Σε «Αλβέρτος Ναρ» αποφάσισε να μετονομάσει η ειδική επιτροπή ονοματοθεσιών Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης την οδό «Στρατηγού Αθανασίου Χρυσοχόου», απέναντι από την Σχολή Τυφλών, στη Θεσσαλονίκη.

Γιατί αυτό;

Η ειδική επιτροπή είχε κρίνει ότι ήταν επαρκής ο φάκελος του Δήμου Θεσσαλονίκης για να τιμηθεί ο Θεσσαλονικιός Εβραίος λογοτέχνης Αλβέρτος Ναρ, αλλά δεν υπήρχε επαρκής αιτιολόγηση για την αλλαγή του δρόμου με το όνομα του στρατηγού Χρυσοχόου και γι’ αυτό το αίτημα είχε απορριφθεί από την επιτροπή. Τα στοιχεία όμως που κατατέθηκαν με ένα υπόμνημα-μελέτη 32 σελίδων του Κέντρου Ιστορίας του δήμου (ΚΙΘ), δεν άφησαν κανένα περιθώριο στην επιτροπή καθώς δείχνουν την πορεία και τη δράση του δωσίλογου Χρυσοχόου. Το όνομα μάλιστα του Χρυσοχόου το είχε αποδώσει το 1971 το διορισμένο από την Χούντα Δημοτικό Συμβούλιο.

Ποιος ήταν όμως ο Στρατηγός Αθανάσιος Χρυσοχόου;

Διαβάζουμε στην ΕΦΣΥΝ, πως στο προοίμιο της έκθεσης του Κέντρου Ιστορίας αναφέρεται πως ο Χρυσοχόου μετά την απελευθέρωση «δικάστηκε και καταδικάστηκε τόσο για τη συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς όσο και για την ανάληψη της προεδρίας της πρώτης κατοχικής (δωσιλογικής) κυβέρνησης». Σύμφωνα με το ΚΙΘ «στα τέλη Ιουλίου 1941 διορίστηκε από την κατοχική κυβέρνηση Γενικός Επιθεωρητής Νομαρχιών Μακεδονίας, ενώ ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν απαραίτητη για τον διορισμό του η έγκριση των γερμανικών Αρχών Κατοχής, αν και δεν μπορεί αυτή να πραγματοποιήθηκε εν αγνοία τους».

Σύμφωνα με έγγραφό του προς τους νομάρχες και επάρχους της δικαιοδοσίας του, απέκλειε «κάθε ενδεχόμενο άσκησης βίας» και επαίνεσε «τη «φιλελληνική» στάση των Γερμανών, απέναντι στους οποίους προέτρεπε τον πληθυσμό να επιδεικνύει υπάκουη και νομιμόφρονα στάση»! Όπως αναφέρεται, «δεν δέχθηκε να μυηθεί στην οργάνωση ΥΒΕ, κυρίως επειδή δεν πίστευε στις οργανώσεις που ασκούσαν ένοπλη αντίσταση στους Γερμανούς», αλλά και «από το καλοκαίρι του 1942 κινητοποιήθηκε και εναντίον του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ με στόχο να αναχαιτίσει την κομμουνιστική προπαγάνδα», σε σημείο που η παράνομη εφημερίδα του ΚΚΕ, «Λαϊκή Φωνή», τον κατήγγειλε ως «όργανο της Γκεστάπο». Μάλιστα, με διαταγή του Χρυσοχόου τίθεται σε κυκλοφορία γερμανικό στρατιωτικό νόμισμα, ενώ το 1944 παραδέχθηκε ότι συμμετείχε σε προσπάθεια χρηματοδότησης των εγκληματικών ομάδων του Δάγκουλα και του Βήχου.

Ο Χρυσοχόου μετά από πολλές δικαστικές περιπέτειες αποφυλακίστηκε τον Ιούνιο του 1945 και γίνεται μάρτυρας στη δίκη του Μαξ Μέρτεν, συντονιστή της δίωξης και του Ολοκαυτώματος 45.000 Εβραίων της Θεσσαλονίκης. Όπως αναφέρει το ΚΙΘ, «με τη μαρτυρική του κατάθεση απάλλασσε ή απέδιδε ελαφρυντικά στον Μέρτεν για τα εγκλήματα που του αποδίδονταν».

Στη θέση του δωσίλογου, ένας εβραίος λογοτέχνης γόνος θυμάτων του ολοκαυτώματος

Το νέο όνομα του δρόμου, λοιπόν, μετά τη ψηφοφορία στην ειδική επιτοπή ονοματοθεσιών Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης και τρεις ψήφους υπέρ και ένα λευκό είναι Αλβέρτος Ναρ.

Ο Αλβέρτος Ναρ  (1947-2005) ήταν γιος σεφαραδιτών Εβραίων, επιζώντων του Ολοκαυτώματος, γεννηθείς στη Θεσσαλονίκη, όπου και παρακολούθησε μαθήματα στη Φιλοσοφική Σχολή ενώ έπειτα εργάστηκε ως γραμματέας της Ισραηλιτικής Κοινότητας. Διηύθυνε το Κέντρο Ιστορικών Μελετών Εβραϊσμού Θεσσαλονίκης και ήταν μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του Κέντρου Ιστορίας του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Οι συναγωγές της Θεσσαλονίκης. Τα τραγούδια μας» εκδόθηκε το 1985.  Μερικά από τα βιβλία που έγραψε: «Προφορικές μαρτυρίες Εβραίων της Θεσσαλονίκης για το Ολοκαύτωμα», «Κειμένη επί ακτής θαλάσσης», «Σαλονικάι, δηλαδή Σαλονικιός» (1999).

Σχόλια

X