Ένας-ένας οι καλλιτέχνες και πλήθος εκείνων που άκουγαν την Αρλέτα, εκφράζουν τη λύπη τους για το θάνατό της. Ένα θάνατο όχι απρόσμενο, αλλά που σκορπά, και πάλι, βαθιά θλίψη. Η Αρλέτα σημάδεψε με την παρουσία της το ελληνικό τραγούδι και καθημερινές μας στιγμές. Είναι απόλυτα λογικό επομένως, να προκαλείται νοσταλγία για εποχές που πέρασαν και δεν θα ξανάρθουν, αλλά και λύπη που χάνεται ένας ακόμη άνθρωπος της Τέχνης.

Ανάμεσα στα πολλά όμορφα «αντίο”, που γράφονται, κάποια ξεχωρίζουν. Όπως εκείνο του στιχουργού Οδυσσέα Ιωάννου, που περιγράφει ό,τι ήταν η Αρλέτα, χρησιμοποιώντας τις λέξεις με τον πλέον κατάλληλο τρόπο. Στην ανάρτησή του, λίγο μετά την είδηση του χαμού της, γράφει ο Οδ. Ιωάννου: «Η φωνή της ήταν ο ήχος χεριού που τρέχει πάνω σε σώμα. Δέρμα με δέρμα. Τραγούδησε υπέροχα, έγραψε τρυφερά, ζωγράφησε, σχεδίασε, μίλησε, υπήρξε όμορφα.”

Μέσα σε τόσες λίγες λέξεις ο Οδ. Ιωάννου καταφέρνει και περιγράφει με τον πιο αισθαντικό τρόπο το πέρασμα της Αρλέτας από τη ζωή. «Υπήρξε όμορφα”, αναφέρει, υπενθυμίζοντας, ίσως και χωρίς να είχε αυτό σκοπό, ότι η ομορφιά δεν βρίσκεται μόνο σε αυτό που παράγει ο δημιουργός, αλλά και στον ίδιο τον δημιουργό και μάλλον το τελευταίο είναι πολυτιμότερο από το να γίνει επιτυχία ένα τραγούδι.

Διάβασε αν θες ακόμη:

Οδυσσέας Ιωάννου στο 3pointmagazine.gr: «Ο πρώτος μου καημός είναι ο στίχος»

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Από τα 9 του κυκλοφορεί με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει Verve, Μπαλάφα και Grunge. Διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής, της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς. Venceremos.

Σχετικά Άρθρα

X