Αυτή η ομορφιά της νιότης, των ονείρων
Του να ατενίζεις εκεί που δεν φτάνεις, αλλά εκεί που μπορείς
το αύριο, το πριν το μετά, για λίγο ανέγγιχτα
αισθάνεσαι τη μοναδικότητα των δεσμών

Μικρές σταγόνες θλίψης ποτίζουν
ένα λιβάδι γκρίζων συναισθημάτων
Παράξενο. Η γεύση δεν είναι πικρή
Το κλισέ παραμονεύει καρτερικά

Δεν θα του κάνω το χατίρι
Ιn this heartland soil
βροντοφώναζαν οι ιρλανδοί ταξιδιώτες μου
παιδικά στην αρχή, ενοχικά στη συνέχεια

Το παραδέχτηκε όμως.
Έψαχνε συνεχώς έναν τρόπο να γεμίσει…
Το ατελείωτο κενό, που καταλαμβάνει μέρα με την μέρα την καρδούλα του

Ίσως να έχει δίκιο ο Μανώλης
Αυτό μας κρατά στο να κυνηγάμε
Στόχος δηλαδή, μία διαρκώς ανεκπλήρωτη ικανοποίηση

Σχόλια

Αρθρογράφος

Κώστας Παπαντωνίου

Σπούδασε Επικοινωνία και ΜΜΕ στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ξεκίνησε να δημοσιογραφεί το 2009, ως μπασκετικός ρεπόρτερ στo sport.gr όπου έμεινε μέχρι το 2011. Στη συνέχεια συμμετείχε στο trollradio.gr ως μουσικός παραγωγός για ένα χρόνο. Τον Μάρτη του 2012 δημιούργησε μαζί με φίλους και συναδέλφους το αυτοδιαχειριζόμενο διαδικτυακό περιοδικό 3pointmagazine.gr και από το καλοκαίρι του ’12 εργάζεται στην εφημερίδα Αυγή.

Σχετικά Άρθρα

X