Στις αρχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ο νέος Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσώρτσιλ θα πρέπει να αποφασίσει αν θα διαπραγματευτεί με τον Χίτλερ ή αν θα πολεμήσει εναντίον του. 

Αυτή ακριβώς είναι και η ιστορική στιγμή που μας ενδιαφέρει, η στιγμή δηλαδή που ο Ουίνστον Τσώρτσιλ δέχεται τηλεγράφημα από τον Βασιλιά για να αναλάβει την πρωθυπουργία της Βρετανίας. Γι’ αυτό και δεν αξίζει να μπει κανείς στον πειρασμό να σχολιάσει την γενικότερη πολιτική πορεία του Τσώρτσιλ.

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι όμως οι οποίοι, επηρεασμένοι από την εικόνα της πολιτικής περιόδου 1940-1945, οδηγήθηκαν σε μια κριτική περισσότερο πολιτικής ματιάς παρά κινηματογραφικής.

Η αλήθεια είναι πως ο Ουίνστον Τσώρτσιλ υπήρξε μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα και φαίνεται πως ο ρόλος του ήταν εντελώς καθοριστικός για την εξέλιξη της Βρετανίας και όχι μόνο.

Ας ξεκινήσουμε από ένα βασικό στοιχείο, ο Τσώρτσιλ είχε ίσως κάνει λάθη. Κάποιοι τον κατηγορούν για ακρότητες και τον χαρακτηρίζουν φασίστα. Άλλοι τον θεωρούν άγιο και σωτήρα, έναν ηγέτη που κατάφερε να μαγέψει με το λέγειν τα πλήθη.

Αν όμως ασχοληθεί κανείς αποκλειστικά και μόνο με την συγκεκριμένη περίοδο η οποία θίγεται στην συγκεκριμένη ταινία, ο φασίστας με όλη τη σημασία της λέξης ήταν ένας. Και το όνομα αυτού Χίτλερ.

Πολλοί ήταν εκείνοι που προσπάθησαν να αποκαλύψουν τυχόν στιγμές της ταινίας οι οποίες δεν ανταποκρίνονταν απολύτως στην πραγματικότητα, όπως εκείνη που κατέβηκε στον Υπόγειο, μπήκε σε ένα βαγόνι και συνομίλησε με τους πολίτες. Η αλήθεια είναι πως ο Τσώρτσιλ έπαιρνε ορισμένες φορές τον Υπόγειο για να πάει σε κάποια δουλειά. Τώρα αν η συγκεκριμένη σκηνή ήταν 100% αληθινή δεν ενδιαφέρει κανέναν πιστεύω, εφόσον έδεσε όμορφα με την ατμόσφαιρα της ταινίας.

Η ουσία δεν είναι να ασχοληθεί κανείς με αλήθειες και ψέματα. Εξάλλου όταν αναφερόμαστε στον κινηματογράφο, στη βιογραφία ενός σημαντικού προσώπου, είναι σαφώς μέσα στο παιχνίδι έστω και κάποια μυθοπλασία. Δεν απαγορεύεται και δεν είναι άσχημο να παρατηρείται σε μια ταινία εφόσον δένει αρμονικά με τα υπόλοιπα γεγονότα και βοηθάει στην εξέλιξη της δράσης.

Ας μιλήσουμε όμως για τον Γκάρι Όλντμαν, αυτό τον χαμαιλέοντα του κινηματογράφου. Δεν ήταν ότι δεν γνωρίζαμε για το μεγαλείο αυτού του ηθοποιού, δεν ήταν ότι δεν γνωρίζαμε πόσο ταλαντούχος έχει υπάρξει από την αρχή της καριέρας του έως τώρα. Σε αυτή την ταινία είναι απολαυστικός, καταφέρνει να μπει βαθιά μέσα στη ψυχοσύνθεση του Τσώρτσιλ.

Η πρώτη φορά που είδα τον Όλντμαν στη μεγάλη οθόνη ήταν όταν υποδύθηκε τον Δράκουλα στη ταινία του Φράνσις Φορντ Κόππολα. Ακολούθησαν και άλλες ταινίες στις οποίες κάθε φορά ο Γκάρι κατάφερνε να μεταμορφωθεί τόσο αριστοτεχνικά και πετυχημένα που σχεδόν απορούσες αν ήταν όντως ο ίδιος ή αν απλά είχε γίνει ένα με τον ρόλο που υποδυόταν.

Την ίδια έκπληξη νιώθει κανείς όταν τον αντικρίζει στη μεγάλη οθόνη που υποδύεται τον Τσώρτσιλ. Η μεταμόρφωση από άποψη μακιγιάζ είναι άπειρα πειστική, νομίζεις πως όντως βλέπεις τον Τσώρτσιλ ολοζώντανο μπροστά σου.

Ύστερα όσο περνάει η ώρα, ο Γκάρι μιλά, υποδύεται τον Τσώρτσιλ, βλέπουμε να μιμείται απόλυτα πειστικά κινήσεις σώματος, χεριών, ποδιών, ακόμα και του στόματος, του τρόπου που κάπνιζε το πούρο του σε καθημερινή βάση. Κοντόχοντρος, με χαρακτηριστική φωνή και μοναδικό χιούμορ, καταφέρνει να σε πείσει ότι είναι ο Τσώρτσιλ και όχι ο Γκάρι Όλντμαν που τον υποδύεται. Ξεχνάς εντελώς ότι βλέπεις μια ταινία με ηθοποιούς. Και ενώ γνωρίζεις ποιο θα είναι το τέλος της ιστορίας, το ενδιαφέρον παραμένει αμείωτο.

Nαι, καλά καταλάβατε, ο Γκάρι Όλντμαν είναι ο πρωταγωνιστής με όλη τη σημασία της λέξης σε αυτή την ταινία. Αλλά και η ίδια η ταινία είναι καλογυρισμένη, με εντυπωσιακά πολεμικά πλάνα, ενδιαφέρουσες ενδυματολογικές επιλογές αλλά και την χαρακτηριστική αγγλική φινέτσα η οποία είναι πάντοτε ιδιαίτερη.

Ένα είναι το μόνο σίγουρο, «η πιο σκοτεινή ώρα” για τον Τσώρτσιλ ήταν και η πιο λαμπρή για την καριέρα του Γκάρι Όλντμαν, και θα ήταν τουλάχιστον άδικο να μην κερδίσει το Όσκαρ Α’ Ανδρικού ρόλου.

TRAILER

Σχόλια

X