Η ζωή λένε θέλει αισιοδοξία. Θέλει πείσμα και κέφι. Το τελευταίο διάστημα όμως παρά τις όποιες φιλότιμες προσπάθειες καταβάλλω, η αισιοδοξία φαντάζει παραμύθι απατηλό.

Λόγω δουλειάς βρίσκομαι μπροστά σε έναν υπολογιστή και μία τηλεόραση τις μισές ώρες της ημέρας. Κάτι τέτοιο έχει εξελιχθεί σε εφιάλτη, καθώς αναγκάζομαι να παρακολουθώ αναλυτικά όλη την επικαιρότητα την οποία στο τέλος της ημέρας προσπαθώ να παραγκωνίσω σε μία άκρη του μυαλού μου. Διαφορετικά θα οδηγηθώ είτε στο τρελοκομείο είτε στη φυλακή!

Εξηγούμαι. Απόγευμα Πέμπτης 17/5 και η περιήγηση σε κανάλια και σάιτ με οδηγεί στα ακόλουθα συναισθήματα:
Οργή. Η αποστολή της ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού κατά τη μετάβασή της στο ΣΕΦ για τον πρώτο τελικό της Α1 ανδρών δέχεται επίθεση με μάρμαρα και πέτρες. Δύο παίκτες του Παναθηναϊκού οδηγούνται στο νοσοκομείο και ο τελικός αναβάλλεται. Λίγες μέρες νωρίτερα οπαδοί των αιωνίων είχαν παίξει ξύλο στην Κωνσταντινούπολη. (Μάλλον έχουν όλα τα προβλήματά τους λυμένα και αυτό που τους φταίει είναι οι αντίπαλοι οπαδοί).

– Απορία. Η Ντόρα Μπακογιάννη δύο χρόνια μετά το «διαζύγιό» της από τη Νέα Δημοκρατία επιστρέφει στη νεοφιλελεύθερη παράταξη. Το ότι η συγκεκριμένη πολιτικός θα πουλούσε και την ψυχή της στον διάβολο ώστε να πάρει μία καρέκλα είναι σαφές. Πώς όμως οι άνθρωποι του κόμματος που η ίδια έφτιαξε, αλλά και οι ψηφοφόροι που την ψήφισαν θα κάνουν ακόμα μία κωλοτούμπα ψηφίζοντας αυτούς που μία μέρα πριν αναθεμάτιζαν; (Κανένα ίχνος τσίπας και ηθικής τόσο για τους πρώτους, όσο και τους δεύτερους).

Εκνευρισμός. Πομπώδεις λόγοι και φανφάρες εθνικής υπερηφάνειας με την τελετή παράδοσης της Ολυμπιακής φλόγας από τον Κάρολο Παπούλια αλλά και τους υπόλοιπους «Ελληνάρες». Πώς η «ζωογόνος φλόγα» που αναφέρουν τα κανάλια γεμίζει περηφάνια το στήθος των Ελλήνων, οι οποίοι κατά τα άλλα δεν έχουν μαντήλι να κλάψουν, αλλά όταν βλέπουν τη φλόγα σκέφτονται ότι είναι μουσακάς και χορταίνουν; (Η Ολυμπιακή φλόγα τον μάρανε τον Έλληνα…).

Αηδία. Σπουδάζεις ένα επάγγελμα, το αγαπάς, φτιάχνεις όνειρα, δουλεύεις και θέλεις να δημιουργήσεις. Και σε πιάνει αηδία όταν βλέπεις τον τρόπο που αυτό ασκείται από μερίδα ανθρώπων (που θέλουν να αποκαλούνται δημοσιογράφοι) στα κυρίαρχα ΜΜΕ. Σκληρή πολιτική προπαγάνδα ώστε να υπερασπιστούν τα αφεντικά τους και τις πολιτικές που αυτά υπηρετούν και προσπάθεια στρέβλωσης όλων των υπολοίπων. (Η λασπολογία και η αισχρή εκφορά ξερού πολιτικού λόγου, που μάλιστα έχει ξοφλήσει, δεν είναι δημοσιογραφία).

Προβληματισμός. Βλέπεις τις δυνάμεις της δεξιάς να συσπειρώνονται ενόψει εκλογών, τα «πρόβατα να γυρίζουν στο μαντρί» και τους αντιπροσώπους του κόμματος να μιλούν με τον χειρότερο και πιο διαστρεβλωτικό τρόπο για την Αριστερά, η οποία σύμφωνα με τους ίδιους θα κλείσει τις επιχειρήσεις, θα αφανίσει την ναυτιλία, θα εκτοξεύσει την ανεργία, θα κάνει την Ελλάδα Βόρειο Κορέα.

Και είσαι ένας άνθρωπος που πιστεύει στο όραμα της Αριστεράς, αλλά τη βλέπει πιο διασπασμένη από ποτέ. Γιατί όλες οι δυνάμεις της να μην καταπολεμήσουν την αρρώστια αύτη που βασανίζει τον χώρο χρόνια τώρα και να ενωθούν για έναν σκοπό που είναι ανώτερος όλων; Την ανθρωπιά στη ζωή μας. ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΔΗΜΑΡ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Οικολόγοι. Είναι πιο πολλά αυτά που μας ενώνουν, από αυτά που μας χωρίζουν.

Σχόλια

X