10 Ιουνίου 2015. Συμπληρώνονται 71 χρόνια από τη σφαγή του Διστόμου. Μία από της αγριότερες θηριωδίες εναντίον άμαχου πληθυσμού. Η συγκυρία είναι ιδιαίτερη για πολλούς λόγους. Η Γερμανία, αφού προσπάθησε πολύ να αποτινάξει από πάνω της το στίγμα της ναζιστικής κυβέρνησης, σήμερα παίρνει το ρόλο του ρυθμιστή της ευρωπαϊκής πολιτικής. Από την άλλη επειδή η αλαζονεία της εξουσίας, φλερτάρει με τον ολοκληρωτισμό και τις φρικαλεότητες, από τη μία η περίπτωση της Ουκρανίας, από την άλλη η ίδια η Ελλάδα, με τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων, τη φέρνει ξανά μπροστά στην ιστορία της, για όσους έχουν ακόμα ιστορική μνήμη. Στα εγχώρια, τα 71 χρόνια από τη σφαγή του Διστόμου, βρίσκουν το ναζιστικό κόμμα στην Ελλάδα απέναντι στη δικαιοσύνη και για πρώτη φορά να δικάζεται για το ίδιο του το χαρακτήρα. Παράλληλα όμως το βρίσκουν στη θέση του τρίτου κόμματος στο ελληνικό κοινοβούλιο. Ενώ και στο Δίστομο στις τελευταίες εκλογές βρέθηκαν 92 άτομα να ψηφίσουν “Χρυσή Αυγή”, παρότι δεν υπάρχει οικογένεια χωρίς σφαγιασθέντα.

Γερμανία- Ελλάδα και μια ακόμα μαύρη σελίδα της παγκόσμιας ιστορίας. Η Γερμανία θέλησε να αποτινάξει την ιστορία των εγκλημάτων του Χίτλερ και των SS. Είναι πια μια πολιτισμένη χώρα. Όντας όμως, η πιο ισχυρή δύναμη της Ενωμένης Ευρώπης, δε δίστασε να στηρίξει τη φασιστική κυβέρνηση της Ουκρανίας, στρεφόμενη μάλιστα και ενάντια στη Ρωσία για την κατάσταση στην Κριμαία. Ενώ επιμένει στη δήθεν αναγκαιότητα μιας σειράς μέτρων που μπορούν να επιφέρουν κι άλλες αυτοκτονίες, κι άλλους νεκρούς από ανισότητες στην πρόσβαση στη στέγη, στην τροφή, στην υγεία. Επιπλέον σφυρίζει αδιάφορα στους χιλιάδες ανθρώπους που πνίγονται στη Μεσόγειο, σήμερα που το προσφυγικό ζήτημα βρίσκεται στην ακμή του.

distomo

Η μεταπολεμική Ευρώπη θέλησε και εν μέρει κατάφερε να αποκτήσει ένα χαρακτήρα ως κέντρο πολιτισμού. Ένα χαρακτήρα περισσότερο δημοκρατικό, δικαιωματικό και φιλειρηνικό από την Αμερική ή τη Ρωσία. Θέλησε να αποτελέσει τον εκφραστή της πολιτισμικής διάστασης όλων των οικουμενικών ιδεών της Αναγέννησης, να ενώσει μέσα από την τεχνολογική εξέλιξη ανθρώπους με μια ενιαία πολιτική και πολιτισμική συνείδηση. Η ίδια η Γερμανία έχει αποδώσει σημαντικά έργα του παγκόσμιου πολιτισμού. Σήμερα η κατάσταση δημιουργεί αντιφάσεις καθώς μια ένωση που βασίστηκε στην παραγωγή κέρδους, έχει δημιουργήσει μεγάλες ομάδες αποκλεισμένων και ένας νέου τύπου ολοκληρωτισμός έχει δημιουργηθεί, προκειμένου να συνεχίζουν να εφαρμόζονται οι ίδιες οικονομικές πολιτικές.

Η Ελλάδα από τη μία ζητάει την ηθική αποκατάσταση των θυμάτων του ναζισμού, από την άλλη βρίσκεται στην κορυφή της τάσης κοινωνικού εκφασισμού στην Ευρώπη. Δολοφονίες μεταναστών, δολοφονικές επιθέσεις σε ομοφυλόφιλους και τρανς, δολοφονικές επιθέσεις σε συνδικαλιστές, περιστατικά βίας που είναι δύσκολο να απαριθμηθούν χωρίς να παραληφθεί κάτι, με δράστες στελέχη και μέλη της Χρυσής Αυγής. Οι ναζί σκότωσαν 228 ανθρώπους μέσα σε μια μέρα στο Δίστομο, για να επιδείξουν τη δύναμή τους, για να θρέψουν το μίσος εναντίον των άλλων λαών που δεν υποτάσσονταν στην άρια υπεροχή. Στην ίδια χώρα που θρήνησε αυτούς τους ανθρώπους, το κόμμα που μέσα από την εφημερίδα του υμνούσε τα SS και το κόμμα που βασίζεται ακριβώς στο ίδιο ρατσιστικό μίσος και τη βία έχει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, ενώ οι υποστηρικτές τους έχουν βγει πια στο δρόμο και δηλώνουν χωρίς ντροπή τη στήριξή τους.

das reich

71 χρόνια μετά στην Ελλάδα μια ναζιστική οργάνωση που δρούσε υπόγεια, έχει βγει πια στους δρόμους της πόλης, ενώ πλέον υπάρχουν και ναζί βουλευτές. Ναζί που το πρωί πλένουν τα χέρια τους και βγάζουν τα λερωμένα ρούχα, φοράνε το καλό τους κουστούμι και το θεσμικό τους πρόσωπο και ψηφίζουν νόμους. Αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, ακόμα κι αν ηττήθηκε ο ναζισμός, η ανθρώπινη ζωή όταν δεν μπορεί να συμβαδίσει με ένα πλαίσιο αυστηρών κανόνων θεωρείται λαθραία, υποτιμάται. Μέχρι ο ναζισμός και ο ολοκληρωτισμός να χαθούν για πάντα, η ιστορία θα μας υπενθυμίζει την υποχρέωση να αντιμαχόμαστε το μίσος και τη βία.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Μαρινίκη Κολιαράκη

Σπούδασε στη Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών του ΕΜΠ και είναι Υποψήφια Διδάκτορας Βιοιατρικής Τεχνολογίας στη σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών. Στο πλαίσιο του διδακτορικού της ασχολείται με την κίνηση του βλέμματος. Παράλληλα δραστηριοποιείται στο χώρο της αλληλεγγύης ιδιαίτερα στο πεδίο της παιδείας, συμμετέχοντας σε σχολεία αλληλεγγύης, ως καθηγήτρια φυσικής. Της αρέσει, όταν βρίσκει χρόνο, να γράφει επηρεασμένη από τα ερεθίσματα που δίνουν οι άνθρωποι της πόλης, οι ομάδες της γειτονιάς, οι πολύχρωμες ομάδες που χωράνε πολλές διαφορετικότητες και όσα συμβαίνουν στο πολιτικό τοπίο.

Σχετικά Άρθρα

X