Oι στενάχωροι ήχοι των τραίνων,
έρχονται και συμπληρώνουν

Ζευγαρώνουν τη μοναξιά με νότες.
Με ρυθμούς, με σταθερά σημεία

Χτίζουν το χάος και αποχαιρετούν
Προλαβαίνουν να σου λείψουν, ενώ ακόμα έχουν σφυγμό.

Η νοσταλγία της στιγμής, στην επόμενη
Πριν προλάβεις να ανασάνεις, για να βουτήξεις πάλι

Στο πέμπτο βαγόνι, όπως πάντα
Μόνιμα κατεβασμένο το κεφάλι,
σαν να είναι η κανονική του στάση

Όταν βλέπεις έναν εφιάλτη λένε,
Τον χτυπάς με αυτούς που σ’ αγαπούν
Όταν όμως αυτοί δεν υπάρχουν;

Ας μάθει τουλάχιστον κάποιος…

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Σπούδασε Επικοινωνία και ΜΜΕ στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ξεκίνησε να δημοσιογραφεί το 2009, ως μπασκετικός ρεπόρτερ στo sport.gr όπου έμεινε μέχρι το 2011. Στη συνέχεια συμμετείχε στο trollradio.gr ως μουσικός παραγωγός για ένα χρόνο. Τον Μάρτη του 2012 δημιούργησε μαζί με φίλους και συναδέλφους το αυτοδιαχειριζόμενο διαδικτυακό περιοδικό 3pointmagazine.gr και από το καλοκαίρι του '12 εργάζεται στην εφημερίδα Αυγή.

Σχετικά Άρθρα

X