Ναι. Και με κλειστά μάτια θα καταλάβαινα που είμαι. Η μυρωδιά με κρατάει ζωντανή. Όσο κακή και να ΄ναι. Η συνήθεια πλέον έγινε αναγκαιότητα. Έχω κάρτα απεριορίστων διαδρομών. Μα όποιος και να ‘ναι ο προορισμός μου, η επιστροφή σχεδόν πάντα η ίδια. Λεπτό αναμονής, ένα. Μοιάζει ατέλειωτο. Απέναντί μου, σκιστά μάτια σε χρώμα μελαχρινό, γαλάζια με φόντο λευκό, μαύρες μπούκλες μπλεγμένες σε σαρκώδη χείλη. Κοινή γλώσσα αγγλική. Προφορά αμερικάνικη. Μάλλον κοινή κουλτούρα. Οι πρόγονοί τους, αδίστακτοι αποικιοκράτες Ευρωπαίοι, γηγενείς, αδικημένοι σκλάβοι, οικονομικοί μετανάστες, επιχειρηματίες ταξιδευτές. Αυτοί.. Συμμαθητές. Σχολείο από την άλλη άκρη. Μοιάζουν με ένα πολύχρωμο σώμα. Πολύχρωμο αλλά ένα. Δεν θα ήταν ωραίο αν δεν ήταν πολύχρωμο. Ούτε αν δεν ήταν ένα. Μου αρέσει να τους παρατηρώ. Ο χρόνος τελείωσε. Επιβιβάζομαι. Σήμερα είμαι σκεπτική. Κοιτάω μόνο το παράθυρο. Το πρόσωπό μου να καθρεφτίζεται στο πέρασμα των σταθμών. Ο παππούς στο απέναντι κάθισμα μιλάει στη γυναίκα του «Θα το έκανε αυτό ένας Άγγλος;» Πετάγομαι. Αναρωτιέμαι, ποια στιγμή έχασα. Ποιο αν θα έκανε-Ποιο αν θα έκανε. Τι εννοεί. Η γιαγιά απαντάει «Οι Άγγλοι είναι πολύ γλυκείςςς, πολύ ευγενικοί, όταν πήγαινα να περάσω σταματούσαν και μου χαμογελούσαν». Κι έπειτα συμπληρώνει «δεν έχει σχέση μωρέ Άγγλος, Αλβανός, Έλληνας, σημασία έχει ο άνθρωπος, τι άνθρωπος είσαι.» Κι εκεί που στη φαντασία μου, της δίνω το χέρι μου και ακούγονται παλαμάκια, κάτι με σταματάει. Όλοι τα λένε. Κάτι όμως γίνεται με την απεύθυνση. Κάτι γίνεται με την εσωτερική αλήθεια. Θέλει κι άλλη δουλειά. Δεν αρκεί να έχεις μάτια, χρειάζεται και η ψυχή από πίσω.

υ.γ. και για ένα γκραντ φινάλε… σε αυτόν που υποτίμησε τον αυτοοργανωμένο δεύτερο όροφο μίας πανεπιστημιακής σχολής που γνώρισα και τον βρήκε τρομαχτικό, να ξέρει πως εκεί μυρίζει Αντίσταση. Αυτοοργάνωση. Αλληλεγγύη. Με αυτό το τρίπτυχο μπορείς να φτιάξεις μία παράσταση μπορείς και μία Κοινωνία. Ως ένα από τα μέσα επιλέγω την παράσταση. Ως τελικό στόχο, επιλέγω την Κοινωνία.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Λίνα Φούντογλου

Αποφοίτησε με υποτροφία από τη Δραματική Σχολή Αθηνών - Γιώργος Θεοδοσιάδης, και από το τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει συμμετάσχει εκτός άλλων στις παραστάσεις: Χορεύοντας στη Λούνασα (σκην. Ν. Κοντούρη, ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης - ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων κ’ ΚΘΒΕ), Το τρίτο Κύμα (σκην. Ν. Αρβανίτης, Εθνικό Θέατρο), στις παραστάσεις του Urbn Theatr από τον σκηνοθέτη Ηλ. Παναγιωτακόπουλο, A Simple Product (Εθνικό Ωδείο) The Official Trailer, The Random Effect, καθώς και στον μονόλογο Wordwhore (του συγγραφέα Tam Cy Albert). Έχει εκδώσει την πρώτη της ποιητική συλλογή ‘δημιουργικό μηδέν’ μέρος της οποίας μεταφράστηκε και στα Γαλλικά απο τον εκδοτικό οίκο Riveneuve Continents, διατηρεί τη στήλη "Απεριορίστων διαδρομών" στο 3pointmagazine.gr, αποτελεί συνιδρύτρια και ηθοποιός της κινηματογραφικής ομάδας NAIL με πληθώρα ταινιών μικρού μήκους, και με set τους δρόμους της Αθήνας. Με την ομάδα NAIL ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση και υλοποίηση του 1ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά, 2017.

Σχετικά Άρθρα

X