Άκου
οι γυναίκες λέω, αγαπιόμαστε
μπορεί να μη μιλάμε η μία στην άλλη
Χέρι χεράκι πορευόμαστε
καχύποπτα προσποιούμαστε μια ζάλη

Μπορεί μονάχα τ’ απαραίτητα να λέμε
πώς σε κοιτά πώς για ‘σένα λιώνει
μα ένα βλέμμα δείχνει γιατί κλαίμε
πώς θα είναι το παιδί πώς θα μεγαλώνει

Πλάι, κοιμόμαστε, στον ίδιο άνδρα
η φύση μας εξουθενώνει
μόνο μας μέλημα να γεννηθεί γερό
«αχ να ‘ναι και ζεστό αχ να ‘ναι στοργικό»
αχ, με μια λέξη Ζωντανό

Είμαστε κάτι ολιγαρκείς
εκατομμύρια έχουν μα ένα φτάνει
Έπειτα κανείς άλλος μόνο αυτό
μπορεί από μόνο του να μας ζεστάνει

Άκου
οι γυναίκες αγαπιόμαστε βαθειά
κι ας μην το δεις, η μια την άλλη μας πονάει
μα όταν αρχίσεις να πονάς κι αυτή που στη φωτογραφία φιλάει
έτσι όπως τον αγγίζει όπως τον αγαπάει
τότε ένιωσες πως
ο έρωτας -μάλλον-

δεν περνάει.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Λίνα Φούντογλου

Αποφοίτησε με υποτροφία από τη Δραματική Σχολή Αθηνών - Γιώργος Θεοδοσιάδης, και από το τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει συμμετάσχει εκτός άλλων στις παραστάσεις: Χορεύοντας στη Λούνασα (σκην. Ν. Κοντούρη, ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης - ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων κ’ ΚΘΒΕ), Το τρίτο Κύμα (σκην. Ν. Αρβανίτης, Εθνικό Θέατρο), στις παραστάσεις του Urbn Theatr από τον σκηνοθέτη Ηλ. Παναγιωτακόπουλο, A Simple Product (Εθνικό Ωδείο) The Official Trailer, The Random Effect, καθώς και στον μονόλογο Wordwhore (του συγγραφέα Tam Cy Albert). Έχει εκδώσει την πρώτη της ποιητική συλλογή ‘δημιουργικό μηδέν’ μέρος της οποίας μεταφράστηκε και στα Γαλλικά απο τον εκδοτικό οίκο Riveneuve Continents, διατηρεί τη στήλη "Απεριορίστων διαδρομών" στο 3pointmagazine.gr, αποτελεί συνιδρύτρια και ηθοποιός της κινηματογραφικής ομάδας NAIL με πληθώρα ταινιών μικρού μήκους, και με set τους δρόμους της Αθήνας. Με την ομάδα NAIL ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση και υλοποίηση του 1ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά, 2017.

Σχετικά Άρθρα

X