«Αν ενωθούν Νέα Δημοκρατία, Ανεξάρτητοι Έλληνες και Χρυσή Αυγή, θα κυβερνάμε 50 χρόνια. Αλλιώς θα κυβερνά η Αριστερά», είπε ο Παναγιώτης Μπαλτάκος. Ο πρώην γενικός γραμματέας της κυβέρνησης εξέφρασε την ελπίδα να επανενωθεί η Δεξιά, πιθανότατα για να αποσοβηθεί ο κομμουνιστικός κίνδυνος που τόσο φοβάται.

Ελάχιστα ενδιαφέρουν τα κίνητρα του παλιόφιλου του πρωθυπουργού, που δεν αποκλείει μέχρι και την ίδρυση νέου κόμματος, αν «συνεχιστεί η στροφή της Ν.Δ. προς το κέντρο». Τα 15′ λεπτά δημοσιότητάς του τελειώνουν σύντομα. Όμως, ο κ. Μπαλτάκος εξέφρασε την ανομολόγητη ελπίδα πολλών δεξιών -ψηφοφόρων, στελεχών, μέχρι ίσως και μελών της κυβέρνησης: να εκλείψει η διάσπαση της πάλαι ποτέ μεγάλης «εθνικόφρονος παράταξης».

Πράγματι, η ελπίδα αυτή δεν είναι αβάσιμη. Η Νέα Δημοκρατία δεν κάνει καμία στροφή προς το κέντρο: απλώς αντιδρά για άλλη μία φορά  σπασμωδικά: άρον-άρον προώθηση του (κουτσουρεμένου) αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, δήθεν «φιλοευρωπαϊκές» επιλογές στο ψηφοδέλτιο του Μαΐου, και προσπάθεια υποβάθμισης των απόλυτα υπαρκτών -όπως αποδείχτηκε- διαύλων επικοινωνίας με τη Χρυσή Αυγή. Αυτά όμως προφανώς δεν αρκούν για να αλλάξει το πραγματικό προφίλ του κόμματος του Αντώνη Σαμαρά, που παραμένει εκφραστής της βαθιά συντηρητικής, λαϊκίστικης δεξιάς.

Στον ίδιο πολιτικό χώρο ανήκει και ο Πάνος Καμμένος, όσο και αν κρύβεται πίσω από τον «αντιμνημονιακό αγώνα». Δεν είναι άγνωστες οι θέσεις των Ανεξαρτήτων Ελλήνων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη μετανάστευση και τα εθνικά θέματα. Όσο για τον Κασιδιάρη και τους υπόλοιπους συνομιλητές του Μπαλτάκου, αρκεί να θυμηθούμε τις ελπίδες για μία «σοβαρή Χρυσή Αυγή» και τα «χάδια» των στελεχών της Ν.Δ. αλλά και των ΑΝ.ΕΛ. στους φασίστες – όλα αυτά θάφτηκαν προσωρινά μετά τη δολοφονία του Π. Φύσσα, αλλά αναπόφευκτα επανέρχονται. Διότι ο ρατσισμός, ο εθνικισμός, η ομοφοβία, η χριστιανορθόδοξη συντήρηση είναι στάσεις ριζωμένες στα θεμέλια της σημερινής δεξιάς «πολυκατοικίας» (για να θυμηθούμε και τον Καρατζαφέρη).

Έτσι, το (εφιαλτικό) σενάριο μιας σύμπραξης Ν.Δ.-ΑΝ.ΕΛ.-Χ.Α. φαντάζει απόλυτα ρεαλιστικό. Δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς όμως, όταν οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, με συνειδητές επιλογές στην επικοινωνιακή τους στρατηγική, απενοχοποίησαν την οπισθοδρομική στροφή της κοινωνίας.

Δεν ευθύνεται άραγε το ΠΑΣΟΚ, που στην απέλπιδα προσπάθεια να γαντζωθεί από την εξουσία όσο το δυνατόν περισσότερο, στήριξε απερίφραστα κάθε επιλογή του κ. Σαμαρά; Η ΔΗΜ.ΑΡ., που πέταξε λευκή πετσέτα στο θέμα του πρώτου αντιρατσιστικού νόμου; Αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, που ψάχνει μελλοντικές συμμαχίες και στήριξη στους «καμμένους» – τί τους ενώνει πέρα από το «αντιμνημόνιο»; Από την άλλη, βέβαια, πώς νιώθουν όλοι αυτοί οι δήθεν σοβαροί διανοούμενοι του λεγόμενου κεντρώου-φιλελεύθερου χώρου, που είναι πάντα πρώτοι στην ανάδειξη των αδυναμιών της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά σωπαίνουν μπροστά στη δεξιά στροφή της κυβέρνησης και ολόκληρης της κοινωνίας;

Οι δυνάμεις της συντήρησης αναπόφευκτα θα ξανασυναντηθούν και θα συμμαχήσουν. Σε αυτό είχε δίκιο ο κ. Μπαλτάκος. Οι υπόλοιποι πρέπει να σκεφτούν τί θα κάνουν για να μην δικαιωθεί και στην πρόβλεψή του για μισό αιώνα δεξιάς διακυβέρνησης.

Σχόλια

X