Τόσο η Αθήνα, όσο και πολλές άλλες επαρχιακές πόλεις με πιο πρόσφατο και καίριο παράδειγμα την Πάτρα, έχουν μετατραπεί σε σκηνικά πολέμου.

Καθημερινά, με συχνότητα που ολοένα και αυξάνεται, γνωστοποιούνται από τα μέσα ενημέρωσης επιθέσεις κατά των μεταναστών και των φαινομενικά αδύναμων κοινωνικά ομάδων. Οι υπαίτιοι, που πολλές φορές δεν στοχοποιούνται ή ονομάζονται, δε θα μπορούσαν να είναι άλλοι από τους οπαδούς της ακροδεξιάς οργάνωσης, της Χρυσής Αυγής.

Το μίσος και η άγνοια ξεχειλίζει και οι άνθρωποι, όσο άνθρωποι μπορούν να  θεωρηθούν οι συγκεκριμένοι, φαίνεται να παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους, με σκοπό να  “καθαρίσουν” την πόλη.  Αυτός είναι εξάλλου ο ευσεβής τους πόθος, ο οποίος δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί, ακόμα τουλάχιστον, με νόμιμα μέσα. Η ταμπέλα της εγκληματικής οργάνωσης δικαιώνεται πλήρως τον τελευταίο καιρό.

Πριν δύο μόλις μέρες, μετανάστης μαχαιρώθηκε με ξίφος! Η επίθεση δεν ήταν απλή αλλά αποτελούσε ενέδρα. Πλέον τα χτυπήματα δεν είναι τυφλά, αλλά καλά οργανωμένα και στοχευμένα. Πλέον οι επιθέσεις δεν γίνονται σε σκοτεινά απομονωμένα σοκάκια, αλλά σε κεντρικούς δρόμους, σε μετρό και ΗΣΑΠ. Η εξουσία που έχουν στα χέρια τους,  μετά τα πρόσφατα αποτελέσματα των εκλογών, γιγαντώθηκε μέσα στο μικρό μυαλό τους. Οι βιαιοπραγίες τους λαμβάνουν χώρα ολοένα και πιο συχνά και με ολοένα και πιο βάναυσους τρόπους, διότι τώρα γνωρίζουν ότι το 7 % των πολιτών της Ελλάδας δικαιολογούν και επιδοκιμάζουν τη “δράση” τους.

Η Ελλάδα θυμίζει κάτι από Μεσαίωνα, τότε που οι πολίτες έπαιρναν τα όπλα και τον νόμο στα χέρια τους. Τότε που οι όποιες διαφορές λύνονταν με βία. Σε αυτά τα χρόνια όμως, υπήρχε ηθική και νομική κατοχύρωση αυτών των πράξεων. Στη σημερινή εποχή το πρώτο έρχεται μοναχά μέσα από την ίδια την οργάνωση και το δεύτερο δεν υφίσταται σε καμία περίπτωση. Εξακολουθεί να μην χωράει στο νου μου, όμως, ότι υπάρχουν άνθρωποι που εξαγνίζουν τα εγκλήματα, υπό το πρίσμα του καλού της χώρας.  Μια καθαρή Ελλάδα ονειρεύονται δίχως να συνειδητοποιούν ότι το μόνο βρώμικο στη χώρα είναι οι εγκληματίες που δίνουν “άφεση” καθημερινά. Η ανθρωπιά είναι σε αναζήτηση καθώς το μίσος τυφλώνει και διαστρεβλώνει όλες τις αισθήσεις.

Στις 17 Ιουνίου λοιπόν, τώρα που το προσωπείο της Χρυσής Αυγής κατέρρευσε, ας σκεφτούμε διπλά σε ποιους δίνουμε εξουσία και γνώμη για το μέλλον μας!

Σχόλια

X