Στο αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου στα Εξάρχεια, μάζεψαν τη σοδειά από τις ελιές και συνέχισαν έτσι τις δράσεις που βρίσκονται στην αντίθετη πλευρά από τον τρόπο ζωής που μάθαμε να έχουμε στην πόλη

Πριν 7 χρόνια, κάτοικοι των Εξαρχείων πήραν την πρωτοβουλία να μετατρέψουν το εγκαταλελειμμένο πάρκινγκ στην οδό Ναυαρίνου σε πάρκο. Έδωσαν έτσι μια πολύτιμη ανάσα πρασίνου στο κέντρο της Αθήνας και δημιούργησαν ένα ζωντανό χώρο όπου σήμερα τα παιδιά παίζουν, τα σκυλιά τρέχουν, οι παρέες συναντιούνται και τα events διαδέχονται το ένα το άλλο.  Όλα αυτά χωρίς να παρακάμψουν στιγμή από το μοντέλο λειτουργίας τους που έχει ως βασικές του αξίες την αυτοοργάνωση, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη.

Πριν λίγες μέρες οι κάτοικοι της περιοχής προχώρησαν σε μία ακόμη ξεχωριστή ενέργεια και μάζεψαν τη σοδειά από τα ελαιόδεντρα. Η δράση έγινε στο πλαίσιο ενός συνόλου δράσεων που οργανώνονται σε διαφορετικές γειτονιές της Αθήνας κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου από τις ομάδες σποροφύλαξης στην Αττική, ένα δίκτυο συλλογικοτήτων που τις ενώνει η αγάπη και η φροντίδα για το σπόρο ως πηγή ζωής, ως κοινό αγαθό και όχι ως πατενταρισμένο προϊόν προς εμπορική εκμετάλλευση.

Είναι σίγουρο πως στο πάρκο Ναυαρίνου θα υπάρξουν σύντομα κι άλλες δράσεις έξω από τα συνηθισμένα, για τις οποίες μπορείτε να μαθαίνετε εδώ. Δράσεις που ραγίζουν την ρουτίνα, της οποίας κύριο χαρακτηριστικό είναι και η αποξένωση από το φυσικό περιβάλλον.  Είναι αρκετή μια βόλτα στα γύρω μεγάλα και ερημωμένα πάρκα του κέντρου ώστε να επιβεβαιώσουμε πως είμαστε κλεισμένοι στα σπίτια μας. Εικόνες που δεν βλέπουμε στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο.

Η διαφορά ζωντάνιας, ακόμη και τώρα τον χειμώνα, έγκειται στην ενεργή συμμετοχή στην καθημερινότητά του πάρκου. Tο «μυστικό» της επιτυχίας δεν είναι οι δαπάνες από άλλο πλανήτη σαν κι αυτές που βλέπουμε στις ταμπέλες των προϋπολογισμών στους παρηκμασμένους δημόσιους πράσινους χώρους, αλλά ο χρόνος και το μεράκι ώστε να φυτέψεις ένα δέντρο, να το ποτίσεις, να το κλαδέψεις. Χρειάζονται καλές ιδέες που θα κάνουν το πάρκο κάθε μέρα πιο ελκυστικό για να περάσεις τη μέρα σου εκεί. Όπως και φροντίδα για να παραμένει καθαρό και φιλόξενο. Πιο απλά να αισθανθείς το πάρκο δικό σου και ότι αξίζει τον κόπο να κάνεις κάτι γι’ αυτό.

Δεδομένου ότι ο μεγαλύτερος αντίπαλος για τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα είναι η «διάρκεια», είναι ευτυχές πως παρατηρείται η ίδια αποφασιστικότητα με την αρχή, για ενέργειες που θα κρατούν το πάρκο ζωντανό και θα το βελτιώνουν. Κι η αλήθεια είναι ότι η πορεία του πάρκου αυτά τα 7 χρόνια είναι εξελικτική.  Πρώτα ράγισαν τα τσιμέντα του πάρκινγκ και σήμερα με φόντο ένα από τα ωραιότερα δασάκια της Αθήνας,  ραγίζουν οι φαινομενικά αδιαπέραστες συνειδήσεις. Το τελευταίο είναι που δυναμώνει την ελπίδα για περισσότερα πάρκα από εμάς για εμάς, για περισσότερες στιγμές από εμάς για εμάς.

Φωτογραφίες του Τάσου Χριστοδουλίδη από τη συλλογή των ελιών:

parko

parko2

parko3

parko4

parko5

Σχόλια

X