Πριν λίγες μέρες συνέβη ένα περιστατικό,πρωτόγνωρο για τα δεδομένα της ελληνικής τηλεόρασης. Σε ένα τοπικό κανάλι της Ηπείρου ο κεντρικός παρουσιαστής γιαουρτώθηκε την ώρα που η εκπομπή του βρισκόταν στον “αέρα” από άτομα που είχαν εισβάλει στο χώρο. Η επίθεση βέβαια δεν έγινε αναίτια αλλά ο λόγος πηγάζει στο γεγονός ότι η εκπομπή είχε φιλοξενήσει τον εκπρόσωπο τύπου του κόμματος της Χρυσής Αυγής. Και κάπου εδώ δημιουργείται το ερώτημα μέχρι πού πρέπει να φτάνει η ελευθερία έκφρασης στα Μέσα.

Οι απόψεις διίστανται. Τα Μ.Μ.Ε υποτίθεται ότι έχουν την υποχρέωση να προβάλλουν όλες τις απόψεις, όσο ακραίες και αν είναι, λαμβάνοντας υπ όψιν τις αρχές της δημοκρατίας και το δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης της γνώμης. Από την άλλη,απόψεις,οι οποίες αυτές καθ΄ αυτές καταλύουν κάθε αρχή και κάθε κανόνα της δημοκρατίας δεν θα έπρεπε να “φιμώνονται” και να μην χαίρουν ίσης αντιμετώπισης με τις υπόλοιπες;

Η Χρυσή Αυγή δεν αποτελεί απλά ένα ακροδεξιό κόμμα. Τα μέλη της είναι οργανωμένα σε ομάδες,που συμπεριφέρονται ως συμμορίες εκφοβίζοντας αλλά και προβαίνοντας πολύ συχνά σε βίαιες πράξεις έναντι οποιουδήποτε τυχαίνει να διαφέρει είτε στη φυλή είτε στην καταγωγή είτε ακόμα και στα θρησκευτικά πιστεύω. Είναι αμέτρητες οι φορές που έχουν δημοσιοποιηθεί ξυλοδαρμοί μεταναστών από μέλη του κόμματος .Εξάλλου ιδιαίτερο χαρακτηριστικό μιας συμμορίας είναι η γκετοποίηση μίας περιοχής όπως έχει γίνει άλλωστε με τον Άγιο Παντελεήμωνα.

Βέβαια,αυτή η ακροδεξιά οργάνωση αποτελεί νόμιμα αναγνωρισμένο κόμμα και ,κατά τις επερχόμενες εκλογές, διεκδικεί μία θέση στη Βουλή. Επομένως με τη πρόφαση του πολιτικού διαλόγου, εκπρόσωποι της Χρυσής Αυγής καλούνται σε πάνελ για να διατρανώσουν την άποψη τους. Εδώ πρέπει να αναφερθεί όμως το γεγονός ότι η Ελλάδα αποτελεί μία από τις ελάχιστες ευρωπαϊκές χώρες που έχει επιτρέψει τη συγκρότηση ενός ξεκάθαρα νέο-ναζιστικού κόμματος. Και κάπως έτσι τα πράγματα ξεκαθαρίζουν.

Η διατύπωση των πεποιθήσεων των Χρυσαυγιτών ξεπερνά τα όρια της ρητορικής μίσους(της οποίας η απαγόρευση βρίσκεται στα σκαριά με τη ψήφιση ενός νέου νόμου) και φτάνουν στην ενθάρρυνση και στην επιχειρηματολογία υπέρ εγκλημάτων και πράξεων βίας. Επομένως,τα Μέσα Ενημέρωσης αφενός δεν εμποδίζουν αλλά δίνουν ένα πάτημα στη διαιώνιση του μίσους και του ρατσισμού ενώ αφετέρου φαίνεται να αποτελούν συνήγοροι στη διάδοση της βίας.

Οι δημοσιογράφοι τους φιλοξενούν στα πάνελ και αρθρογραφούν για αυτούς στις στήλες τους όχι τόσο για λόγους ιδεολογικούς αλλά κυριότερα για λόγους δημιουργίας εντυπώσεων. Σημειώνονται βέβαια και περιστατικά εκβίασης της παρουσίας τους σε εκπομπές. Πριν από λίγους μήνες ο Άκης Παυλόπουλος είχε έναν αρκετά “ενδιαφέροντα” διάλογο με τον Μιχαλολιάκο: «Είπατε πριν από λίγο τηλεφωνώντας ότι αν δεν σας βγάλω στον αέρα πρέπει να πάρω σωματοφύλακες;» Και αυτός απαντούσε δίχως κανένα δισταγμό: «Βεβαίως το είπα και το επαναλαμβάνω».Τέτοιες μέθοδοι εκφοβισμού είναι γνωστή άλλωστε ιδιότητα του κόμματος.

Αναμφίβολα, το συγκεκριμένο κόμμα στρέφει την προσοχή του κοινού πάνω του,τις περισσότερες φορές αρνητικά βέβαια και οι δημοσιογράφοι εκμεταλλεύονται αυτή την παροδική κατάσταση. Έξαλλου αυτή η περίοδος ,οικονομικής ύφεσης κρίνεται ως η πλέον γόνιμη για διάδοση ξενοφοβικών και εθνικιστικών αισθημάτων. Οι άνθρωποι αναζητώντας αποδιοπομπαίους τράγους, και αναζητώντας ένα σωτήρα μπορούν να παρασυρθούν πολύ εύκολα σε αυτές τις ακραίες απόψεις. Οι ευθύνες αποποιούνται και στρέφονται προς μειονότητες που ουδόλως φταίνε και απλά αποτελούν ένα εύκολο στόχο. Όλα αυτά καθιστούν  τη Χρυσή Αυγή ένα κόμμα με βλέψεις για μία θέση στο Κοινοβούλιο.

Η ελευθερία ενός ατόμου οριοθετείται εκεί που παραβιάζονται σημαντικές ελευθερίες και δικαιώματα ενός άλλου. Τα μέλη της Χρυσής Αυγής πρωτίστως με τα λεγόμενα τους και έπειτα με τους τραμπουκισμούς τους καταλύουν κάθε έννοια της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η προπαγάνδα φασιστικών ιδεών δεν αρμόζει σε κανένα Μέσο και τέτοιες απόψεις μόνο κακό προξενούν όταν προβάλλονται με την επίφαση μιας “υγιούς” δημοκρατίας.

 

Σχόλια

X