Το καλό δεν τρίτωσε. Βάσει των τωρινών δεδομένων ο Αντώνης Φώτσης θα συνεχίσει να φορά… κοστούμι και δεν θα τιμήσει για ακόμα μία φορά την πράσινή φανέλα.

Το καλό δεν τρίτωσε. Βάσει των τωρινών δεδομένων ο Αντώνης Φώτσης θα συνεχίσει να φορά… κοστούμι και δεν θα τιμήσει για ακόμα μία φορά την πράσινή φανέλα. Αφήνει στην άκρη ακόμα και ένα ρεκόρ, που αδυνατώ να θυμηθώ αν έχει πετύχει ποτέ άλλος παίκτης, αλλά εκτός αυτού δίνει παράταση στην αγωνία του Παναθηναϊκού να καλύψει έδαφος σε επίπεδο εντυπώσεων.

Σε επίπεδο ουσίας προσωπικά δεν ανησυχώ. Ο Πεδουλάκης με 50 και 60.000 ευρώ έβρισκε την λύση, τώρα θα τα βρει σκούρα; Αμφιβάλλω. Ο Δημητράκης όμως το έχει πάρει προσωπικά. Για πρώτη φορά κατά τη διάρκειας της σύγχρονης ιστορίας του Παναθηναϊκού, χάνονται τόσες πολλές μάχες σε επίπεδο διαπραγματεύσεων. Αστοχία με τον Ομπράντοβιτς, αστοχία με τον Σάρας, αστοχία με τον Πέρπε, που μάλλον πόνεσε και περισσότερο.

Ο τελευταίος, που πέρυσι στηρίχθηκε ιδιαιτέρως από το τριφύλλι στην πιο δύσκολη στιγμή της καριέρας του, δεν είχε καμία ιδιαίτερη… καούρα να μεταπηδήσει στο λιμάνι. Κάτι όμως η αδιαλλαξία του Παναθηναϊκού, κάτι η εξαιρετική πρόταση του Ολυμπιακού, σε συνδυασμό με το ψηστήρι του Σπανούλη, τον οδήγησαν στην απόφαση του να αλλάξει στρατόπεδο. Το κακό βέβαια για τον Δημητράκη είναι πως χάνει τις μάχες και σε επίπεδο μεταγραφών.

Ανεξαρτήτως του ότι προσωπικά θεωρώ βλακώδες την μία μέρα ο Παναθηναϊκός να θέλει τον τάδε παίκτη και λίγες ώρες μετά να χώνεται από το πουθενά ο Ολυμπιακός (το ίδιο ισχύει και με αντεστραμμένους τους δύο πρωταγωνιστές), είναι γεγονός πως το τριφύλλι μετά από χρόνια δείχνει να μην έχει το πάνω χέρι στα μεταγραφικά, ακόμα και αν οι προσφορές του δεν υστερούν οικονομικά. Ο Μαυροειδής προτίμησε τα ερυθρόλευκα, το ίδιο παρά τις ουδέτερες δηλώσεις, ισχύει και για τον Καββαδά (που θα φορέσει πράσινα μόνο αν το θέλει η διοίκηση του Πανιωνίου).

Ο Δημητράκης λοιπόν, σκέφτηκε πως μοναδική λύση είναι η πρόκληση ενός μεγάλου μπαμ. Ο Φώτσης ταίριαζε άριστα σε αυτό που επιθυμούσε. Παίκτης που δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί παλιός, άρα και γνώστης του πως μπορεί να έρθει μία επιτυχία, από τους καλύτερους στη θέση του και όνομα που αρέσει πολύ στον κόσμο των πρασίνων. Η Αρμάνι όμως έβαλε στοπ. Οι λόγοι γνωστοί. Φώτση δύσκολα βρίσκεις αυτή την περίοδο στην αγορά, ενώ δεν ενισχύεις κάποιον αντίπαλο που είναι πολύ πιθανό να σε κοντράρει στην Ευρωλίγκα και να σου στερήσει το κάτι παραπάνω, που διεκδικείς από πέρυσι.

Από την άλλη δεν μπορείς παρά να αναρωτηθείς. Γιατί τα 5 εκατομμύρια ευρώ του deal, όπως τουλάχιστον γράφτηκε, δεν δόθηκαν για να κρατηθεί ο βασικός κορμός της ομάδας; Γιατί ο Μπατίστ να παίζει στη Φενέρ και ο Βουγιούκας με τον Καϊμακόγλου στη Ρωσία; Μιλάμε για κίνηση ουσίας ή εντυπωσιασμού ή πιο σωστά πανικού;

Έπειτα ο Παναθηναϊκός τα δίνει όλα για έναν παίκτη, που πέρυσι δεν έκανε καν τον κόπο να του καταθέσει μία προσφορά, όπως πολύ σωστά γράφει ο Νίκος Ζέρβας . Θετικό το ότι θέλει να διορθώσει τα σφάλματα του, όμως αυτό δεν μπορεί αυτό να γίνεται κατά περίπτωση.

Ίσως θα ήταν λοιπόν καλύτερα, έστω και αν το μεγάλο κακό έγινε, ο Δημητράκης να αλλάξει πλεύση. Να αφήσει στην άκρη τα επικοινωνιακά τρικ και να αφοσιωθεί στο πως ο Πεδουλάκης θα έχει 2-3 παίκτες ακόμα που θα βοηθήσουν ουσιαστικά. Ίσως δεν θα ήταν καλό να τον ακούσει και λιγάκι περισσότερο. Άλλωστε πάγια αρχή του Παναθηναϊκού μέχρι πρότινος ήταν ότι για τα πάντα αποφασίζει ο προπονητής. Είτε σέβεσαι λοιπόν την επιλογή σου, είτε καλύτερα να μην τη κάνεις. Ο Άρτζι δεν είναι καινούριος στην πιάτσα. Οκ, η καριέρα του θα μπορούσε να ήταν μακράν καλύτερη, αλλά μιλάμε ίσως για τον καλύτερο Έλληνα κόουτς και αυτό δεν μπορεί να θεωρείται αμελητέο…

ΥΓ: Το άνοιγμα στην κινέζικη αγορά υφίσταται ακόμα ως πρόθεση;

Κώστας Παπαντωνίου

Σχόλια

X