Πριν είκοσι περίπου ημέρες, σηκώθηκε στους Αυστραλιανούς ουρανούς κάτι που κανείς δεν είχε ξαναδεί. Πολλοί αντέδρασαν με τρόμο σχεδόν, άλλοι σάστισαν και απορούσαν τι βλέπουν. Άλλοι πάλι, το είδαν θετικά. Όλα αυτά, για μία ιπτάμενη φάλαινα…

Ήταν 12 Μαρτίου του 1913 όταν η Λαίδη Denman, γυναίκα του Κυβερνήτη-Στρατηγού Λόρδου Denman, έδωσε όνομα στην πρωτεύουσα της Αυστραλίας, την Canberra. (ναι, δεν είναι το Σίδνεϊ). Εκατό χρόνια μετά, η πόλη θέλει να εορτάσει τα εκατό της χρόνια με κάτι διαφορετικό, κάτι που θα αντανακλά την υπεροχή της πόλης σε καλλιτεχνικό, επιστημονικό και οικονομικό τομέα. Κάτι για το οποίο θα μιλά όλος ο κόσμος και θα αποτελέσει πολιτισμικό ορόσημο. Μέσα στον γενικότερο εορτασμό και εκδηλώσεις, την θέση αυτή κατείχε πράγματι κάτι για το οποίο θα (παρα)μιλούσε όλη η Αυστραλία.
Και εγένετο Skywhale…

 OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Η ιστορία πίσω από τη δημιουργία

Η ιδέα ενός έργου Τέχνης σε μορφή αερόστατου υπήρχε ήδη από το 2010. Η Canberra άλλωστε έχει καλή σχέση με αυτά, φιλοξενώντας κάθε χρόνο δεκάδες πρωτότυπα στο Φεστιβάλ Αεροστάτων. Ο διευθυντής δημιουργικού της επιτροπής για την εκατονταετηρίδα της αυστραλιανής πρωτεύουσας, Robyn Archer , προσκάλεσε την γλύπτρια και εικαστικό Patricia Piccinini, να δημιουργήσει κάτι νέο με έναν διαφορετικό «καμβά».

«Παρατηρώντας την αγάπη της Canberra για τα αερόστατα που γεμίζουν κάθε φθινόπωρο τον ουρανό της πρωτεύουσας, ήθελα να δώσω αυτόν τον τόσο ορατό «καμβά» σε μία Αυστραλιανή καλλιτέχνιδα ως Επιτροπή για την Εκατονταετηρίδα της Canberra.[…]Χάρηκα με την άμεση ανταπόκριση της Patricia στην ιδέα να δουλέψει μια καινούρια φόρμα και επέμεινε ότι δεν θα είναι κάτι καινοφανές, αλλά θα αποτελέσει συνέχεια του έργου της και τα χρόνια έρευνάς της στον τρόπο που η ζωή εξελίχθηκε. Αυτή ακριβώς είναι η νέα της δουλειά και είμαστε τόσο περήφανοι που βρήκαμε τους πόρους για να βοηθήσουμε αυτήν τη θαυμάσια καλλιτέχνη να τα καταφέρει. Αυτή η Patricia εκπαιδεύτηκε στην Canberra και έτσι, γιορτάζουμε παράλληλα το εξαιρετικό ταλέντο που η πρωτεύουσα έχει και συνεχίζει να παράγει.»

 piccinini ifo skywhale

Την ουσία του έργου της Piccinini αποτυπώνει άριστα ο Rupert Myer, πρόεδρος του ιδρύματος Aranday, συγχρηματοδότη του εγχειρήματος.

«Η τέχνη και η φαντασία της Patricia μου προκαλούν θαυμασμό και ενθουσιασμό. Με ένα βλέμμα, τα έργα της μας συνεπαίρνουν σε ένα άλλο σύμπαν όπου η ζωή υπάρχει διαφορετικά. Αναμφισβήτητα, μας κάνει να σκεφτούμε βαθιά πώς αντιδρούμε στο ανοίκειο και το άγνωστο. Και το κάνει με σκέρτσο και ευθύτητα…»

 Skywhale_face_May_2013

Παρά το εγκώμιο που της πλέκουν, βέβαια, όσοι υποστήριξαν το εγχείρημα, η «Φάλαινα των αιθέρων» έχει γίνει αποδεκτή με ανάμεικτα συναισθήματα και έχει ξεσηκώσει πλειάδα αντιδράσεων.

Δύσκολος κόσμος για ιπτάμενες φάλαινες

Φαίνεται πως η ανθρωπόμορφη φυσιογνωμία της δεν κέρδισε τις καρδίες όλων. Πέραν της προφανούς αισθητικής ένστασης που πολλοί θα έχουν σε μία μαστοφόρο φάλαινα, στους αυστραλιανούς αιθέρες, υπάρχει έντονη κριτική και για το πολυέξοδο του εγχειρήματος. Τριακόσιες χιλιάδες αυστραλιανά δολάρια κόστισε στο κράτος. Η αντιπολίτευση έχει κατηγορήσει, μάλιστα, ότι την ώρα που η φάλαινα διασχίζει τους ουρανούς, τα παιδιά των Αυστραλών παχαίνουν.

Άλλοι πάλι, με συμπάθεια, εμπνεύστηκαν και δημιούργησαν σε μικρότερη κλίμακα τη δική τους Skywhale.

 skywhale hat

 skywhale-cake

  Αφού είδαμε τις εικόνες, ώρα να περάσουμε και στις …

Σκέψεις

Η Piccinini έχει παράξει αξιοπερίεργες μορφές, κάτι που πάντα ιντριγκάρει το διαδίκτυο. Κοιτώντας κανείς το ιστορικό των γλυπτών της, θα διαπιστώσει πως κάποια έχουν τύχει διάδοσης στο internet, χωρίς ωστόσο να συνοδεύονται από κάποια αναφορά στην ίδια.

 The-Young-Family

The Young Family (2003)

 the comforter

The comforter (2010)

Αυτό που φαίνεται να την ενδιαφέρει πώς οι ιδέες «για τη φύση, το φυσικό και το τεχνητό αλλάζουν την κοινωνία μας», όπως αναφέρεται σε βιογραφία της. Η προβολή άλλων μορφών ως αποκυημάτων φυσικής εξέλιξης ασκεί κριτική σε ό,τι αντιλαμβανόμαστε ως φυσικό σε αυτόν τον κόσμο. Αυτό κάνει και η Skywhale. Δεν αποζητά τον θαυμασμό για το απαράμιλλο κάλλος της. Προκαλεί με την διαφορετικότητά της τα αισθητικά αντανακλαστικά του καθενός και ανοίγει τη συζήτηση για το όμορφο, το φυσικά και το «τι θα είχε γίνει, αν τα πράγματα είναι αλλιώς».
Και αυτό είναι κάτι που πέτυχε απόλυτα.

Σχόλια

X