..γιατι:

  • Περνάει ακόμα παλιατζής από τις γειτονιές
  • Στο Παγκράτι, τα πρωινά μας ξεκινάνε με μουσική από ακορντεόν δρόμου
  • Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι, κι άλλοι άνθρωποι σαν κι εμάς που ζούμε 3-3 και βρίσκουμε σημειώματα σε όλες τις μεριές του σπιτιού με περιεχόμενο τύπου «Έχει στο ψυγείο κολοκυθόπιτα», όπου κολοκυθόπιτα συνεπάγεται δίλεπτος χoρός αυτοσχεδιασμού και χαράς πριν να ανοίξει το ψυγείο, ή «πλύντε επιτέλους τα πιάτα, μουλάρες»
  • Υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που τους συναντάμε τυχαία στο δρόμο ή σε λεωφορεία και τρόλλευ και ανταλλάσσουμε χαμόγελα και ξεφεύγει το μυαλό από τα «πόσα mail πρέπει να στείλω σήμερα», «πότε θα κατεβάσω τα χειμερινά?», «άραγε στα 67 να βρίσκομαι στην Ελλάδα ή στο νησί του Πάσχα»;
  • Υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι που ταξιδεύουν από άλλα μέρη και έρχονται στην Αθήνα και την ομορφαίνουν με αναμνήσεις από την Αφρική και την Ινδία και γεμίζει το κέντρο αγάπη
  • Στη δουλειά υπάρχει αγάπη που πολλαπλασιάζεται παγκοσμίως
  • Είμαι περήφανη φίλη για όλους τους φανταστικούς υπόλοιπους φίλους που είναι δημιουργικοί, ανήσυχοι, που στη μιζέρια λένε όχι και την καταπολεμούν με τέχνη, μουσικές, ταξίδια, εθελοντισμό, ΜΑ κυρίως με αγκαλιές
  • Επιτέλους με την κρίση έχει καταστραφεί η ουτοπία της τελειότητας και οι άνθρωποι κλαίμε δημοσίως, και αφού κλάψουμε αρκετά, μοιραζόμαστε και ρισκάρουμε μαζί με τις δυσκολίες, μιας και η αποτυχία αρχίζει πια να είναι κοινό φαινόμενο και να μην πειράζει και τόσο

Η ζωή στην Αθήνα είναι ωραία γιατί έχουμε ο ένας τον άλλο και γιατί σήμερα έχει ήλιο και δροσερό αεράκι. Και τον παλιατζή.

Σχόλια

X