Όσοι από εμάς είδαμε την ταινία «Hugo» του Μάρτιν Σκορσέζε, μάθαμε πολλά για τη ζωή και το έργο του Ζορζ Μελιέ, του καινοτόμου Γάλλου κινηματογραφιστή που έκανε το σινεμά τέχνη. Ίσως, όμως, ο εκκεντρικός δημιουργός να μη γινόταν ποτέ γνωστός αν δεν πίστευε τόσο σε αυτό που δεν πίστεψαν δύο άλλοι πρωτοπόροι της μεγάλης οθόνης: οι αδελφοί Λουμιέρ.

Σαν σήμερα, στις 19 Μαρτίου του 1895, οι Ογκούστ και Λουί Λουμιέρ – των οποίων το επίθετο σημαίνει «φως» – προέβαλαν την πρώτη τους ταινία που τράβηξαν χρησιμοποιώντας την κινηματογραφική κάμερα που κατασκεύασαν οι ίδιοι, η οποία ήταν η μοναδική μέχρι τότε που κατέγραφε, επεξεργαζόταν και προέβαλε κινούμενη εικόνα.

Η… υπόθεση του πρώτου τους έργου ήταν απλή, καθώς το διάρκειας 46 δευτερολέπτων φιλμάκι έδειχνε τους εργάτες να αποχωρούν από το εργοστάσιο της οικογένειας στη Λυών. Ο τίτλος επίσης δεν ήταν ευφάνταστος: «La Sortie de l`Usine Lumiere a Lyon», σε απλά ελληνικά δηλαδή: «Η έξοδος από το εργοστάσιο Λουμιέρ στη Λυών», όπου στην πλειονότητά τους γυναίκες έφευγαν από το εργοστάσιο έπειτα από άλλη μία ημέρα δουλειάς.

Δείτε το φιλμάκι:

Για πολλούς, η συγκεκριμένη ταινία θεωρείται το πρώτο κινηματογραφικό φιλμ, αν και στην πραγματικότητα αυτός που για πρώτη φορά προέβαλε κινούμενη εικόνα ήταν ένας άλλος Γάλλος, ο Λουί Λε Πρενς, ο οποίος το 1888 κατέγραψε τον γιο του Αντόλφ, τους Τζόζεφ και Σάρα Γουίτλεϊ και τη Χάριετ Χάρτλεϊ να περπατούν και να γελούν στον κήπο του σπιτιού του ζευγαριού στο Ραουντάι του Λιντς. Το φιλμ έχει τίτλο «Roundhay Garden Scene» και διάρκεια μόλις… 2,11 δευτερόλεπτα!

Η πρώτη «ταινία»:

Αυτό που διαφοροποιεί, όμως, τις δύο… μικροσκοπικού μήκους ταινίες είναι το γεγονός ότι οι αδελφοί Λουμιέρ ήταν οι πρώτοι που προέβαλαν δημόσια το έργο τους έναντι αντιτίμου μερικούς μήνες αργότερα. Αυτό τους καθιστά πρωτοπόρους του κινηματογράφου, έστω κι αν τότε υποστήριζαν ότι «το σινεμά είναι μία ανακάλυψη χωρίς κανένα μέλλον».

Είτε το πίστευαν είτε όχι, η ανακάλυψή τους χάρισε στον κόσμο το εργαλείο για τη δημιουργία των πιο γλυκών κατασκευασμένων παραμυθιών και ονείρων, επιβεβαιώνοντας τη σημασία του επιθέτου τους…


Νατάσα Παπαδημητροπούλου

(19/3/2012)

Σχόλια

X