Δεκέμβρης βράδυ. Οι δρόμοι της Αθήνας είναι σχεδόν νεκρικοί, απόκοσμα ήρεμοι, χωρίς πολλή φασαρία, αμάξια και κόσμο. Οι περισσότεροι βγαίνουν για λίγο και γρήγορα πάλι ξανακλείνονται στα σπίτια τους. Έχει αρκετό κρύο, αλλά δεν είναι αυτό. Η αιτία ακούει στο όνομα κρίση. Τρία χρόνια κρίσης κατάφεραν να κάνουν την πόλη μας αλλιώτικη. Η Αθήνα δεν είναι αυτή που ήταν πριν τρία χρόνια και ο Δεκέμβρης δεν θυμίζει εκείνον τον Δεκέμβρη. Τον Δεκέμβρη του ’08.

 

Τι απέγινε άραγε εκείνος ο Δεκέμβρης; Τότε που οι δρόμοι σφύζαν από μαθητές και φοιτητές, τότε που ο αέρας ήταν γεμάτος από συνθήματα, τότε που ο ένας έσφιγγε το χέρι του άλλου καθώς τα δακρυγόνα πέφταν βροχή; Τότε που η μια διαδήλωση έδινε την θέση της σε μία άλλη, τότε που ο κόσμος συγκρούονταν στους δρόμους, οι μαθητές περικύκλωναν την ΓΑΔΑ και οι φοιτητές καταλαμβάναν τις σχολές τους; Τον Δεκέμβρη που ακόμα και οι γριούλες πετάγαν νεράτζια σε αυτούς που απλώνανε χέρι στα παιδιά τους; Τον Δεκέμβρη που οι δρόμοι έγιναν σπίτια μας και ξημεροβραδιάζαμε εκει.

 

Εκείνος ο Δεκέμβρης έδειξε την κρίση πριν καν μας την πούνε, δεν ήταν οικονομική ήταν κυρίως συστημική, κοινωνική και πολιτική. Ο Δεκέμβρης έμαθε σε όλους κάτι από τον δρόμο, έδωσε σε όλους μια γεύση από εξέγερση, από διεκδίκηση, από οργή. Ο Δεκέμβρης δίδαξε την πολιτικοποίηση και την κοινωνικοποίηση γιατί στους δρόμους ο ένας βρήκε τον άλλο, αντάλλαξε απόψεις, περπάτησε μαζί του, φώναξε μαζί του, διαφώνησε και συμφώνησε και συζήτησε για το σάπιο σύστημα στο οποίο ζούσε, για τα κάγκελα που τον έπνιγαν, για το μέλλον που δεν ήξερε πως θα ήταν.

 

Όχι δεν πέθανε εκείνος ο Δεκέμβρης, αυτο το λένε πολλοί αυτό θα το θέλαν πολλοί, αυτό μερικές φορές το σκεφτόμαστε κι εμείς όταν βλέπουμε τους δρόμους άδειους και τα σπίτια γεμάτα.

 

Απάντηση στο τι απέγινε δεν υπάρχει. Άλλωστε όπως λέει ένα σύνθημα ο Δεκέμβρης δεν ήταν η απάντηση ήταν η ερώτηση… Ο Δεκέμβρης ήταν μόνο η αρχή όσων επακολούθησαν και θα επακολουθήσουν.

Σχόλια

X