Στο κέντρο, το πεζούλι της πολυκατοικίας έχει ξεχωριστή σημασία. Eίναι εκεί που αράζουν οι παρέες γιατί δεν έχουν φράγκα να τα πιουν στο μαγαζί, είναι όμως και στέγη για τους χρήστες και τα φτωχαδάκια.

Τα πεζούλια μέρα με τη μέρα λιγοστεύουν. Οι κάτοικοι τα «χτίζουν» με καγκελόπορτες. Δεν αφήνουν παρά λίγα χιλιοστά ελεύθερα. Δεν είναι φράχτης. Οι φράχτες συνήθως είναι μπροστά από κήπους. Είναι μια πόρτα ακόμα μπροστά σε πόρτα.

Το κάνουν, λένε για να προστατευτούν, να έχουν την ησυχία τους «γιατί αυτοί οι πρεζάκηδες φωνάζουν στο άκυρο». Και δεν λένε ψέματα. Όμως αυτή η πόλη γίνεται μέρα με την μέρα μπουντρούμι. Μέσα του θύτες και θύματα, φταίχτες και κατήγοροι…

 

mpountroumi1


*Η φωτογραφία είναι από την Τσαμαδού στα Εξάρχεια. Ένας δρόμος που τους χωρά όλους, εκεί εδρεύει και το στέκι Μεταναστών, αλλά για να υπάρχει κανόνας πρέπει να υπάρχει κι εξαίρεση.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Γεννήθηκε και ζει στα Εξάρχεια. Αγαπά τους τοίχους, τους αγώνες και τους ανθρώπους τους. Του αρέσει να φωτογραφίζει και να γράφει για όσα δεν μπόρεσε να φωτογραφίσει. Από τα 9 του κυκλοφορεί με μια εφημερίδα στο χέρι και συνεχίζει να γράφει σε μπλοκάκι στα ρεπορτάζ. Ακούει Verve, Μπαλάφα και Grunge. Διαβάζει ό,τι του γυαλίσει στις βιτρίνες της Καλλιδρομίου, της Ζωοδόχου Πηγής, της Θεμιστοκλέους. Αγαπά τα νησιά και κάποτε θέλει να ζήσει σε ένα από αυτά. Μέχρι τότε, κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για μια διαφορετική δημοσιογραφία, με πολλά αυτοδιαχειριζόμενα 3point και γραφιάδες χωρίς περιορισμούς. Venceremos.

Σχετικά Άρθρα

X