Ένα live στη Booze Cooperativa, μία μέρα μετά την πιο στερεοτυπική γιορτή του έρωτα, για τον λιγότερο στερεοτυπικό έρωτα. Για την κατοχή ή την έλλειψή του.

Είτε αυτός ο έρωτας λέγεται ναρκισσισμός και το αντικείμενο επένδυσής του με φροϋδικούς όρους είναι ο εαυτός, είτε κάποιος άλλος, όπως είπε και ο τραγουδιστής των Lumiere brother που ξεκίνησε ως support το live.

Μουσική για έναν αποδέκτη που είτε κάθεται στο κοινό και παίζει ματιές με τον τραγουδιστή, είτε έχει φύγει από καιρό, είτε θα βρεθεί σύντομα. Μουσική που σε ταξιδεύει σε όλα όσα έχασες ή κέρδισες μέσα σε ένα βράδυ. Ένα ευρύχωρο πατάρι γεμάτο με ανθρώπους που σίγουρα έχουν συναναστραφεί με αυτή την έννοια που τόσο σε γεμίζει μα και τόσο σε αδειάζει. Ένα μέρος γεμάτο ζευγάρια να φιλιούνται ή  να θέλουν να φιληθούν, θυμίζοντάς μας πόσο δίπλα μας είναι ο έρωτας που κατά καιρούς θέλουμε να απωθήσουμε.

Η Βιολέτα ή αλλιώς Nalyssa Green, μας εισήγαγε σε αυτό που μας κάνει να κινούμαστε. Στην κινητήριο δύναμη για να ερχόμαστε και να φεύγουμε. Ξεκινώντας με το “Nothing compares to you” της Sinead O ‘ Connor, μας θύμισε την ουσία που κάνει τα βλέμματα να μετασχηματίζονται και τις κινήσεις να λαμβάνουν συγκεκριμένη κατεύθυνση.

nalyssa2

Φωτογραφία: imatiothiki.com

Το συναίσθημα που διαχωρίζει τον έναν από τον άλλο και κάνει στάσεις λεωφορείων και μαγαζιά να μοιάζουν αλλιώς. Η Nalyssa τραγούδησε κομμάτια δικά της, αλλά και διασκευές, για το κοινό υπόβαθρο όλων· την αγάπη.  Ένα live που δε σε πείραζε και πολύ αν ήσουν μόνος σου, γιατί αυτή η φωνή σε γέμιζε αρκετά.

Μια τραγουδίστρια ντυμένη retro, σε έναν εξίσου retro χώρο, να γεμίζει με ελπίδα το βράδυ σου. Με κοσμοπολίτικη χροιά και νοσταλγική διάθεση ερμήνευσε κομμάτια που μας καλούσαν να έρθουμε πιο κοντά. Με στυλ Amanda Palmer και φωνή ατόφιας προέλευσης, γέμισε την ατμόσφαιρα με την πίστη πως ουτοπία και πραγματικότητα μπορούν να γίνουν ένα, έστω για μερικά λεπτά, σε μια χωμένη γωνιά της μικρής μας Αθήνας.

Σχόλια

X