Ας ορίσουμε το «ωραίο» ως αυτό που βλέπουμε και δεν πρόκειται να ξεχάσουμε γιατί μας έκανε να χαμογελάσουμε. Το «ωραίο» λοιπόν γίνεται ακόμα πιο ωραίο όταν είναι αναπάντεχο. Όπως η εικόνα ενός ηλικιωμένου να «αψηφά» την ηλικία του και να παίζει σαν ένα μικρό παιδί.

Το «αγορίστικο» παιχνίδι, κλοτσάμε στον δρόμο ένα πορτοκάλι ή ένα κουκουνάρι που βρίσκεται τυχαία στο διάβα μας, πρέπει να το έχουν «παίξει» έστω και μία φορά όλοι όσοι σέβονται τον εαυτό τους. Έστω και άθελά τους.

Από ένστικτο και μόνο όταν δεις κάτι στρογγυλό, σε σχήμα μπάλας ή έστω ικανό να μετακινηθεί λίγα μέτρα με μία κλοτσιά, θα μπεις στον πειρασμό να ολοκληρώσεις την «φαντασίωσή σου». Η αλήθεια είναι ότι σε προκαλεί. Είναι στρογγυλό (όχι αναγκαστικά) και βρίσκεται μπροστά στα πόδια σου, ενώ περπατάς. Θες και θέλει να το κλοτσήσεις.

Το θέμα είναι πως πολλές φορές δεν θα το κλοτσήσεις απλά μία φορά και στην συνέχεια θα σταματήσεις. Σε ποιόν άλλωστε δεν αρέσει να παίζει για λίγο; Οπότε θα συνεχίσεις. Θα το κλοτσήσεις και δεύτερη. Αν είσαι με κάποιον φίλο σου μπορεί να κάνετε πασούλες. Ένα-δύο. Αν είστε τρεις, μπορεί να κάνετε και τριγωνάκι. Σε κάθε περίπτωση θα συνεχίζεις να παίζεις.

street

Και γιατί άλλωστε να σταματήσεις; Είτε είσαι 15, είτε 45 είτε 75, όπως ο κύριος της ιστορίας μου, το αντικείμενο μπροστά στα πόδια σου παραμένει στρογγυλό και «φέρνει» σε μπάλα. Και το παιχνίδι είναι ωραίο.

Ωραίο σαν την εικόνα ενός 75χρονου να ξεχνά την ηλικία του και σαν μικρό παιδί να κλοτσά μια και δυο και τρεις το πορτοκάλι που βρέθηκε μπροστά του. Ακόμα και όταν αυτό δεν ακολουθεί την τροχιά που ήθελε ο ίδιος και καταλήγει σφηνωμένο κάτω από την ρόδα ενός αυτοκινήτου, δεν σταματά. Είτε από πείσμα, είτε από απλή επιθυμία να μην τελειώσει το παιχνίδι που μόλις ξεκίνησε, το «ξεσφηνώνει» και συνεχίζει απτόητος.

Μπορεί να μην έχει την ηλικία ενός μικρού παιδιού, αλλά σίγουρα έχει το χαμόγελό του την ώρα που το παιχνίδι «φουντώνει». Μάλλον γιατί το παιχνίδι δεν σταματά ποτέ.

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Σωτηρόπουλος

ΕλληνοΚαναδός από μητέρα, Χιλιαδιώτης (Φωκίδας) από πατέρα, ήξερε από μικρός πως θέλει να γίνει δημοσιογράφος. Περισσότερο από τα άλλα παιδάκια. Σπούδασε Επικοινωνία και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στο Καποδιστριακό και εργάστηκε σε διάφορα αθλητικά site (balla.gr, sport.gr) προτού μεταπηδήσει στο τεχνικό κομμάτι της διαδικτυακής τηλεόρασης (livestreaming). Σπουδαιότερη εμπειρία της ζωής του, μαζί με ένα buzzer beater στην ηλικία των 8 ετών, η πρόσφατη παρουσία του στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας, στο οποίο αποτέλεσε και ανταποκριτής του gazzetta.gr. Στο 3point κάνει αυτό που αγαπά περισσότερο, πλάκα με φίλους και δημοσιογραφία χωρίς αφεντικά.

Σχετικά Άρθρα

X