H Μαριναλέντα,μια κοινότητα στην Ανδαλουσία με 2.645 κατοίκους αποδεικνύει έμπρακτα ότι ο καπιταλισμός δεν είναι μονόδρομος στη σύγχρονη κοινωνία. Το χωριό αυτό δεν έχει αστυνομικούς,αφεντικά και ανεργία.

Ο κομμουνιστής δήμαρχος της ο  Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγι κατέχει αυτό το αξίωμα εδώ και 31 χρόνια αφού επανεκλέγεται συνέχεια από τους κατοίκους. Εξελέγη για πρώτη φορά το 1979 και αποτελούσε το νεώτερο δήμαρχο της Ισπανίας,τότε κανείς δεν πίστεψε σε αυτόν,άλλα αργότερα οι εξελίξεις τον δικαίωσαν και με τον παραπάνω.

Το 1986 το χωριό έπειτα από μια σειρά αγώνων που διήρκεσαν 12 χρόνια κατάφερε  να πάρει από ένα γαιοκτήμονα 12.000 στρέμματα όπου τα αξιοποίησαν και δημιούργησαν έναν αγροτικό συνεταιρισμό. Σε αυτόν τον αγροτικό συνεταιρισμό,τον Εl humoso, εργάζεται και βγάζει τα προς το ζην του όλο το χωριό!

Οι κάτοικοι λοιπόν δουλεύουν 6 μισή ώρες κάθε μέρα για 6 μέρες την εβδομάδα. Η εργασία είναι μοιρασμένη  σε όλους τους κατοίκους και  όλοι έχουν τον ίδιο μισθό-47 ευρώ την ημέρα-,ανεξάρτητα της εργασίας που προσφέρουν,και  προσφέρουν παράλληλα στη βιωσιμότητα του συνεταιρισμού. Τα προϊόντα  που παράγονται συσκευάζονται από τους ίδιους και πωλούνται στην υπόλοιπη Ισπανία. Τα έσοδα άπω τις συγκομιδές επενδύονται πάλι στον συνεταιρισμό ώστε να υπάρχουν πάντα δουλειές για τους κατοίκους.

Ακόμα και η θρησκεία δείχνει μια διαφορετική της πλευρά στο χωριό .Δεν υπάρχει παππάς αλλά μόνο ιερείς που τελούν υπό το πρόταγμα της θεολογικής απελευθέρωσης. Κατά τη διάρκεια του Πάσχα ενώ η υπόλοιπη Ισπανία τηρεί τα θρησκευτικά έθιμα η Μαριναλέντα γιορτάζει με ένα πάρτι που διαρκεί 5 μέρες όπου το επισκέπτονται και νέοι από τις τριγύρω περιοχές.

Η αστυνομία δεν χρειάζεται καθώς όπως τονίζει ο δήμαρχος οι εσωτερικές διενέξεις είναι ελάχιστες αφού όλοι οι κάτοικοι ζουν αρμονικά για το καλό της κοινότητας. Η αστυνομία βέβαια,έφυγε από την περιοχή μετά από συμφωνία όλων των κατοίκων και σε περίπτωση ανάγκης καλείται από κάποια γειτονική περιοχή. Χαρακτηριστική είναι και η γνώμη του δήμαρχου σε αυτό το θέμα: “Δεν χρειαζόμαστε προστασία, αν στο κόσμο υπήρχε ισότητα δεν θα χρειαζόταν τόσος στρατός και αστυνομία.”Πόσο παράξενο και συνάμα όμορφο φαντάζει σε εμάς η έλλειψη αστυνομίας.

Αγαθά όπως η παιδεία και η υγεία η στέγαση θεωρούνται δικαίωμα για όλους. Το ενοίκιο σε  ένα σπίτι ανέρχεται στα 15 ευρώ ενώ μία θέση στον παιδικό σταθμό κοστίζει μόλις 12 ευρώ το μήνα!Οι τιμές αυτές κάνουν άμεσα προσιτά όλα τα αγαθά  στους κατοίκους της κοινότητας.

Στο χωρίο εφαρμόζεται πλήρως η συμμετοχική δημοκρατία. Οι αποφάσεις πάνω σε όλα τα ζητήματα,παίρνονται από κοινού σε μεγάλες συνελεύσεις. Κάθε κάτοικος μπορεί να εκφράσει την άποψη του,εξάλλου η  πολυφωνία αποτελεί βασικό συστατικό της δημοκρατίας.

Το παράδειγμα της Μαριναλέντας δεν αποτελεί ένα ολοκληρωμένης μορφής σοσιαλιστικό καθεστώς αλλά  αποτελεί πειστήριο ότι ο καπιταλισμός δεν αποτελεί μονόδρομο και ότι υπάρχουν άλλα οικονομικά συστήματα που λειτουργούν πολύ καλύτερα. Η κοινότητα βέβαια είναι αρκετά μικρή και μία τέτοια συμμετοχική δημοκρατία με συνελεύσεις είναι δύσκολο να εφαρμοστεί σε μεγαλουπόλεις.

Ενώ,στην υπόλοιπη Ισπανία ,όμως, η ανεργία ανέρχεται σε μεγάλα επίπεδα στο χωρίο αυτό αγγίζει το 0 %. Επιπλέον, η μη αναγκαιότητα της αστυνομίας δείχνει ότι η εγκληματικότητα που υπάρχει είναι μηδαμινή,γεγονός που συναντάται πολύ σπάνια(ίσως και καθόλου) στον υπόλοιπο κόσμο.

Ο δήμαρχος θέλει να πραγματοποιήσει το ιδανικό:μία πόλη χωρίς κοινωνικές τάξεις και ανισότητες,όπου το χρήμα δεν είναι αποτελεί την πρώτη αξία. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι τα προβλήματα που μαστίζουν τον υπόλοιπο κόσμο εδώ είναι ανύπαρκτα.. Η Μαριναλέντα αποτελεί παράδειγμα μίμησης προς τις υπόλοιπες χώρες και μας ωθεί να κατανοήσουμε τη δυσλειτουργία του καπιταλισμού!

Οι κάτοικοι έχουν κατακτήσει τα προνομία τους  με πολυάριθμους αγώνες και έτσι η Μαριναλέντα δεν αποτελεί μόνο ένα πρωτότυπο παράδειγμα εφαρμογής του σοσιαλισμού αλλά και πειστήριο ότι οι αγώνες οδηγούν στη δικαίωση!

(27/12/2011)

Σχόλια

X