Τις τελευταίες ημέρες ο εσμός των ΜΜΕ – με ναυαρχίδα το Πρώτο Θέμα του γνωστού κομιστή- χέρι χέρι με όλο το σύστημα της διαπλοκής έδωσαν ρεσιτάλ κανιβαλισμού και ανθρωποφαγίας σε βάρος του Γραμματέα της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, Ιάσονα Σχινά- Παπαδόπουλου.

«Ο Γραμματεάς της Ν. ΣΥΡΙΖΑ διόρισε την οικογένεια του», μάθαμε. Κούνησαν το δάχτυλο εξοργισμένοι οι Μπογδάνοι, οι Πρετεντέρηδες, οι Θέμοι. «Ανήθικο, διαφθορά, ρουσφέτια». Στα κεραμίδια και πολιτικοί. Η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη (της οικογενείας) με τους 51 μετακλητούς υπαλλήλους στο γραφείο του την ώρα που απέλυε καθαρίστριες και σχολικούς φύλακες. Το ΠΑΣΟΚ, ακόμη και το Ποτάμι της παρέας των εργολάβων.

Αλήθεια, διόρισε ο Γραμματέας της Ν. ΣΥΡΙΖΑ; Μάλλον σκοπίμως δημοσιογράφοι και πολιτικοί το γυρίζουν στο καλαματιανό. Διότι εάν δεν γνωρίζουν την διαφορά μετακλητού και μόνιμου υπαλλήλου, του διορισμού και της τοποθέτησης, μάλλον δεν έχουν ασχοληθεί ποτέ με το αντικείμενο τους. Μετακλητός υπάλληλος λοιπόν: Προσωρινή τοποθέτηση σε πολιτική θέση δίπλα στους υπουργούς και τον εκάστοτε πρωθυπουργό.

Μετακλητός υπάλληλος λοιπόν: Προσωρινή τοποθέτηση σε πολιτική θέση δίπλα στους υπουργούς και τον εκάστοτε πρωθυπουργό. Θέση δηλαδή που χρειάζεται απόλυτη πολιτική και προσωπική εμπιστοσύνη.

Θέση δηλαδή που χρειάζεται απόλυτη πολιτική και προσωπική εμπιστοσύνη. Θέση που λήγει με τις εκλογές ή ακόμα και με την αλλαγή του υπουργού. Ούτε δημόσιο, ούτε κράτος αλλά πολιτική θέση στην Κυβέρνηση. Και βέβαια, πολιτικές θέσεις οι συγκεκριμένοι είχαν από την πρώτη θητεία της Κυβέρνησης, επομένως μάλλον δύσκολο να «διοριστούν» ακόμη και εάν γινόταν αυτό από τον Ιάσονα.

Τί ακριβώς ζητούν οι «αγανακτισμένοι» ηθικολόγοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί σε φυλλάδες και κανάλια; Να κρατήσει ο υπουργός ως συμβούλους εκείνους που είχαν τοποθετήσει οι υπουργοί της Κυβέρνησης Σαμαρά; Ο ντόρος είναι λογικός για εκείνους που αντιλαμβάνονται το κράτος ως ιδιοκτησία τους και την Αριστερά ως ενοχλητικό φιλοξενούμενο σε αυτό.

Η επίκληση της ηθικής ως μια γενική και αόριστη έννοια είναι βολική. Πόσο ηθικό είναι άραγε να μιλάνε για ηθική δημοσιογράφοι σε κανάλια που λειτουργούν χωρίς να πληρώνουν; Πόσο ηθικό είναι να μιλάνε για ηθική όσοι συλλαμβάνονταν στα σύνορα της Ελβετίας με βαλίτσες γεμάτες φράγκα;

Ας είμαστε ειλικρινείς και σοβαροί. Η Κυβέρνηση της Αριστεράς μέσα σε αντίξοες συνθήκες μάχεται να εφαρμόσει ένα πολιτικό σχέδιο με προοπτική για την αλλαγή στην κοινωνία και στο κράτος. Είναι εμφανές από την πρώτη θητεία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, οι θεσμοί και ο μηχανισμός του κράτους είναι ένα τελευταίο οχυρό για τις δυνάμεις του παλιού πολιτικού κόσμου.Κάτι που η Κυβέρνηση σε πολλές περιπτώσεις πλήρωσε ακριβά. Κέντρα και παράκεντρα του κράτους, της δημόσιας διοίκησης, της δικαιοσύνης, της αστυνομίας και όχι μόνο, αγωνίζονται με νύχια και με δόντια για την παλινόρθωση του παλιού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ένα μέχρι πρότινος μικρό κόμμα, είχε και έχει στις τάξεις του σπουδαίους επιστήμονες και πολιτικά στελέχη με όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές για να παίξουν κομβικό ρόλο στην υπόθεση της Αριστεράς από το πόστο της Κυβέρνησης. Είναι προφανές ότι στον στενό κυβερνητικό πυρήνα χρειάζονται στελέχη που εντάσσονται στο σχέδιο της Κυβέρνησης της Αριστεράς. Η πολιτική διαχείριση για εμάς δεν είναι ζήτημα που άπτεται σε τεχνοκράτες και απολίτικους διαχειριστές.

Έχουμε πλήρη επίγνωση ότι ο αγώνας που δίνουμε, στην κοινωνία και στην Κυβέρνηση είναι βαθιά πολιτικός. Το τελευταίο διάστημα βιώνουμε «μέρες καλοκαιριού». Όλο το πολιτικό, μιντιακό και οικονομικό σύστημα φαίνεται να συσπειρώνεται προκειμένου να δώσει την ύστατη μάχη, με τον πιο ρεβανσιστικό τρόπο. Την μάχη για την ανατροπή αυτής της Κυβέρνησης, για την παλινόρθωση τους. Για να ξεμπερεδέψουν μια και καλή με την Αριστερά.

Υ.Γ.1: Όσοι συναγελάζονται και υιοθετούν το Πρώτο Θέμα και τους ομοίους του, ας προσέξουν. Δεν είναι δύσκολο να του μοιάσουν φρικτά, εάν δεν έχουν γίνει ήδη ίδιοι.

Υ.Γ.2: «Ταράχτηκαν» πολλοί για το πρώτο κείμενο που δημοσιεύτηκε σχετικά με την ιστορία της οικογένειας του Ιάσονα Σχινά- Παπαδόπουλου. «Εθνικός διχασμός. Αυτά τα ξεπεράσαμε, ντροπή και αιδώς», ήταν μεταξύ άλλων τα επιχειρήματα του Μπογδάνου. Ε ας το χωνέψουν. Είμαστε περήφανοι που η ιστορία μας είναι το ΕΑΜ, η ΕΠΟΝ, ο ΔΣΕ οι αγώνες του λαού μας ενάντια στον φασισμό και τους συνεργάτες του. Δεν γίναμε ξαφνικά ένα, όσο και αν το θέλετε.

Σπύρος Ραπανάκης
Μέλος της Γραμματείας του Κ.Σ. της Νεολαίας ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Σχόλια

X