστιβάλ και αυτή την ιδιαίτερη καλλιτεχνική προσπάθεια των κοριτσιών της διασποράς, προσπαθώντας να αντιληφθούμε λίγο περισσότερο το φαινόμενο αυτό και να προβληματιστούμε για αυτό!

Εικαστική Έκθεση / Παρουσιάσεις / Εργαστήρια

Στο πλαίσιο των 50ων ΔΗΜΗΤΡΙΩΝ
11-18 Οκτωβρίου, καθημερινά 10:00 – 22:00
Πολιτιστικό Κέντρο Βαβυλωνία, Βύρωνος 3, 54622, Θεσσαλονίκη
Τηλ. 2316 008 305

Εγκαίνια: Κυριακή 11/10/2015, 20:30
Λήξη: Σάββατο 17/10/2015, 21:00 (με μουσικές από τον Soufiane Fakhoury)

Eίσοδος ελεύθερη

Περισσότερες Πληροφορίες:

www.diasporasplace.com
www.facebook.com/diasporasplace
http://diasporas-place.tumblr.com

Παρουσιάσεις και εργαστήρια:

Ιωσήφ Βαένα (17/10), OmarBerakdar (17/10), Ευτυχία Βουτυρά (12/10), Άκης Γαβριηλίδης (12/10), Σωτήρης Γάκος & Γιώργος Αδαμίδης – εργαστήρι (16/10, 19:00-21:00), JuandelGado (17/10), YaraHaskiel (17/10), Μorteza Jafari / Μορτέζα Τζαφαρί (12/10), Αποστόλης Κεσίδης (14/10, 20:00), AysegulKoc (17/10), Δήμητρα Kονδυλάτου (12/10), GeorgiaKotretsos (17/10), Πάνος Κουργιώτης (13/10, 20:00-21:00), Ευτέρπη Λάμπρου (14/10, 15:45-16:15), MoritzPankok (12/10), Mαρία Σαρρή (12/10), SancarSönmez (16/10, 18:00), Μορφούλα Στεργίου/Χαρά Αδαμίδου – θεατρικό εργαστήρι (15/10, 19:00-22:00), Μαρία Τσαντσάνογλου (17/10).

Στις 12 και 17 Οκτωβρίου οι παρουσιάσεις αρχίζουν στις 18:00. Για τις υπόλοιπες μέρες βλέπε το πρόγραμμα και για λεπτομέρειες την ιστοσελίδα (www.diasporasplace.com/program).

Επιμέλεια: Περσεφόνη Μύρτσου, Εύα Γιαννακοπούλου

Σχόλια

X