Τον τελευταίο καιρό έχει γίνει συνηθισμένη η εικόνα πολιτικών, βουλευτών ή ακόμα και δημοσιογράφων που είναι καλεσμένοι σε τηλεοπτικές εκπομπές και καταγγέλλουν απ΄ το βήμα τους τα κανάλια, τους καναλάρχες και τις τακτικές ενημέρωσης που ακολουθούν οι καθιερωμένοι καθεστωτικοί όμιλοι ενημέρωσης. Αυτούς των χρεών και των δημοσιογράφων που παίρνουν τις ειδήσεις στο «μαξιλάρι» τους, για το καλό της πατρίδας.

Απ΄ τον Παύλο Πολάκη πέρυσι σε πρωινή εκπομπή του MEGA, μέχρι τον Βασίλη Λεβέντη και τη Ραχήλ Μακρή κι απ΄ τον Κλέωνα Γρηγοριάδη στον Νίκο Φίλη, τον Παναγιώτη Κουρουμπλή και τον Γιάννη Μοίρα στην πρωινή εκπομπή του ΣΚΑΙ (29/3), παρατηρείται ένα φαινόμενο που παλαιότερα αγνοούταν, αν και πολλοί πάλι κατήγγειλαν τον τρόπο με τον οποίο τα τηλεοπτικά κανάλια ενημέρωναν τον κόσμο: έχει πλέον απελευθερωθεί ένα μεγάλο μέρος αυτών που ονομάζονται δημόσια πρόσωπα, τόσο ώστε να αναφέρουν ονόματα και μεθόδους στον «αέρα» των εκπομπών, εις βάρος των ιδιοκτητών τους, ακόμα και ονομαστικά.

Αφορμή για την παρατήρηση στάθηκε η παρουσία του γραμματέα των ΑΝΕΛ, Γιάννη Μοίρα, στην εκπομπή του σταθμού του Φαλήρου, που τελευταίος χρονικά έθιξε τον τρόπο δουλειάς των δημοσιογράφων, τις τακτικές αξιολόγησης της είδησης και την ύπαρξη στοιχειώδους αμεροληψίας κατά την οργάνωση της επικαιρότητας στη δημόσια ατζέντα.

Αξίζει να παρατηρήσει κανείς τον τρόπο με τον οποίο οι παρουσιαστές τέθηκαν εξαρχής σε θέση άμυνας, αλλά και το επίπεδο των απαντήσεων που έδωσαν. «Μήπως θέλετε εσείς να γίνετε διευθυντές ειδήσεων;», «τόσα χρόνια δουλεύω στα ΜΜΕ και τέτοια επίθεση όπως αυτή της κυβέρνησής σας δεν έχω βιώσει», «ποιος είναι ο τρόπος να μην υπάρχει αυτός ο τρόπος διαπλοκής» (!! –> σαν να παραδέχεται δηλαδή ο δημοσιογράφος ότι διαπλέκεται με την πολιτική εξουσία και ρωτά τον βουλευτή αν απλά θέλει να αλλάξει το πρόσωπο της τελευταίας σ΄ αυτή τη σχέση!).

Αυτές, σε συνδυασμό με τις ενοχλητικές τσιρίδες της Άννας Μισέλ Ασημακοπούλου, που έσπευσε να υπερασπιστεί τα κανάλια, τους δημοσιογράφους και τα πληττώμενα συμφέροντά τους, ανέδειξαν την ωμότητα και την αισχρότητα που διέπει το ρόλο και την αποστολή του καθενός «λαμπερού» παρουσιαστή ειδήσεων ή εκπομπών πολιτικού διαλόγου και ανάλυσης.

Είναι άλλο πράγμα το να καταγγέλλεις τον ΣΥΡΙΖΑ πως σκοπεύει να δώσει τις νέες άδειες λειτουργίας των τηλεοπτικών σταθμών καθ΄ υπαγόρευσιν των πολιτικών σκοπιμοτήτων που εξυπηρετεί και των εξαρτήσεων που έχει και διαφορετικό να παραδέχεσαι, έστω άρρητα, πως αποτελείς κομμάτι ενός συστήματος που ονομάζεται «διαπλοκή» για πολύ συγκεκριμένους και σαφείς λόγους.

Το τι ρόλο παίζει ο ΣΥΡΙΖΑ στη νέα διαδικασία αδειοδότησης των σταθμών είναι κάτι που θα φανεί και για το οποίο κανείς δεν έχει λόγο να είναι ιδιαιτέρως αισιόδοξος. Το απόστημα θέλει ριζοσπαστικές κινήσεις για να σπάσει και η κυβέρνηση δεν τις έχει επιδείξει σε πλείστα άλλα ζητήματα για να αναμένει κανείς κάτι διαφορετικό στην περίπτωση των νέων τηλεοπτικών καναλιών.

Ο τρόπος με τον οποίο απαντούν οι «βασιλικότεροι του βασιλέως» υπάλληλοι των επιχειρηματιών των ΜΜΕ, που κατά… σύμπτωση αποτελούν παράλληλα την επιχειρηματική ελίτ της χώρας, απολαμβάνοντας προνομίων σε κάθε άλλη επιχειρηματική δραστηριότητά τους, που στηρίζουν επικοινωνιακά απ΄ τα διεφθαρμένα τους media, καταμαρτυρά πολλά για την αντίληψη που έχουν για τη δημοσιογραφία ως επάγγελμα, αλλά και για το ρόλο τον οποίο παίζουν στην καθημερινή επέμβαση τους στο δημόσιο διάλογο.

Διαβάστε τη συνέντευξη του Κλέωνα Γρηγοριάδη στο 3pointmagazine.gr, λίγες ημέρες μετά την παρουσία του στο μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων του MEGA κατά την περίοδο που προηγήθηκε του δημοψηφίσματος του Ιουλίου.

Σχόλια

X