Η Αγία Τριάδα ή αλλιώς το «παλιό Ηράκλειο» ή όπως ήταν γνωστή κάποτε η «ξύλινη ντάμπια» που κάποτε έσφυζε από ζωή. Σήμερα η περιοχή παραμένει μια γραφική αλλά προβληματική γειτονιά. Στην οδό Ντεντιδάκηδων απλωνόταν η αγορά της περιοχής με φούρνους, μαχαιράδικα, οδοντοτεχνίτες, μπακάλικα, τσαγκάρικα, ραφεία κτλ. Υπήρχαν αυλές κατάφυτες, σοκάκια με γιασεμί, κόσμος που συναναστρεφόταν στους δρόμους και στα πολλά καφενεία, στις ταβέρνες και στα μαγαζιά. Από τότε που τα εργοστάσια και οι βιοτεχνίες έκλεισαν, ο κόσμος άρχισε να φεύγει από την περιοχή και πολλά σπίτια έμειναν άδεια. Η Αγία Τριάδα σήμερα κατοικείται κυρίως από τους τελευταίους λίγους παλιούς κατοίκους που έμειναν και παραμένει η «συνοικία των μειονοτήτων», όπως λένε μερικοί υποτιμητικά, καθώς εκεί διαμένουν και πολλοί μετανάστες και τσιγγάνοι.

Οι ηλικιωμένοι κάτοικοι νοσταλγούν εξιστορώντας τις παλιές καλές εποχές, τότε που η Αγία Τριάδα ήταν ακόμα το κέντρο της πόλης. Παρότι ήταν και τότε μια «συνοικία των μειονοτήτων» όπου σύχναζαν μάγκες και ρεμπέτες, η περιοχή είχε αναπτυχθεί και είχε ένα ιδιαίτερο κύρος και ομορφιά σε αντίθεση με τον «λάκκο» που ήταν τότε η πιο παρακμιακή περιοχή του Ηρακλείου. Στα καφενεία και τις ταβέρνες της Αγίας Τριάδας σύχναζαν και «εξέχοντα» μέλη της ηρακλειώτικης κοινωνίας, όπως γιατροί και δικηγόροι, οι οποίοι ερχόντουσαν να πιούν το καφεδάκι τους και να καπνίσουν αργιλέ. Οι παλιοί θυμούνται ακόμα το καφενείο του Αϊβαλιώτη, το οποίο αναφέρεται ως το παλιότερο καφενείο του Ηρακλείου, καθώς λένε ότι λειτουργούσε και επί Τουρκοκρατίας. Εκεί έπαιζε το ούτι του ο Αρτίν «ο Αρμένης», του οποίου οι κόρες ζουν ακόμα στην περιοχή.

Στα πλαίσια του φεστιβάλ «Τέχνη καθ’ οδόν» νέοι καλλιτέχνες ενώνουν τις δυνάμεις του και δημιουργούν αξιόλογα έργα με σκοπό να δώσουν πάλι πνοή σε μια συνοικία ιστορικής αξίας. Το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό! Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι η τέχνη κάνει τον κόσμο καλύτερο!

Πληροφορίες για την περιοχή από τη σελίδα: Κρήτη πόλεις και χωριά

 

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κλειώ Βλαχάκη

Ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης. Σπούδασε Ιστορία – Αρχαιολογία και Συντήρηση Έργων Τέχνης αλλά εργάζεται στην εκπαίδευση. Πιστεύει στην αυτοδιάθεση των ανθρώπων και στην ελευθερία. Ονειρεύεται ακόμα σαν παιδί κι ελπίζει πως κάποτε θα καταφέρουμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Γράφει όταν οι σκέψεις στριμώχνονται και διεκδικούν χώρο στο κεφάλι της. Έχει πια την πεποίθηση ότι όλοι είμαστε περαστικοί κι έχουμε την ανάγκη να βρούμε άξιους συνταξιδιώτες που θα λέμε μόνο αλήθειες. Αγαπημένες της λέξεις η ουτοπία και η χαρμολύπη. Ίσως γιατί έχει καταλάβει πως αυτό είναι η ζωή.

Σχετικά Άρθρα

X