Ο λόγος περί βίας στον ελληνικό αθλητισμό δεν είναι απομονωμένος από αντίστοιχα προβλήματα που απασχολούν τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Την περασμένη Κυριακή στην Θεσσαλονίκη, στο κλειστό της Πυλαίας, οπαδοί του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ συγκρούστηκαν δημιουργώντας σοβαρά επεισόδια, στο περιθώριο του τελικού Κυπέλλου χάντμπολ. Προσπερνώντας τις βασικές απορίες, πόσο μεγάλη σχέση δηλαδή είχαν με το συγκεκριμένο άθλημα οι ορδές των χούλιγκαν που βρέθηκαν στο γήπεδο και το έκαναν γυαλιά καρφιά, φτάνει κανείς στο συμπέρασμα πως η βία αφορά λόγους άσχετους με συγκεκριμένες ιστορικές καταβολές και ουσιαστικές διαφορές ανάμεσα στους οπαδούς της μίας ή της άλλης ομάδας.

Αν όμως στην Ελλάδα η σύγκρουση μεταξύ χούλιγκαν δεν συμβαίνει να έχει -παρά μόνο σπάνια- πολιτικά χαρακτηριστικά, δεν συμβαίνει το ίδιο στην Ευρώπη. Στην Ισπανία, όπου ουκ ολίγοι σύνδεσμοι ομάδων ταυτίζονται χαρακτηριστικά με πολιτικές πεποιθήσεις και ιδεολογίες (όπως οι Bukaneros της Ράγιο Βαγιεκάνο), η σύγκρουση και τα επεισόδια ανάμεσα σε οπαδούς έχουν συγκεκριμένες αιτίες και ρίζες στην ισπανική κοινωνία.

Εντύπωση προκάλεσε πριν ένα μήνα το αίτημα της υποψήφιας δημάρχου της Μαδρίτης, Εσπεράνθα Αγίρε, να μην διεξαχθεί στην πόλη, όπως ήταν προγραμματισμένος, ο τελικός του Κυπέλλου ποδοσφαίρου (του «Copa del Rey», του «Κυπέλλου του Βασιλιά»), ανάμεσα στην καταλανική Μπαρτσελόνα και στην βασκική Αθλέτικ Μπιλμπάο, επειδή πρόκειται για ομάδες που προέρχονται από περιοχές με έντονη αντιπάθεια προς τη Μαδρίτη, αλλά και πολλές φορές προς την ενωμένη Ισπανία.

Η Γαλικία, μια άλλη περιφέρεια της Ισπανίας, ενώ παραδοσιακά είναι μια συντηρητική επαρχία, οι φανατικοί της ποδοσφαιρικής Ντεπορτίβο Λα Κορούνια και της Θέλτα είναι αριστεροί και αυτό έχει να κάνει με το ότι είναι αντι-μαδριλένοι και νιώθουν ότι διαφέρουν από τους Ισπανούς. Ορισμένοι μάλιστα ζητούν και ανεξαρτησία, όπως οι Βάσκοι και οι Καταλανοί. Ουκ ολίγες φορές έρχονται σε σύγκρουση με οπαδούς άλλων ομάδων με νεοφασιστική ή νεοναζιστική ιδεολογία, την οποία υποστηρίζουν ανοικτά.

misos_ispanika_gipeda 1
Οι «Riazor Blues» (Ριαθόρ Μπλουζ) θεωρούνται από τους πλέον σκληροπυρηνικούς συνδέσμους στην Ισπανία και τοποθετούνται στην άκρα αριστερά. Ο συγκεκριμένος σύνδεσμος αποτέλεσε το προϊόν της αντιπαλότητας μεταξύ Ντεπορτίβο και Θέλτα στη δεκαετία του ’80. Ακροαριστεροί και κατά της ανεξαρτητοποίησης της Γαλικίας, ξεκίνησαν άμεσα τη βίαιη δράση τους, επεκτείνοντάς την και μακριά από το «Ριαθόρ». Το 2003 σε αγώνα στο Σαντιάγο δε Κομποστέλα εναντίον της τοπικής ομάδας, ξέσπασε εμφύλια σύρραξη ανάμεσα στους οπαδούς της Ντεπορτίβο και οδήγησε στον θάνατο τον οπαδό Μανουέλ Ρίος. Τότε είχαν ανακοινώσει ότι θα διαλύονταν, δηλώνοντας πως «το παιχνίδι ξέφυγε από τα χέρια μας». Ούτε αυτό έγινε, ούτε ποτέ τιμωρήθηκαν οι ένοχοι. Ο μοναδικός συλληφθείς για τον θάνατο του Ρίος αφέθηκε ελεύθερος. Σήμερα ο σύλλογος δεν τους αναγνωρίζει επίσημα, και παρότι επίσημα μετρούν 500 μέλη, στα παιγνίδια της Ντεπόρ συγκεντρώνουν περίπου 2000 οπαδούς σε κάθε παιγνίδι.

