Τελικά είμαστε βλάχοι. Όχι απλά βλάχοι, καράβλαχοι. Με κάθε σεβασμό στους βλάχους φυσικά. Αυτούς που εννοεί κανείς με τον χαρακτηρισμό. Αυτοί είναι αυθεντικοί, έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά εντασσόμενοι σε ό,τι ανήκει στη γενικότερη ελληνική λαϊκή κουλτούρα και παράδοση.

Ο άνθρωπος φεύγει από το χωριό, αλλά το χωριό δεν φεύγει από τον άνθρωπο. Σαν άλλες θεούσες γιαγιάδες, που κάνουν σαν υστερικές να βάλει το παιδί τα καλά παπούτσια και το καλό μπουφάν για να πάει στην εκκλησία, γιατί «θα το δει ο κόσμος». Αλίμονο αν είναι κακοντυμένο και το σχολιάσουν, αυτό, τους γονείς του, το σπίτι του και την… αγωγή του.

Από χθες την επικαιρότητα απασχολεί η, επί της ουσίας ή μη, «αντικατάσταση» του Γιάνη Βαρουφάκη. Η κριτική στο πρόσωπό του έγινε εντονότατη, ειδικά μετά το Eurogroup της Ρίγας, όπου παρατηρήθηκε, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, χαώδης απόσταση ανάμεσα στις δυο πλευρές της διαπραγμάτευσης. Τα φίλα προσκείμενα στην κυβέρνηση ΜΜΕ μιλούν για «ανασχηματισμό της διαπραγματευτικής ομάδας, όπου και πάλι ο Βαρουφάκης θα έχει τον επιτελικό ρόλο», τα δε αντιπολιτευόμενα, αυτά που προσβάλλονται όταν τους αποκαλούν «εθελόδουλους» και «γερμανοτσολιάδες», υιοθετώντας πλήρως τη γραμμή των Ευρωπαίων αξιωματούχων, κάνουν λόγο για «κόντρα ξύρισμα» και «ξήλωμα» του υπουργού. Στην πραγματικότητα όμως, δυσκολεύεται κανείς να παρατηρήσει κριτική επί της ουσίας.

Τι προσάπτουν όμως στον Βαρουφάκη, που παρακωλύει τόσο εκνευριστικά τη συνεννόηση με τους εταίρους;

Θεωρητικολογεί, λένε, και δεν μπαίνει στο νόημα της συζήτησης, καθώς αναλώνεται σε θεωρίες. Σε ένα Eurogroup, όπου μαζεύονται οι υπουργοί Οικονομικών των χωρών της Ε.Ε., ένας τύπος που μιλά για το ευρωπαϊκό πρόβλημα της κρίσης, για το ασταθές νόμισμα, που δίνει έμφαση αναλύοντας δημοσιονομικά μέτρα και παρουσιάζοντας τη λιτότητα ως το ιδεολογικό περίβλημά τους, ενοχλεί τους ομοτράπεζούς του γιατί «δεν φτάνει στην ουσία». Επειδή δεν προλαβαίνουν να βγάλουν τα μαχαίρια, ώστε να αρχίζει το «αίμα» να στάζει.

Δεν φοράει, λένε, γραβάτα. Συνολικά, η αμφίεση του θεωρείται «προβληματική». Ακούστηκε μια, δυο, δέκα. Τελικά η σαχλαμάρα επικράτησε. Έχουν περάσει τρεις μήνες και ακόμα ακούμε να στηλιτεύεται ο Βαρουφάκης για τις ενδυματολογικές του επιλογές. Εντάσσεται κι αυτό ακόμη στο πλαίσιο μέσα στο οποίο του ασκείται κριτική.

Η τελευταία δυσθεώρητου βεληνεκούς μπούρδα είναι ότι πλήττει τη δημόσια εικόνα του, αλλά και της πατρίδας (sic), όταν δεν παρευρίσκεται στο δείπνο που ακολούθησε τη συνεδρίαση. Του επιτίθενται δηλαδή, γιατί δεν έφαγε φίνγκερ – φουντ και σολομό με τους υπόλοιπους.

Τελικά, σε μια προσπάθεια να πέσουν οι τόνοι ο Τσίπρας αντικατέστησε μερικά στελέχη της διαπραγματευτικής ομάδας, βγήκε στο προσκήνιο ο Τσακαλώτος και ο Βαρουφάκης παραμερίστηκε, μάλλον για τα προσχήματα. Ο παραλογισμός όμως δεν κόπασε. Ανέβηκε το χρηματιστήριο! Ανέβηκε, λένε, ο δείκτης, μετά από μέρες πτώσης, όταν στον ορίζοντα αχνοφάνηκε η πιθανότητα μιας συμφωνίας.

Το αν όμως επιτευχθεί συμφωνία ή όχι, θα έπρεπε να είναι κατανοητό πως δεν εξαρτάται από προσωπικές συμπάθειες. Ούτε ο Βαρουφάκης κάνει ό,τι του καπνίσει, ούτε έχει καμιά σχέση με την ουσία η παραπάνω κριτική. Η κυβέρνηση έχει διαμορφώσει μια στρατηγική, η οποία μάλιστα δεν αποδίδει καλά ως τώρα, που σαφώς και επηρεάζει ο υπουργός Οικονομικών. Είναι ο άνθρωπος που πληροφορεί και συμβουλεύει τον Τσίπρα εδώ και πολύ καιρό, γι΄ αυτό και ανέλαβε τέτοιο κομβικό ρόλο. Την ίδια ώρα, με την -εδώ και καιρό- μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα πλήρως αρχηγικό κόμμα, είναι σαφές πως η έκβαση των διαπραγματεύσεων θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις του Τσίπρα και των συν αυτώ. Ο Βαρουφάκης εκεί ανήκει ακόμα, οπότε, πολύ φασαρία για το τίποτα.

Η ωραιοπάθεια, η εκκεντρικότητα και η αλαζονεία του έστρεψαν πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, τα οποία όμως, όπως προέβλεπαν πολλοί, τον εξέθεσαν. Η κριτική επικεντρώθηκε στον χαρακτήρα του, στην «εικόνα». Όση φωτογένεια κι αν διαθέτει κανείς όμως, δεν γλιτώνει το «κάψιμο» από τα φώτα αυτά. Αντί να μιλάμε για όσα προσπαθεί να πετύχει και όσα θεωρεί αυτός και ο ΣΥΡΙΖΑ πως είναι επιτεύξιμα και προς όφελος της ελληνικής οικονομίας, δυστυχώς, τόσο καιρό μετά κι ακόμη μιλάμε για τις εντυπώσεις που δημιουργεί η εικόνα του Βαρουφάκη. Δεν είναι τυχαίο πως η εξ αριστερών κριτική, η μόνη που υπενθυμίζει τα προβληματικά σημεία των κινήσεων του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η μόνη σοβαρή και υιοθετείται μάλιστα πολλάκις από το «σκληρό» κέντρο, αυτό που παρακαλάει να κλείσει η συμφωνία άρον άρον και με κάθε προϋπόθεση.

Ζήτω, λοιπόν, οι εντυπώσεις. Από ΄κει πηγάζουν οι πανηγυρισμοί, τόσο στο διεθνή Τύπο, όσο και στον εγχώριο και η άνοδος του Χρηματιστηρίου. Από τη διόρθωση της εικόνας, την ώρα που ο τηλεθεατής παραμένει καθηλωμένος μπροστά από την τηλεόραση, σαν τον λαγό μπροστά από τ΄ αμάξι που του «παίζει» τα φώτα.

Σχόλια

X