Ο Δημήτρης είναι δάσκαλος θεατρικής αγωγής. Είναι και σκηνοθέτης. Είναι και συγγραφέας. Είναι και καλός, πολύ καλός δάσκαλος! Κι αυτό είναι το σπουδαιότερο. Έχει όραμα, όρεξη, αγάπη, αγωνία, έμπνευση. Ζηλεύω που δεν είχα ποτέ κι εγώ ένα τέτοιο δάσκαλο. Άλλες εποχές! Ζοφερές, τρομακτικές, σαν εκείνες που περιγράφει ο Καζαντζάκης. «Το κρέας δικό σου, τα κόκκαλα δικά μου».

Ο Δημήτρης αγαπά τα παιδιά! Πιο μεγάλη αλήθεια δεν έχω να σας εξομολογηθώ. Μα τον αγαπούν κι αυτά! Υπέροχα πλασματάκια που του ανοίγουν την αγκαλιά τους και τον κερνούν ελπίδα!

Ξέρεις πόσο σημαντικό είναι τούτο εδώ; Γεμίζει το στήθος αέρα, φουσκώνει η ψυχή, ανοίγουν τα μάτια διάπλατα να τα δουν όλα!

Ευχή όλων να βρίσκουμε στο δρόμο μας φωτισμένους ανθρώπους να μας εμπνέουν, να στάζουν πάνω μας την καλοσύνη και τη γνώση, να μας οδηγούν σε μονοπάτια άγνωστα, δύσβατα, αληθινά! Δρόμους ζωής!

Σήμερα μια μαθήτρια μικρή, τοσοδούλα, του ‘δωσε ένα σημείωμα αγάπης! Μια ερωτική εξομολόγηση!

Εκείνο το πρώτο σκίρτημα της καρδιάς για έναν άνθρωπο σπουδαίο που μπήκε στη ζωή της και της έμαθε όμορφα παιχνίδια. Για ένα άνθρωπο που έχει «μάτια σαν πεφταστέρια» και «χέρια σα λίμνες»!

Τα παιδιά έχουν αλάθητο ένστικτο. Μην τα προσπερνάτε!

Κι εγώ σας αγαπώ, κύριε Δημήτρη! Και συμφωνώ σε όλα με ετούτο το μικρό πλασματάκι!

Διαβάστε ένα μικρό δείγμα ενός μελλοντικού συγγραφέα!

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κλειώ Βλαχάκη

Ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης. Σπούδασε Ιστορία – Αρχαιολογία και Συντήρηση Έργων Τέχνης αλλά εργάζεται στην εκπαίδευση. Πιστεύει στην αυτοδιάθεση των ανθρώπων και στην ελευθερία. Ονειρεύεται ακόμα σαν παιδί κι ελπίζει πως κάποτε θα καταφέρουμε να αλλάξουμε τον κόσμο. Γράφει όταν οι σκέψεις στριμώχνονται και διεκδικούν χώρο στο κεφάλι της. Έχει πια την πεποίθηση ότι όλοι είμαστε περαστικοί κι έχουμε την ανάγκη να βρούμε άξιους συνταξιδιώτες που θα λέμε μόνο αλήθειες. Αγαπημένες της λέξεις η ουτοπία και η χαρμολύπη. Ίσως γιατί έχει καταλάβει πως αυτό είναι η ζωή.

Σχετικά Άρθρα

X