Πολλές φορές τα λόγια δεν μπορούν να εκφράσουν όλα όσα βλέπουμε γύρω μας και όλα όσα νιώθουμε για αυτά… Πολλές φορές θέλουμε να φωνάξουμε για όλα όσα συμβαίνουν, αλλά η κραυγή μας κάπου χάνεται στη διαδρομή.

Χθες, λοιπόν, μία φίλη μού έδειξε το παρακάτω βίντεο. Σκέφτηκα να το μοιραστώ μαζί σας, διότι αφενός εκφράζει μία πραγματικότητα την οποία όλοι βιώνουμε -αλλά κάποιοι δε θέλουν να αντιμετωπίσουν κατάματα- και αφετέρου βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν τις εκλογές, επομένως ήρθε -έστω και τώρα- η ώρα να την αντιμετωπίσουμε και να αποφασίσουμε για αυτή.

Δεν πιστεύω, ωστόσο, ότι με τις εκλογές (έστω όχι μόνο με αυτές) θα πάρουμε στα χέρια μας την κατάσταση, καθώς πιστεύω ότι μόνο από τα κάτω θα μπορέσει να έρθει μια ουσιαστική αλλαγή στην κοινωνία, αλλά σίγουρα μετά τις συγκεκριμένες εκλογές θα εξαρτηθεί αρκετά η τροπή ή μη των γεγονότων.

Κάπως έτσι, θεώρησα σημαντικό να θυμηθούμε εικόνες και γεγονότα από το πρόσφατο παρελθόν, από το τωρινό παρόν. Πλέον δεν υπάρχουν περιθώρια λήθης… Η ανεργία, η φτώχεια, η εξαθλίωση είναι η πραγματικότητα. Το «φαίνεσθαι» πλέον έχει πεθάνει. Το ζήτημα είναι πώς θα αντιδράσεις, πώς θα ανυπακούσεις στο «είναι»; Δεν ξέρω ποια είναι η ακριβής απάντηση, αλλά για να είναι ουσιαστική θα έρθει μόνο συλλογικά.

Μαρία Πακτίτη

Σχόλια

X