misos_ispanika_gipeda 2
Ο Φρανσίσκο Χοσέ Ρομέρο Ταμποάδα, γνωστός ως «Jimmy», 43χρονος οπαδός της Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, αποτελεί το πιο πρόσφατο θύμα οπαδικής βίας στην Ισπανία. Η διαφορά όμως με την Ελλάδα είναι πως, σε αντίθεση με όσους έχουν χάσει τη ζωή τους στα ελληνικά γήπεδα, τα επεισόδια και ο θάνατος του συγκεκριμένου είναι πλήρως φορτισμένος με πολιτικές διαφορές. Ο Ταμποάδα σκοτώθηκε το πρωί της 1ης Δεκεμβρίου 2014 στη Μαδρίτη από τους φασίστες οπαδούς του «Frente Atletico», οργάνωση της άκρας δεξιάς των φανατικών της Ατλέτικο Μαδρίτης.

misos_ispanika_gipeda 3
Οι δύο ποδοσφαιρικές ομάδες θα έπαιζαν στις 12 στο Βιθέντε Καλντερόν, την έδρα των Μαδριλένων. Στην πόλη έφτασαν πολλοί οπαδοί της Ντεπορτίβο από τη Γαλικία, όπως συνηθίζεται σχεδόν σε όλα τα παιγνίδια του ισπανικού ποδοσφαίρου.

Γύρω στις 8:40 το πρωί, μια μεγάλη ομάδα μελών του συνδέσμου «Frente Atletico» περίμενε να φτάσουν τα πούλμαν των οπαδών της Ντεπόρ, και ειδικά αυτά των αντιφασιστών «Riazor Blues», κοντά στο γήπεδο και τότε η επίθεση μετατράπηκε σε πραγματική μάχη στην οποία συμμετείχαν εκατοντάδες άτομα. Ανάμεσά τους και μέλη των αντιφασιστών φιλάθλων «Bukaneros» (της Ράγιο Βαγιεκάνο) και των «Alkor Hooligans» (της Αλκορκόρν) που έφτασαν στην περιοχή για να παραταχθούν δίπλα στους Γαλιθιανούς, όταν μαθεύτηκε ότι εκεί τους περίμεναν τα μέλη του «Frente Atletico».

Ο Jimmy ξυλοκοπήθηκε και πετάχτηκε από τους νεοναζί του «Frente Atletico» στο ποτάμι «Μανθανάρες». Ανασύρθηκε από τους δύτες της πυροσβεστικής, αλλά λόγω της υποθερμίας και του τραύματος στο κεφάλι έπαθε καρδιακή ανακοπή και δεν επέζησε, παρά τις προσπάθειες των γιατρών. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες στην επίθεση κατά των οπαδών της Ντεπορτίβο συνέβαλε και η απαθής στάση της αστυνομίας. Αυτό φαίνεται και από τον μικρό αριθμό των φασιστών ultras της Ατλέτικο που συνέλαβε η αστυνομία.

Η διοίκηση της Ατλέτικο Μαδρίτης καταδίκασε «έντονα» αυτό που τα μέσα ενημέρωσης χαρακτηρίζουν σαν «αντιπαράθεση» μεταξύ οπαδών. Δύσκολα όμως μπορεί κανείς να πιστέψει τη συγκεκριμένη εξήγηση. Στις 8 Δεκεμβρίου 1998, οι νεοναζί του Frente Atletico σε μια ανάλογη επίθεση δολοφόνησαν τον αντιφασίστα Βάσκο φίλαθλο Αϊτόρ Ζαμπαλέτα, ο οποίος είχε πάει στη Μαδρίτη για να παρακολουθήσει την ομάδα του, τη Ρεάλ Σοσιεδάδ.

misos_ispanika_gipeda 4
Στην Ελλάδα οποιαδήποτε ανοικτή προσπάθεια ταύτισης μιας κερκίδας οργανωμένων οπαδών ή χούλιγκαν με πολιτική ιδεολογία δεν είναι εφικτή. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως υπάρχει ποδόσφαιρο χωρίς πολιτική, γιατί απλά δεν υπάρχει ποδόσφαιρο έξω από την κοινωνία.

Σχόλια

X